Diha sa Kamot sa Dios
Ang mga matarong ug ang mga maalamon anaa sa kamot sa Dios, apan usa ra ka kamatayon ang moabot sa tanan, nga gitawag sa Magtutudlo nga ang daotan ilalom sa adlaw. Busa kaon, inom, higugmaa ang imong asawa sulod sa lumalabay nga mga adlaw nga gihatag sa atong Amahan, ug pagkugi samtang makahimo pa. Ang panahon ug ang kahigayonan moabot sa tanan.
9 1Gipamalandong ko kining tanan diha sa akong kasingkasing: ang mga matarong, ang mga maalamon, ug ang ilang mga buhat anaa sa kamot sa Dios. Gugma man o pagdumot, walay si bisan kinsa nga nasayod—ang tanan naglantaw pa kanila. 2Managsama ang mahitabo sa tanan: usa ka kapalaran alang sa matarong ug sa daotan, sa maayo, sa hinlo ug sa mahugaw, sa naghalad ug sa wala maghalad. Ingon sa maayo, mao usab sa makasasala; sa nanumpa, sama sa nahadlok nga manumpa. 3Mao kini ang daotan sa tanang gibuhat ilalom sa adlaw: usa ra ka kapalaran alang sa tanan. Ang mga kasingkasing sa tawo napuno sa pagkadaotan, ug ang pagkabuang nagpuno sa ilang mga kasingkasing samtang buhi sila—unya moadto sila sa mga patay. 4Si bisan kinsa nga buhi pa adunay paglaom: ang buhi nga iro mas maayo pa kaysa patay nga leon. 5Kay ang mga buhi nahibalo nga sila mamatay, apan ang mga patay walay nahibaloan; wala na silay balos, kay ang paghinumdom kanila nahikalimtan na. 6Ang ilang gugma, ang ilang pagdumot, ug ang ilang kasina nangamatay na; dili na gayod sila makaambit sa bisan unsang gibuhat ilalom sa adlaw.
7Lakaw, kaona ang imong tinapay uban ang kalipay, imna ang imong bino nga malipayon ang kasingkasing, kay giuyonan na sa Dios ang imong mga buhat. 8Himoa nga puti kanunay ang imong mga bisti, ug ayaw tugoti nga makulangan ug lana ang imong ulo. a a v8 Ang puti nga bisti ug ang pagdihog sa ulo ug lana maoy karaang mga timaan sa kalipay ug pagsaulog. 9Pagpahimulos sa kinabuhi uban sa asawa nga imong gihigugma, sa tanang lumalabay nga mga adlaw sa kinabuhi nga gihatag kanimo sa Dios ilalom sa adlaw—sa tanan mong lumalabay nga mga adlaw—kay mao kana ang imong bahin sa kinabuhi ug sa paghago nga imong gibudlayan ilalom sa adlaw. 10Bisan unsa ang makaplagan sa imong kamot nga buhaton, buhata kini sa tibuok mong kusog, kay walay buluhaton o laraw o kahibalo o kaalam didto sa lubnganan diin ikaw moadto.
11Nakita ko usab ilalom sa adlaw: ang lumba dili iya sa matulin, ni ang gubat iya sa kusgan, ni ang tinapay iya sa maalamon, ni ang bahandi iya sa masinabuton, ni ang pabor iya sa batid—ang panahon ug ang higayon mahitabo kanilang tanan. 12Walay si bisan kinsa nga nasayod sa iyang panahon: sama sa mga isda nga nalit-ag sa daotang pukot, sama sa mga langgam nga nabitik sa lit-ag, ang mga tawo nalit-ag sa daotang panahon nga kalit modangat kanila.
Ang Nakalimtang Maalamon
13Nakita ko usab kining panig-ingnan sa kaalam ilalom sa adlaw, ug daw dako kini alang kanako: 14Usa ka gamay nga siyudad nga diyutay ug mga molupyo: miabot batok niini ang usa ka gamhanang hari, gilibotan niya kini, ug nagtukod ug dagkong mga kuta sa pagsulong batok niini. 15Nakaplagan didto ang usa ka kabos apan maalamong tawo nga nagluwas sa siyudad pinaagi sa iyang kaalam, apan walay si bisan kinsa nga nahinumdom niadtong kabos nga tawo. 16Miingon ako, “Ang kaalam mas maayo pa kaysa kusog,” apan gitamay ang kaalam sa kabos nga tawo, ug ang iyang mga pulong wala paminawa. 17Ang malinawong mga pulong sa maalamon mas maayong paminawon kaysa singgit sa usa ka magmamando taliwala sa mga buangbuang. 18Ang kaalam mas maayo pa kaysa mga hinagiban sa gubat, apan ang usa ka makasasala makaguba sa daghang maayo.
