Pepanthan Wedhus kang Katetepake Disembeleh
Miturut pangandikane Ramane, Zakharia meragakake dadi pangon tumrap wedhus-wedhus sing katemtokake disembeleh, nugel teken lorone, Sih lan Panunggalan, lan dibayar telung puluh dhuwit salaka, sing diuncalake marang tukang grabah. Sabanjure ana pangon sing ora ana gunane sing nguntal wedhus-wedhuse.
11 1He Libanon, bukaken lawang-lawangmu, supaya geni mangan wit-wit arasmu! 2He wit cemara, nangisa, amarga wit aras wis rubuh, wit-wit kang edi peni wis rusak! He wit-wit elon ing Basan, nangisa, amarga alas kang ketel wis rubuh! 3Rungokna, para pangon padha nangis, amarga kamulyane wis rusak! Rungokna, singa-singa enom padha nggero, amarga grombolan wit ing bantaran Kali Yordan wis rusak!
4Mangkene pangandikane RamaKu: Angona pepanthan wedhus kang katetepake disembeleh.
5Para kang tuku padha nyembeleh wedhus-wedhus iku tanpa diukum; para kang ngedol padha ngucap: “Pinuji Gusti Allah, aku wis dadi sugih!”—lan para pangone dhewe ora duwe welas asih marang wedhus-wedhus mau. 6Amarga Aku wis ora bakal melasi maneh marang wong-wong ing tanah iki, mangkono pangandikane Rama kita. Aku bakal masrahake saben wong—siji-sijine marang tangane pepadhane lan marang rajane; wong-wong iku bakal ngremuk tanah iki, lan Aku ora bakal ngluwari sapa wae saka tangane.
7Mulane aku banjur ngengon pepanthan wedhus kang katetepake disembeleh, yaiku wedhus-wedhus kang paling ditindhes. Aku njupuk teken loro, kang siji dakjenengake Kanugrahan lan sijine Patunggilan, banjur dakengon pepanthan mau. 8Sajroning sesasi aku nyingkirake pangon telu mau. Aku ora sabar maneh marang wong-wong iku, lan wong-wong iku uga sengit marang aku. a a v8 Sapa sejatine ‘pangon telu’ iku ora dimangerteni; ora ana panemune para ahli kang disarujuki bebarengan. 9Aku banjur kandha: “Aku ora bakal ngengon kowe maneh. Kang arep mati, kareben mati; kang arep sirna, kareben sirna; lan kang isih kari, kareben padha mangan daginge siji lan sijine.”
10Aku njupuk tekenku kang jeneng Kanugrahan, banjur daktugel, kanggo mbatalake prajanjian kang wis dakgawe karo sakabehing bangsa. 11Dadi prajanjian mau dibatalake ing dina iku, lan wedhus-wedhus kang mlarat kang padha nyawang aku ngerti, yen iki pangandikane Rama kita. 12Aku banjur kandha marang wong-wong mau: “Yen kokanggep becik, wenehna opahku; yen ora, simpenen wae.” Wong-wong mau banjur nimbang opahku—telung puluh keping salaka. b b v12 Telung puluh keping salaka iki pancen rega kang disebutake ing Prajanjian Anyar minangka dhuwit kang dibayarake kanggo ngianati Gusti Yesus (Matius 27:9-10).
13Rama kita banjur ngandika marang aku: “Uncalna marang kundhi iku”—rega kang luhur, kang dianggep minangka ajiku! Mulane aku njupuk telung puluh keping salaka mau, banjur dakuncalake menyang padalemane Rama kita, kanggo kundhi iku.
14Aku banjur nugel tekenku kang kapindho, yaiku Patunggilan, kanggo mbatalake seduluran antarane Yehuda lan Israel.
15Rama kita banjur ngandika marang aku: “Njupuka maneh piranti-pirantine pangon kang gemblung. 16Amarga Aku bakal njunjung sawijining pangon ing tanah iki, kang ora bakal ngopeni wedhus kang arep sirna, ora nggoleki kang kesasar, ora marasake kang tatu, ora ngopeni kang waras—nanging malah bakal mangan daginge wedhus kang lemu lan nyuwek-nyuwek kukune. 17Bilai marang pangonKu kang tanpa guna, kang negakake pepanthane! Muga pedhang nibanana lengene lan mripate tengen! Lengene muga garing babar pisan, lan mripate tengen muga dadi wuta blas!”