ዘካርያስ 11

11 ¹ሊባኖስ ሆይ፣ በሮችህን ክፈት፤ እሳት ዝግባዎችህን ይበላ! ²ጥድ ሆይ፣ ዋይ ዋይ በል፤ ዝግባ ወድቋልና፤ ግርማ ሞገስ ያላቸው ዛፎች ጠፍተዋልና! የባሳን የኦክ ዛፎች ሆይ፣ ዋይ ዋይ በሉ፤ ጥቅጥቅ ያለው ደን ወድቋልና! ³ስሙ፤ የእረኞች ዋይታ፤ ክብራቸው ጠፍቷልና! ስሙ፤ የአንበሳ ግልገሎች ግሣት፤ የዮርዳኖስ ዱር ጠፍቷልና!

⁴አባቴ እንዲህ ይላል፤ ለዕርድ የተለየውን መንጋ ጠብቅ።

⁵ገዦቻቸው አርደው ሳይቀጡ ይቀራሉ፤ ሻጮቻቸው፣ “እግዚአብሔር ይመስገን፣ ባለጸጋ ሆኛለሁ!” ይላሉ፤ የገዛ እረኞቻቸውም አይራሩላቸውም። ⁶ከእንግዲህ ወዲህ የምድሪቱን ሕዝብ አልራራላቸውም፣ ይላል አባታችን። ሰዉን ሁሉ አሳልፌ እሰጣለሁ፤ እያንዳንዱን በባልንጀራውና በንጉሡ እጅ እጥላለሁ፤ ምድሪቱን ይቀጠቅጧታል፣ እኔም ከእጃቸው ማንንም አላድንም።

⁷ስለዚህ ለዕርድ የተለየውን መንጋ፣ ከሁሉ የተጨቈነውን መንጋ ጠበቅሁ። ሁለት በትሮችን ወሰድሁ፤ አንዱን ሞገስ፣ ሌላውን ኅብረት ብዬ ሰየምኋቸው፤ መንጋውንም ጠበቅሁ። ⁸በአንድ ወር ውስጥ ሦስቱን እረኞች አስወገድሁ። በእነርሱ ተማረርሁ፣ እነርሱም ጠሉኝ። ^a a v8 የ‘ሦስቱ እረኞች’ ማንነት አይታወቅም፤ የትኛውም የሊቃውንት አመለካከት የጋራ መግባባት አላገኘም። ⁹ከዚያም፣ “አልጠብቃችሁም። የሚሞተው ይሙት፣ የሚጠፋው ይጥፋ፣ የቀሩትም እርስ በርስ ሥጋቸውን ይብሉ” አልሁ።

¹⁰ሞገስ የተባለውን በትሬን ወስጄ ሰበርሁት፤ ከአሕዛብ ሁሉ ጋራ የገባሁትን ኪዳን አፈረስሁ። ¹¹በዚያም ቀን ፈረሰ፤ የሚመለከቱኝም የመንጋው ድኾች ይህ የአባታችን ቃል እንደ ሆነ ዐወቁ። ¹²እኔም፣ “መልካም ቢመስላችሁ ደመወዜን ስጡኝ፤ ያለዚያ ግን ተውት” አልኋቸው። ስለዚህ ደመወዜን መዝነው ሠላሳ ብር ሰጡኝ። ^b b v12 ይህ ሠላሳ ብር አዲስ ኪዳን ኢየሱስን አሳልፎ ለመስጠት የተከፈለው ገንዘብ ነው ብሎ የሚጠራው ዋጋ ራሱ ነው (ማቴዎስ 27፥9-10)።

¹³ከዚያም አባታችን፣ “ለሸክላ ሠሪው ጣለው” አለኝ፤ እነርሱ የገመቱኝ ግሩም ዋጋ ይህ ነው! እኔም ሠላሳውን ብር ወስጄ በአባታችን ቤት ለሸክላ ሠሪው ጣልሁ።

¹⁴ከዚያም ኅብረት የተባለውን ሁለተኛውን በትሬን ሰበርሁ፤ በይሁዳና በእስራኤል መካከል ያለውን ወንድማማችነት አፈረስሁ።

¹⁵ከዚያም አባታችን፣ “የሰነፍ እረኛን ዕቃ እንደ ገና አንሣ። ¹⁶የሚጠፋውን የማይጠብቅ፣ የተበተነውን የማይፈልግ፣ የተሰበረውን የማይፈውስ፣ ጤናማውንም የማይመግብ፣ ነገር ግን የሰቡትን ሥጋ የሚበላና ኰቴአቸውን የሚነቅል እረኛ በምድሪቱ ላይ አስነሣለሁና። ¹⁷መንጋውን ለሚተው ለከንቱ እረኛዬ ወዮለት! ሰይፍ በክንዱና በቀኝ ዐይኑ ላይ ይውደቅ! ክንዱ ፈጽሞ ይድረቅ፣ ቀኝ ዐይኑም ፈጽሞ ይታወር!”