ਉਪਦੇਸ਼ਕ ਦੀ ਪੋਥੀ 9

9 ¹ਮੈਂ ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਪਰਖਣ ਲਈ ਆਪਣਾ ਮਨ ਲਾਇਆ: ਧਰਮੀ, ਬੁੱਧਵਾਨ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕੰਮ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਹਨ। ਪ੍ਰੇਮ ਹੋਵੇ ਭਾਵੇਂ ਵੈਰ, ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ—ਸਭ ਕੁਝ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅੱਗੇ ਪਿਆ ਹੈ। ²ਸਭਨਾਂ ਨਾਲ ਇੱਕੋ ਜਿਹਾ ਵਾਪਰਦਾ ਹੈ: ਧਰਮੀ ਅਤੇ ਦੁਸ਼ਟ, ਭਲੇ, ਸ਼ੁੱਧ ਅਤੇ ਅਸ਼ੁੱਧ, ਬਲੀਦਾਨ ਚੜ੍ਹਾਉਣ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਨਾ ਚੜ੍ਹਾਉਣ ਵਾਲੇ—ਸਭਨਾਂ ਦਾ ਇੱਕੋ ਅੰਤ ਹੈ। ਜਿਹਾ ਭਲਾ, ਤਿਹਾ ਪਾਪੀ; ਜਿਹਾ ਸਹੁੰ ਖਾਣ ਵਾਲਾ, ਤਿਹਾ ਸਹੁੰ ਖਾਣ ਤੋਂ ਡਰਨ ਵਾਲਾ। ³ਸੂਰਜ ਦੇ ਹੇਠ ਜੋ ਕੁਝ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਸਭ ਵਿੱਚ ਇਹੋ ਬੁਰਾਈ ਹੈ ਕਿ ਸਭਨਾਂ ਦਾ ਇੱਕੋ ਅੰਤ ਹੈ। ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਮਨ ਬੁਰਿਆਈ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਜਦ ਤੱਕ ਉਹ ਜੀਉਂਦੇ ਹਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਨਾਂ ਵਿੱਚ ਪਾਗਲਪੁਣਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ—ਫੇਰ ਉਹ ਮੁਰਦਿਆਂ ਵਿੱਚ ਜਾ ਮਿਲਦੇ ਹਨ। ⁴ਜੋ ਕੋਈ ਜੀਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਲਈ ਅਜੇ ਆਸ ਹੈ: ਜੀਉਂਦਾ ਕੁੱਤਾ ਮੋਏ ਹੋਏ ਸ਼ੇਰ ਨਾਲੋਂ ਚੰਗਾ ਹੈ। ⁵ਕਿਉਂ ਜੋ ਜੀਉਂਦੇ ਤਾਂ ਜਾਣਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਹ ਮਰਨਗੇ, ਪਰ ਮੁਰਦੇ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਹੋਰ ਕੋਈ ਫਲ ਨਹੀਂ, ਕਿਉਂ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਯਾਦ ਵਿਸਰ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ⁶ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰੇਮ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਵੈਰ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਈਰਖਾ ਹੁਣ ਮਿਟ ਚੁੱਕੀ ਹੈ; ਸੂਰਜ ਦੇ ਹੇਠ ਜੋ ਕੁਝ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਫੇਰ ਕਦੇ ਕੋਈ ਹਿੱਸਾ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗਾ।

⁷ਜਾਹ, ਖ਼ੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਰੋਟੀ ਖਾਹ ਅਤੇ ਅਨੰਦ ਮਨ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਮੈ ਪੀ, ਕਿਉਂ ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਤੇਰੇ ਕੰਮਾਂ ਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਕਬੂਲ ਕਰ ਲਿਆ ਹੈ। ⁸ਤੇਰੇ ਬਸਤਰ ਸਦਾ ਚਿੱਟੇ ਰਹਿਣ, ਅਤੇ ਤੇਰੇ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਤੇਲ ਦੀ ਕਦੇ ਕਮੀ ਨਾ ਹੋਵੇ। ^a a v8 ਚਿੱਟੇ ਬਸਤਰ ਅਤੇ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਤੇਲ ਮਲਣਾ ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਖ਼ੁਸ਼ੀ ਅਤੇ ਜਸ਼ਨ ਦੀਆਂ ਨਿਸ਼ਾਨੀਆਂ ਸਨ। ⁹ਆਪਣੀ ਪਿਆਰੀ ਪਤਨੀ ਨਾਲ ਜੀਵਨ ਦਾ ਅਨੰਦ ਮਾਣ, ਜੀਵਨ ਦੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਸਾਰੇ ਢਲਦੇ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਸੂਰਜ ਦੇ ਹੇਠ ਦਿੱਤੇ ਹਨ—ਤੇਰੇ ਸਾਰੇ ਢਲਦੇ ਦਿਨ—ਕਿਉਂ ਜੋ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਅਤੇ ਉਸ ਮਿਹਨਤ ਵਿੱਚ ਜੋ ਤੂੰ ਸੂਰਜ ਦੇ ਹੇਠ ਕਰਦਾ ਹੈਂ, ਇਹੋ ਤੇਰਾ ਹਿੱਸਾ ਹੈ। ¹⁰ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਕਰਨ ਨੂੰ ਤੇਰੇ ਹੱਥ ਲੱਗੇ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਸਾਰੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਕਰ, ਕਿਉਂ ਜੋ ਜਿਸ ਕਬਰ ਵਿੱਚ ਤੂੰ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈਂ, ਉੱਥੇ ਨਾ ਕੋਈ ਕੰਮ, ਨਾ ਵਿਉਂਤ, ਨਾ ਗਿਆਨ ਅਤੇ ਨਾ ਬੁੱਧ ਹੈ।

