Sa Kamot sang Amay
Ang matarong kag ang maalamon yara sa kamot sang God, apang isa lang ka kamatayon ang nagaabot sa tanan, nga ginatawag sang Manunudlo nga malaut sa idalom sang adlaw. Gani magkaon, mag-inom, higugmaa ang imo asawa sa mga adlaw nga mabilis nga ginahatag sang aton Amay, kag magpangabudlay sing mabaskog samtang makahimo ka. Ang tiyempo kag kahigayunan nagaabot sa tanan.
9 1Gintalupangud ko sing maayo ini tanan: ang mga matarung, ang mga maalam, kag ang ila mga binuhatan yara sa kamot sang Dios. Kon paghigugma ukon pagdumut, wala sing bisan sin-o nga nakahibalo—ang tanan nagahulat sa ila atubangan. 2Amo man ang nagakatabo sa tanan: isa ka kapalaran para sa matarung kag sa malaut, sa maayo, sa matinlo kag sa dimatinlo, sa nagahalad kag sa wala nagahalad. Subong sang maayo, amo man ang makasasala; subong sang nagapanumpa, amo man ang nahadluk magpanumpa. 3Amo ini ang kalautan sa tanan nga ginahimo sa idalum sang adlaw: isa ka kapalaran para sa tanan. Ang mga tagiposoon sang mga tawo puno sang kalautan, kag ang kabuang nagapuno sang ila mga tagiposoon samtang nagakabuhi sila—niyan nagakadto sila sa mga patay. 4Ang bisan sin-o nga nagakabuhi pa may paglaum: ang buhi nga ido mas maayo pa sang sa patay nga leon. 5Kay ang mga buhi nakahibalo nga sila mapatay, apang ang mga patay wala sing nahibaloan; wala na sila sing padya, kay ang handumanan sa ila ginkalimtan na. 6Ang ila paghigugma, ang ila pagdumut, kag ang ila kahisa nagtaliwan na; indi na gid sila makaambit sa bisan ano nga ginahimo sa idalum sang adlaw.
7Lakat ka, kauna ang imo tinapay sa kalipay, imna ang imo alak sa malipayon nga tagiposoon, kay gin-uyonan na sang Dios ang imo mga binuhatan. 8Ang imo mga panapton kabay magpabilin nga mapuraw, kag ang imo ulo kabay indi gid magkulang sing lana. a a v8 Ang mapuraw nga panapton kag ang paghaplas sang ulo sing lana amo ang dumaan nga mga tanda sang kalipay kag pagsinadya. 9Magkalipay ka sa kabuhi upod sa asawa nga imo ginahigugma, sa tanan nga umalagi nga mga adlaw sang kabuhi nga ginhatag sa imo sang Dios sa idalum sang adlaw—sa tanan mo nga umalagi nga mga adlaw—kay amo ina ang imo bahin sa kabuhi kag sa pinangabudlayan nga imo ginabudlayan sa idalum sang adlaw. 10Bisan ano ang masapwan sang imo kamot nga himoon, himoa ini sa imo kusug, kay wala sing buluhaton ukon plano ukon ihibalo ukon kaalam sa lulubngan, nga imo pagakadtoan.
11Liwat nakita ko sa idalum sang adlaw: ang lumba indi iya sang madasig, ukon ang inaway iya sang makusug, ukon ang tinapay iya sang maalam, ukon ang manggad iya sang mahantupon, ukon ang kahamuot iya sang batid—ang tion kag ang palad nagakatabo sa ila tanan. 12Wala sing bisan sin-o nga nakahibalo sang iya tion: subong sang mga isda nga nadakpan sa malaut nga pukot, subong sang mga pispis nga nabitik, ang mga tawo nalaang sa malaut nga tion nga nagaabut sa ila sing hinali.
Ang Ginkalimtan nga Maalam nga Tawo
13Nakita ko man ini nga halimbawa sang kaalam sa idalum sang adlaw, kag daku ini sa akon panan-aw: 14May isa ka magamay nga siyudad nga pila lamang ang mga pumoluyo: nag-abut batok sa sini ang isa ka gamhanan nga hari, ginlibutan niya ini, kag nagtukod sia sang dalagku nga mga kuta sa paglusob batok sa sini. 15May nasapwan sa sini nga isa ka imol nga maalam nga tawo nga nagluwas sang siyudad paagi sa iya kaalam, apang wala sing bisan sin-o nga nakadumdum sadtong imol nga tawo. 16Nagsiling ako, “Ang kaalam mas maayo pa sang sa kusug,” apang ang kaalam sang imol nga tawo ginatamay, kag ang iya mga pulong wala ginapamatian. 17Ang mahinay nga mga pulong sang mga maalam mas mapamatian pa sang sa singgit sang isa ka manugdumala sa tunga sang mga buangbuang. 18Ang kaalam mas maayo pa sang sa mga hinganiban sa inaway, apang ang isa ka makasasala nagalaglag sang madamu nga kaayuhan.
