زڪرياه 11 FHB Father's Heart Bible™

11 ¹اي لبنان، پنهنجا دروازا کول، تہ باھ تنهنجا ديار کائي وڃي! ²اي صنوبر، ماتم ڪر، ڇو تہ ديار ڪري پيو آهي، شاندار وڻ برباد ٿي ويا آهن! اي بسن جا بلوط، ماتم ڪريو، ڇو تہ گهاٽو ٻيلو ڊهي پيو آهي! ³ٻڌو، ريڍارن جو ماتم، ڇو تہ سندن جلوو برباد ٿي ويو آهي! ٻڌو، جوان شينهن جي گجگوڙ، ڇو تہ يردن جا گهاٽا جهنگ برباد ٿي ويا آهن!

⁴منهنجو پيءُ هيئن فرمائي ٿو تہ ذبح لاءِ مقرر ٿيل رڍ جو ريڍار ٿي.

⁵سندن خريد ڪندڙ انهن کي ذبح ڪن ٿا ۽ سزا نہ ٿي ملين؛ سندن وڪڻندڙ چون ٿا تہ ”خدا جو شڪر هجي، آءٌ مالدار ٿي ويس!“ ۽ سندن پنهنجا ريڍار بہ مٿن رحم نہ ٿا ڪن. ⁶ڇاڪاڻ تہ آءٌ هاڻي ملڪ جي ماڻهن تي رحم نہ ڪندس، اسان جو پيءُ فرمائي ٿو. آءٌ هر ڪنهن کي پنهنجي پاڙيسريءَ ۽ پنهنجي بادشاھ جي هٿ ۾ ڏيان ٿو؛ اهي ملڪ کي چيڀاٽيندا، ۽ آءٌ ڪنهن کي بہ سندن هٿان نہ ڇڏائيندس.

⁷تنهنڪري مون ذبح لاءِ مقرر ٿيل رڍ جي ريڍاري ڪئي، يعني رڍ جي سڀ کان وڌيڪ ستايل ماڻهن جي. مون ٻه لٺيون ورتيون، هڪڙيءَ جو نالو مهرباني ۽ ٻيءَ جو نالو اتحاد رکيم، ۽ رڍ جي ريڍاري ڪيم. ⁸هڪ مهيني ۾ مون ٽي ريڍار هٽائي ڇڏيا. آءٌ انهن کان بيزار ٿي ويس، ۽ هنن بہ مون کان نفرت ڪئي. ^a a v8 ’ٽن ريڍارن‘ جي سڃاڻپ معلوم ناهي؛ ڪنهن عالماڻي راءِ تي اتفاق نہ ٿيو آهي. ⁹پوءِ مون چيو تہ ”آءٌ اوهان جي ريڍاري نہ ڪندس. جيڪو مرڻو آهي سو مري، جيڪو برباد ٿيڻو آهي سو برباد ٿئي، ۽ جيڪي بچيل آهن سي هڪ ٻئي جو گوشت کائين.“

¹⁰مون پنهنجي لٺ مهرباني کڻي ڀڃي ڇڏي، ۽ سڀني قومن سان ڪيل پنهنجو عهد ٽوڙي ڇڏيو. ¹¹سو اهو انهيءَ ڏينهن ٽٽي پيو، ۽ رڍ جي جن غريبن مون ڏانهن نهاريو پئي، تن ڄاڻي ورتو تہ اهو اسان جي پيءُ جو ڪلام هو. ¹²مون هنن کي چيو تہ ”جيڪڏهن اوهان کي ٺيڪ لڳي تہ منهنجي مزدوري مون کي ڏيو؛ نہ تہ پاڻ وٽ رکو.“ پوءِ هنن منهنجي مزدوري ٽيهه چانديءَ جا ٽڪرا توري ڏنا. ^b b v12 هي ٽيهه چانديءَ جا ٽڪرا اهائي قيمت آهن جيڪا نئين عهدنامي ۾ يسوع سان غداري ڪرڻ جي عيوض ڏنل پئسا ڪري ڄاڻايل آهي (متي ۲۷:۹-۱۰).

¹³پوءِ اسان جي پيءُ مون کي چيو تہ ”انهيءَ کي ڪنڀار ڏانهن اڇل“—ڪهڙي شاندار قيمت جنهن تي هنن منهنجو اندازو لڳايو! سو مون ٽيهه چانديءَ جا ٽڪرا کڻي اسان جي پيءُ جي گهر ۾ ڪنڀار ڏانهن اڇلي ڇڏيا.

¹⁴پوءِ مون پنهنجي ٻي لٺ اتحاد ڀڃي ڇڏي، ۽ يهودا ۽ اسرائيل جي وچ واري ڀائيچاري کي ٽوڙي ڇڏيو.

¹⁵پوءِ اسان جي پيءُ مون کي چيو تہ ”وري هڪ دفعو بيوقوف ريڍار جو سامان کڻي وٺ. ¹⁶ڇاڪاڻ تہ آءٌ ملڪ ۾ هڪ اهڙو ريڍار بيهاريان ٿو جيڪو مرندڙن جي سار نہ لهندو، ڇڙوڇڙ ٿيلن کي نہ ڳولهيندو، ڀڳلن کي شفا نہ ڏيندو، تندرستن کي نہ پالي ڏيندو، پر ٿلهن جو گوشت کائيندو ۽ سندن کُر ڦاڙي وٺندو. ¹⁷افسوس منهنجي بيڪار ريڍار تي، جيڪو رڍ کي ڇڏي ڏئي ٿو! تلوار سندس ٻانهن ۽ سندس ساڄي اک تي ڪري! سندس ٻانهن بلڪل سُڪي وڃي، ۽ سندس ساڄي اک پوريءَ طرح انڌي ٿي وڃي!“