¹¹ਫੇਰ ਮੈਂ ਸੂਰਜ ਦੇ ਹੇਠ ਵੇਖਿਆ: ਦੌੜ ਤੇਜ਼ ਦੌੜਨ ਵਾਲੇ ਦੀ ਨਹੀਂ, ਨਾ ਲੜਾਈ ਜ਼ੋਰਾਵਰ ਦੀ, ਨਾ ਰੋਟੀ ਬੁੱਧਵਾਨ ਦੀ, ਨਾ ਧਨ ਸਮਝਦਾਰ ਦਾ, ਨਾ ਹੀ ਕਿਰਪਾ ਨਿਪੁੰਨ ਦੀ—ਸਭਨਾਂ ਉੱਤੇ ਸਮਾਂ ਅਤੇ ਸੰਜੋਗ ਆ ਪੈਂਦਾ ਹੈ। ¹²ਕੋਈ ਵੀ ਆਪਣਾ ਸਮਾਂ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ: ਜਿਵੇਂ ਮੱਛੀਆਂ ਬੁਰੇ ਜਾਲ ਵਿੱਚ ਫਸ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਜਿਵੇਂ ਪੰਛੀ ਫੰਧੇ ਵਿੱਚ ਫਸ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤਿਵੇਂ ਹੀ ਮਨੁੱਖ ਬੁਰੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਫਸ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਅਚਾਨਕ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਆ ਪੈਂਦਾ ਹੈ।

ਵਿਸਾਰਿਆ ਗਿਆ ਬੁੱਧਵਾਨ

¹³ਮੈਂ ਸੂਰਜ ਦੇ ਹੇਠ ਬੁੱਧ ਦੀ ਇਹ ਮਿਸਾਲ ਵੀ ਵੇਖੀ, ਅਤੇ ਇਹ ਮੈਨੂੰ ਵੱਡੀ ਜਾਪੀ: ¹⁴ਇੱਕ ਛੋਟਾ ਸ਼ਹਿਰ ਸੀ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਥੋੜ੍ਹੇ ਲੋਕ ਸਨ: ਇੱਕ ਵੱਡੇ ਰਾਜੇ ਨੇ ਉਸ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹਾਈ ਕੀਤੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਘੇਰ ਲਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਵੱਡੇ ਮੋਰਚੇ ਬਣਾਏ। ¹⁵ਉਸ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਗਰੀਬ ਬੁੱਧਵਾਨ ਮਨੁੱਖ ਲੱਭਾ, ਜਿਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਬੁੱਧ ਨਾਲ ਉਸ ਸ਼ਹਿਰ ਨੂੰ ਬਚਾਇਆ, ਫੇਰ ਵੀ ਕਿਸੇ ਨੇ ਉਸ ਗਰੀਬ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਯਾਦ ਨਾ ਰੱਖਿਆ। ¹⁶ਤਦ ਮੈਂ ਆਖਿਆ, “ਬੁੱਧ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲੋਂ ਚੰਗੀ ਹੈ,” ਫੇਰ ਵੀ ਗਰੀਬ ਦੀ ਬੁੱਧ ਤੁੱਛ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਨਹੀਂ ਸੁਣੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ। ¹⁷ਬੁੱਧਵਾਨਾਂ ਦੀਆਂ ਧੀਮੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਮੂਰਖਾਂ ਵਿੱਚ ਹਾਕਮ ਦੇ ਰੌਲੇ ਨਾਲੋਂ ਵਧੇਰੇ ਸੁਣੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ¹⁸ਬੁੱਧ ਜੰਗ ਦੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲੋਂ ਚੰਗੀ ਹੈ, ਪਰ ਇੱਕੋ ਪਾਪੀ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀ ਭਲਿਆਈ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।