சகரியா 11

11 ¹லீபனோனே, உன் கதவுகளைத் திற— உன் கேதுரு மரங்களை நெருப்பு விழுங்கட்டும்! ²தேவதாரு மரமே, அலறு, ஏனெனில் கேதுரு விழுந்தது, மகிமையான மரங்கள் பாழாக்கப்பட்டன! பாசானின் கர்வாலி மரங்களே, அலறுங்கள், ஏனெனில் அடர்ந்த வனம் தரைமட்டமாயிற்று! ³கேளுங்கள்—மேய்ப்பர்களின் அலறல் ஒலிக்கிறது, ஏனெனில் அவர்களுடைய மகிமை பாழாக்கப்பட்டது! கேளுங்கள்—பாலசிங்கங்களின் கெர்ச்சிப்பு ஒலிக்கிறது, ஏனெனில் யோர்தானின் புதர்க்காடுகள் பாழாக்கப்பட்டன!

⁴என் பிதா சொல்லுகிறது இதுவே: வதைக்கென்று குறிக்கப்பட்ட மந்தையை மேய்.

⁵அவைகளை வாங்குகிறவர்கள் தண்டனையின்றி வதைக்கிறார்கள்; அவைகளை விற்கிறவர்கள், “தேவனைத் துதி, நான் ஐசுவரியவானானேன்!” என்கிறார்கள்—அவைகளுடைய சொந்த மேய்ப்பர்களும் அவைகளுக்கு இரக்கம் காட்டுகிறதில்லை. ⁶இனிமேல் நான் தேசத்தின் மக்களுக்கு இரங்கமாட்டேன் என்று எங்கள் பிதா சொல்லுகிறது. இதோ, நான் ஒவ்வொருவரையும் ஒப்புக்கொடுக்கிறேன்—அவனவனை அவனவன் அயலானின் கையிலும் அவன் ராஜாவின் கையிலும் ஒப்புவிக்கிறேன்; அவர்கள் தேசத்தை நசுக்குவார்கள், அவர்கள் கையினின்று ஒருவரையும் நான் விடுவிக்கமாட்டேன்.

⁷அப்படியே நான் வதைக்கென்று குறிக்கப்பட்ட மந்தையை, மந்தையிலே மிகவும் ஒடுக்கப்பட்டவைகளை மேய்த்தேன். நான் இரண்டு கோல்களை எடுத்து, ஒன்றுக்கு தயவு என்றும் மற்றொன்றுக்கு ஐக்கியம் என்றும் பேரிட்டு, மந்தையை மேய்த்தேன். ⁸ஒரே மாதத்தில் மூன்று மேய்ப்பர்களை நான் அகற்றினேன். அவர்கள்மேல் நான் பொறுமையிழந்தேன், அவர்களும் என்னை வெறுத்தார்கள். ^a a v8 ‘மூன்று மேய்ப்பர்களின்’ அடையாளம் அறியப்படவில்லை; எந்த அறிஞர் கருத்தும் பொதுவான ஒப்புதலைப் பெறவில்லை. ⁹அப்பொழுது நான், “நான் உங்களை மேய்க்கமாட்டேன். சாகிறது சாகட்டும், அழிவுக்குரியது அழிக்கப்படட்டும், மீதியாயிருக்கிறவைகள் ஒன்றின் மாம்சத்தை ஒன்று தின்னட்டும்” என்றேன்.

¹⁰நான் தயவு என்னும் என் கோலை எடுத்து முறித்துப்போட்டேன், அப்படியே எல்லா ஜனங்களோடும் நான் செய்திருந்த உடன்படிக்கையை முறித்தேன். ¹¹அந்நாளில் அது முறிக்கப்பட்டது, என்னைக் கவனித்துக்கொண்டிருந்த மந்தையின் எளியவர்கள் இது எங்கள் பிதாவின் வார்த்தை என்று அறிந்துகொண்டார்கள். ¹²நான் அவர்களை நோக்கி, “நலமாய்த் தோன்றினால், என் கூலியைத் தாருங்கள்; இல்லாவிட்டால் வைத்துக்கொள்ளுங்கள்” என்றேன். அப்பொழுது அவர்கள் என் கூலியாக முப்பது வெள்ளிக்காசை நிறுத்துக்கொடுத்தார்கள். ^b b v12 இந்த முப்பது வெள்ளிக்காசுகள்தான், இயேசுவைக் காட்டிக்கொடுக்கக் கொடுக்கப்பட்ட பணமாகப் புதிய ஏற்பாடு பெயரிடுகிற அதே விலையாகும் (மத்தேயு 27:9-10).

¹³அப்பொழுது எங்கள் பிதா என்னை நோக்கி, “அதைக் குயவனுக்கு எறிந்துவிடு” என்றது—அவர்கள் என்னை மதித்த மகத்தான விலை இதுவே! ஆகையால் நான் அந்த முப்பது வெள்ளிக்காசை எடுத்து, எங்கள் பிதாவின் ஆலயத்தில், குயவனுக்கு எறிந்துவிட்டேன்.

¹⁴பின்பு நான் ஐக்கியம் என்னும் என் இரண்டாவது கோலையும் முறித்தேன், அப்படியே யூதாவுக்கும் இஸ்ரவேலுக்கும் இருந்த சகோதரத்துவத்தை ரத்துச்செய்தேன்.

¹⁵அப்பொழுது எங்கள் பிதா என்னை நோக்கி, “மதியீன மேய்ப்பனுடைய கருவிகளை மறுபடியும் எடுத்துக்கொள். ¹⁶ஏனெனில், இதோ, நான் தேசத்தில் ஒரு மேய்ப்பனை எழுப்புவேன்; அவன் அழிந்துபோகிறவைகளைக் கவனிக்கமாட்டான், சிதறுண்டவைகளைத் தேடமாட்டான், காயப்பட்டவைகளைக் குணமாக்கமாட்டான், நலமாயிருக்கிறவைகளை போஷிக்கமாட்டான்—ஆனால் கொழுத்தவைகளின் மாம்சத்தைத் தின்று, அவைகளின் குளம்புகளைப் பிடுங்கிப்போடுவான். ¹⁷என் அற்பமான மேய்ப்பனுக்கு ஐயோ, அவன் மந்தையைக் கைவிடுகிறான்! பட்டயம் அவன் புயத்தின்மேல் விழட்டும் அவன் வலது கண்ணின்மேலும் விழட்டும்! அவன் புயம் சூம்பிப்போகட்டும் முழுவதும் சூம்பிப்போகட்டும், அவன் வலது கண் முற்றிலும் குருடாய்ப்போகட்டும்!”