واعظ 9 FHB Father's Heart Bible™

9 ¹مون پنهنجي دل ۾ اهو سڀ ڪجهه پرکڻ جو ارادو ڪيو تہ سچار، ڏاها ۽ سندن ڪم خدا جي هٿ ۾ آهن. پيار هجي يا نفرت، ڪو بہ نہ ٿو ڄاڻي، سڀ ڪجهه سندن اڳيان پيل آهي. ²سڀني سان هڪ ئي ٿئي ٿو: سچار ۽ بدڪار لاءِ، سٺي، پاڪ ۽ ناپاڪ لاءِ، قرباني ڏيندڙ ۽ قرباني نہ ڏيندڙ لاءِ هڪ ئي انجام آهي. جيئن سٺي ماڻهوءَ سان، تيئن گنهگار سان؛ قسم کڻندڙ سان بہ ائين ئي ٿئي ٿو، جيئن قسم کڻڻ کان ڊڄندڙ سان. ³سج جي هيٺان ٿيندڙ سڀني ڪمن ۾ هيءَ برائي آهي تہ سڀني جو انجام هڪ ئي آهي. انسانن جون دليون برائيءَ سان ڀريل آهن، جيستائين جيئرا آهن، سندن دلين ۾ چريائپ ڀريل رهي ٿو؛ پوءِ هو مئلن ڏانهن هليا وڃن ٿا. ⁴جيڪو جيئرن ۾ آهي، تنهن لاءِ اڃا اميد آهي؛ جيئرو ڪتو مئل شينهن کان بهتر آهي. ⁵جيئرا تہ ڄاڻن ٿا تہ هو مرندا، پر مئل ڪجهه بہ نہ ٿا ڄاڻن؛ کين وڌيڪ ڪو اجر ناهي، ڇاڪاڻ تہ سندن ياد وسري وئي آهي. ⁶سندن پيار، سندن نفرت ۽ سندن حسد اڳ ۾ ئي ختم ٿي چڪا آهن؛ سج جي هيٺان ٿيندڙ ڪنهن بہ ڪم ۾ هو وري ڪڏهن بہ حصو نہ وٺندا.

⁷وڃ، خوشيءَ سان پنهنجي ماني کاءُ، خوش دل سان پنهنجو ڏاک جو رس پي، ڇاڪاڻ تہ خدا اڳ ۾ ئي تنهنجا ڪم قبول ڪيا آهن. ⁸تنهنجا ڪپڙا هميشہ اڇا هجن، ۽ تنهنجي مٿي تي تيل جي ڪڏهن بہ ڪمي نہ هجي. ^a a v8 اڇا ڪپڙا ۽ مٿي تي تيل ملڻ قديم زماني ۾ خوشي ۽ جشن جون نشانيون هيون. ⁹خدا تو کي سج جي هيٺان جيڪي فاني ڏينهن ڏنا آهن، پنهنجي انهن سڀني فاني ڏينهن ۾ پنهنجي پياري زال سان گڏ زندگيءَ جو مزو ماڻ، ڇاڪاڻ تہ زندگيءَ ۾ ۽ سج جي هيٺان تنهنجي ڪيل محنت ۾ تنهنجو حصو اهو ئي آهي. ¹⁰جيڪو بہ ڪم تنهنجي هٿ ۾ اچي، سو پنهنجي پوري سگھ سان ڪر، ڇاڪاڻ تہ قبر ۾، جتي تون وڃي رهيو آهين، نہ ڪو ڪم، نہ منصوبو، نہ ڄاڻ ۽ نہ ڏاهپ آهي.

¹¹مون سج جي هيٺان وري ڏٺو تہ ڊوڙ تيز ڊوڙندڙن جي ناهي، نڪي جنگ زورآورن جي، نڪي ماني ڏاهن جي، نڪي دولت سمجھدارن جي، نڪي مهرباني هنرمندن جي؛ وقت ۽ موقعو سڀني تي اچي ٿو. ¹²ڪنهن کي بہ پنهنجي وقت جي خبر ناهي: جيئن مڇيون بڇڙي ڄار ۾ ڦاسن ٿيون، جيئن پکي ڦندي ۾ ڦاسن ٿا، تيئن ماڻهو بہ بڇڙي وقت ۾ ڦاسي پون ٿا، جيڪو اوچتو مٿن اچي ٿو پوي.

وسريل ڏاهو ماڻهو

¹³سج جي هيٺان مون ڏاهپ جو هيءُ مثال بہ ڏٺو آهي، ۽ اهو مون کي وڏو لڳو: ¹⁴هڪ ننڍو شهر هو، جنهن ۾ ٿورا ماڻهو هئا؛ هڪ وڏو بادشاهه ان تي چڙهي آيو، ان کي گھيري ورتائين ۽ ان جي خلاف وڏا مورچا اڏيائين. ¹⁵ان ۾ هڪ غريب ڏاهو ماڻهو مليو، جنهن پنهنجي ڏاهپ سان شهر کي بچايو، پر ڪنهن بہ انهيءَ غريب ماڻهوءَ کي ياد نہ ڪيو. ¹⁶مون چيو تہ ”ڏاهپ طاقت کان بهتر آهي“، تڏهن بہ غريب جي ڏاهپ کي ڌڪاريو وڃي ٿو، ۽ سندس ڳالهيون ڪو نہ ٿو ٻڌي. ¹⁷بيوقوفن مٿان حڪمران جي رڙ کان ڏاهن جون خاموش ڳالهيون وڌيڪ چڱيءَ طرح ٻڌيون وڃن ٿيون. ¹⁸ڏاهپ جنگ جي هٿيارن کان بهتر آهي، پر هڪ گنهگار گھڻي چڱائي برباد ڪري ٿو.