زڪرياه 12 FHB Father's Heart Bible™

12 ¹هڪ بار: اسرائيل بابت اسان جي پيءُ جو ڪلام. اسان جي پيءُ جو فرمان، جيڪو آسمانن کي پکيڙي ٿو، زمين جو بنياد وجهي ٿو ۽ انسان جي اندر ۾ روح کي جوڙي ٿو:

²”ڏس، آءٌ يروشلم کي هڪڙو اهڙو پيالو بڻائيندس جيڪو چوڌاري سڀني قومن کي ڊگمڳائيندو؛ يهودا بہ يروشلم جي گھيري ۾ شامل ٿيندو. ³انهيءَ ڏينهن آءٌ يروشلم کي سڀني قومن لاءِ هڪڙو ڳرو پٿر بڻائيندس؛ جيڪي بہ ان کي کڻندا سي سخت زخمي ٿيندا، جڏهن تہ زمين جون سڀ قومون ان جي خلاف گڏ ٿينديون.‘ ⁴انهيءَ ڏينهن، اسان جي پيءُ جو فرمان آهي، آءٌ هر گھوڙي کي دهشت سان ۽ ان جي سوار کي چريائپ سان ڌڪيندس. آءٌ يهودا جي گھراڻي تي نظر رکندس، پر قومن جي هر گھوڙي کي انڌائپ سان ڌڪيندس. ⁵پوءِ يهودا جا ڪٽنب پنهنجن دلين ۾ چوندا تہ ’يروشلم جا رهاڪو پنهنجي پيءُ جي ڪري، يعني آسمان جي لشڪرن جي پيءُ جي ڪري، مضبوط آهن.‘

⁶”انهيءَ ڏينهن آءٌ يهودا جي ڪٽنبن کي ڪاٺين وچ ۾ باهہ جي ٿالهي، ۽ پُورين وچ ۾ ٻرندڙ مشعل بڻائيندس؛ اهي ساڄي کاٻي چوڌاري سڀني قومن کي ساڙي ڇڏيندا، جڏهن تہ يروشلم پنهنجي جاءِ تي سلامت رهندو.

⁷”اسان جو پيءُ پهرين يهودا جي خيمن کي بچائيندو، تہ جيئن داؤد جي گھراڻي ۽ يروشلم جي رهاڪن جي وڏائي يهودا کان مٿي نہ ٿئي. ⁸انهيءَ ڏينهن اسان جو پيءُ يروشلم جي رهاڪن جي حفاظت ڪندو، ايتري تائين جو انهن ۾ ڪمزور ۾ ڪمزور بہ بادشاهہ داؤد جيترو زورآور ٿيندو. شاهي نسل بہ اسان جي پيءُ جهڙو، يعني يروشلم جي رهاڪن جي اڳيان هلندڙ اسان جي پيءُ جي قاصد جهڙو ٿيندو. ⁹’انهيءَ ڏينهن آءٌ يروشلم تي چڙهائي ڪندڙ سڀني قومن کي تباهہ ڪرڻ لاءِ نڪرندس.

هن ڏانهن نهارڻ جنهن کي هنن ڇيديو

¹⁰”آءٌ داؤد جي گھراڻي تي ۽ يروشلم جي رهاڪن تي فضل ۽ رحم جي منٿن جو روح نازل ڪندس، تہ جيئن اهي مون ڏانهن، جنهن کي هنن ڇيديو آهي، نهارين، ۽ ان لاءِ ائين ماتم ڪن جيئن ڪو اڪيلي ٻار لاءِ ماتم ڪندو آهي، ۽ ان تي ائين ڏاڍو غمگين ٿين جيئن ڪو پهرئين ٻار تي ٿيندو آهي. ^a a v10 هتي اسان جو پيءُ پنهنجي فرزند ڏانهن اشارو ڪري ٿو: ڇيديل ماڻهو يسوع آهي. يوحنا جي انجيل هن آيت کي صليب تي پوري ٿيل ڏسي ٿي، ۽ ڪشف جو ڪتاب بہ ان جي گونج ڏئي ٿو. جن هن کي هڪ ڀيري رد ڪيو هو، سي هڪ ڏينهن کيس نهاري ماتم ڪندا، ۽ گھر موٽڻ جو رستو لهندا. ¹¹انهيءَ ڏينهن يروشلم ۾ ماتم ايترو وڏو ٿيندو جيترو مجدو جي ميدان ۾ حدد-رمون لاءِ ماتم هو. ^b b v11 مجدو اسرائيل جو وڏو جنگي ميدان هو، جيڪو قوم جي گھرو ماتم لاءِ ياد ڪيو ويندو آهي. اهو ان سڀ کان ڏکوئيندڙ غم جي ضرب المثل هو، جيڪو ڪا قوم ڄاڻي سگھي ٿي. ¹²ملڪ ماتم ڪندو، هر ڪٽنب الڳ الڳ: داؤد جو گھراڻو الڳ ۽ سندن زالون الڳ؛ ناتن جو گھراڻو الڳ ۽ سندن زالون الڳ؛ ¹³ليوي جي گھراڻي جو ڪٽنب الڳ ۽ سندن زالون الڳ؛ شمعين جو ڪٽنب الڳ ۽ سندن زالون الڳ؛ ¹⁴باقي سڀ ڪٽنب بہ، هر ڪٽنب الڳ، ۽ سندن زالون الڳ.‘“