Pitri pora Jerusalem ke Rukhia Kore
Jerusalem ekta pathor hoi jai juntu ke uthabole kosis kora sob jati khan ke dukh diye, aru tai laga sob pora komjur rokhia jon bhi David nisena lorai kore. Tetia mon tu pura bodli hoi jai: amar Pitri anugrah laga ekta atma dhali diye, aru tarkhan pora bindhi diya Jisu ke sai, aru ek-matro bacha nimite nisena kande.
12 1Ekta bhar: Israel laga bisoye amar Pitri laga kotha—sorgo ke taani diya, prithibi laga mojbut rakha, aru manuh laga atma ke tar bhitorte bonai diya amar Pitri laga ghosona:
2“Sabi, Moi Jerusalem ke ekta kup bonai ase, juntu age-pichete thaka sob desh laga manuh khan ke matal kori diye; Jerusalem birodh te thaka gher te Judah bhi thakibo. 3Hei din te Moi Jerusalem ke sob manuh khan nimite ekta bhari pathor bonabo; kun pora eitu uthabo tarkhan bisi jokhom hobo, aru prithibi laga sob desh khan tar birodh te joma hobo.’” 4Hei din te, amar Pitri pora koi ase, Moi sob ghora ke bhoi pora maribo, aru tar chalauk manuh ke pagol pora maribo. Judah laga ghor ke Moi sa-bo, kintu manuh khan laga sob ghora ke andha pora maribo. 5Tetiya Judah laga gusti khan tarkhan laga mon te kobo, ‘Jerusalem laga manuh khan tarkhan laga Pitri, sorgo laga sheno khan laga Pitri pora takot pai ase.’
6“Hei din te Moi Judah laga gusti khan ke khuri majote jui laga haari nisina, aru dhaan laga muthi majote jui juli thaka mashal nisina bonabo; tarkhan age-pichete thaka sob manuh khan ke dyna phale aru baya phale khai dibo, aru Jerusalem tar nijor jagate bhal pora thakibo.
7“Amar Pitri poila Judah laga tombu khan ke bachabo, titia David laga ghor aru Jerusalem laga manuh khan laga mohima Judah pora uporte nahobo. 8Hei din te amar Pitri Jerusalem te thaka khan ke rukhia koribo, titia tarkhan majote sob pora komjor manuh bhi Raja David nisina takotiya hobo. Aru raja laga bongso khan amar Pitri nisina hobo, Jerusalem laga manuh khan laga age te juwa amar Pitri laga doot nisina hobo. 9‘Aru hei din te Jerusalem birodh te aha sob desh khan ke khotom koribole Moi ulaibo.
Tarkhan pora Bindha Ekjon ke Sa-a
10“Aru Moi David laga ghor uporte aru Jerusalem te thaka khan uporte anugrah laga aru doya nimite binti kora laga ekta atma hali dibo, titia tarkhan pora bindhi diya Moi ke tarkhan sabo, aru kun pora ek-matro bacha nimite kande tenekoi tarkhan Tar nimite kandibo, aru kun pora prothom jonom bacha nimite mon dukh kore tenekoi Tar nimite bisi mon dukh koribo. a a v10 Yate amar Pitri pora Tar laga Putro ke dikhai ase: bindhi diya Ekjon tu Jisu ase. Juhan laga Susamachar pora eitu kotha ke krus te purah hua dikhise, aru Prokahit Kotha pora bhi eitu koi ase—kun pora ekbar Tar ke nomani thakise tarkhan ekdin Tar ke sabo aru kandibo, aru ghor laga rasta pabo. 11Hei din te Jerusalem laga kanda tu Megiddo laga maidan te Hadad-rimmon nimite kanda nisina dangor hobo. b b v11 Megiddo tu Israel laga dangor lorai laga maidan thakise, aru desh laga gobhir kanda nimite yaad rakha thakise—ekta jati pora jana sob pora tita dukh laga ekta naam thakise. 12Desh tu kandibo, sob porial alag-alag: David laga ghor alag, aru tarkhan laga maiki khan alag; Nathan laga ghor alag, aru tarkhan laga maiki khan alag; 13Levi laga ghor laga porial alag aru tarkhan laga maiki khan alag; Shimei laga porial alag aru tarkhan laga maiki khan alag; 14aru baki thaka sob porial khan, sob porial nijor-nijor, aru tarkhan laga maiki khan nijor-nijor.’”