شمېر 20 FHB Father's Heart Bible™

20 ¹په اول مياشت کښې د اِسرائيل ټول جماعت د زِين بيابان ته ننوتل؛ خلق په قادِس کښې اوسېدل. مريم هلته مړه شوه او هلته ښخه کړے شوه. ²هلته د جماعت دپاره اوبۀ نۀ وې، نو هغوئ د موسىٰ او هارون په خلاف راغونډ شول. ³خلقو د موسىٰ سره جګړه وکړه، ”کاش چې مونږ هم هغه وخت مړۀ شوى وَى کله چې زمونږ وروڼه زمونږ د پلار په حضور کښې مړۀ شول! ⁴تاسو ولې د زمونږ پلار جماعت دې بيابان ته راوست چې دلته مړۀ شُو، مونږ او زمونږ څاروى؟ ⁵تاسو ولې مونږ د مِصر نه دې خراب ځائ ته راوستو؟ نۀ دانه، نۀ انځر، نۀ انګور، نۀ انار — نۀ د څښلو اوبۀ شته.“

⁶موسىٰ او هارون د جماعت د مخې نه د ملاقات خېمې دروازې ته لاړل، په مخ پرېوتل، او د زمونږ پلار جلال هغوئ ته ښکاره شو. ⁷زمونږ پلار موسىٰ ته وفرمائيل،

⁸”امسا واخله، جماعت راغونډ کړه — تۀ او ستا ورور هارون — او د هغوئ د سترګو په وړاندې هغه تيږې ته وغږېږه؛ هغه به خپلې اوبۀ ورکړى. د هغوئ دپاره د تيږې نه اوبۀ راوباسه، او جماعت او د هغوئ څارويو ته اوبۀ ورکړه.“

⁹نو موسىٰ لکه څنګه چې هغۀ حُکم ورکړے وو، امسا د زمونږ پلار د مخې نه واخسته. ¹⁰موسىٰ او هارون جماعت د تيږې په وړاندې راغونډ کړو. هغۀ ووئيل، ”واورئ، اے باغيانو — آيا مونږ به تاسو دپاره د دې تيږې نه اوبۀ راوباسُو؟“ ¹¹موسىٰ خپل لاس اوچت کړو او په خپله امسا يې دوه ځله تيږه وواهله؛ ډېرې اوبۀ راووتلې، او جماعت او د هغوئ څارويو اوبۀ وڅښلې. ^a a v11 پولوس مونږ ته وائى چې دا تيږه مسيح وه (١-کورنتيان ١٠:٤). تيږه له دې نه مخکښې يو ځل وهلے شوے وه (خروج ١٧)؛ دا ځل زمونږ پلار يواځې دا وفرمائيل چې هغې ته خبرې وکړه. مسيح يو ځل د تل دپاره ووهلے شو — اوس مونږ له يواځې دا په کار دى چې هغه راوبلو.

¹²خو زمونږ پلار موسىٰ او هارون ته وفرمائيل، ”ځکه چې تاسو په ما دومره اعتبار ونۀ کړو چې د بنى اِسرائيلو په وړاندې مې د پاک په توګه تعظيم وکړئ، نو تاسو به دا جماعت هغه مُلک ته نۀ راولئ کوم چې ما هغوئ ته ورکړے دے.“

¹³دا د مريبه اوبۀ دى، چرته چې بنى اِسرائيلو د زمونږ پلار سره جګړه وکړه، او هغۀ خپل ځان د هغوئ په مينځ کښې پاک وښودلو.

اَدوم د تېرېدو اِجازت نۀ ورکوى

¹⁴موسىٰ د قادِس نه د اَدوم بادشاه ته قاصدان ولېږل، ”ستا ورور اِسرائيل وائى: تۀ په هغه ټول تکليف پوهېږې کوم چې مونږ ته رسېدلے دے. ¹⁵زمونږ پلاران مِصر ته ښکته لاړل؛ مونږ ډېر کالونه په مِصر کښې اوسېدو، او مِصريانو مونږ سره او زمونږ د پلارانو سره بد سلوک وکړو. ¹⁶نو مونږ زمونږ پلار ته فرياد وکړو؛ هغۀ زمونږ آواز واورېدو، يو قاصد يې راولېږلو، او مونږ يې د مِصر نه راوويستلو. اوس مونږ په قادِس کښې يُو، چې ستا د سرحد په څنډه يو ښار دے. ¹⁷مهرباني وکړه چې مونږ ته د خپل مُلک نه د تېرېدو اِجازت راکړه. مونږ به نۀ د پټو او نۀ د انګورو د باغ نه تېرېږو، او نۀ به د کوهى اوبۀ څښو. مونږ به د بادشاه په لويه لار باندې روان يُو، نۀ ښى خوا ته او نۀ کيڼ خوا ته اوړو، تر دې چې ستا د علاقې نه تېر شُو.“ ¹⁸اَدوم هغۀ ته ووئيل، ”تۀ به زما د مُلک نه نۀ تېرېږې، کۀ نه نو زۀ به د تورې سره ستا په خلاف راووځم.“ ¹⁹د اِسرائيلو خلقو هغۀ ته ووئيل، ”مونږ به په لويه لار روان يُو. کۀ مونږ يا زمونږ څاروى ستا اوبۀ وڅښى، نو مونږ به يې قيمت ادا کړو. مونږ ته يواځې دا اِجازت راکړه چې په پښو تېر شُو، بل هيڅ نه.“ ²⁰خو هغۀ ووئيل، ”تۀ به نۀ تېرېږې.“ اَدوم د ډېرو خلقو او زورور لاس سره د هغۀ په خلاف راووتلو. ²¹نو اَدوم اِنکار وکړو چې اِسرائيل د خپلې علاقې نه د تېرېدو اِجازت ورکړى، او اِسرائيل د هغۀ نه مخ واړولو.

هارون خپلو خلقو سره يوځائ کيږى

²²د بنى اِسرائيلو ټول جماعت د قادِس نه روان شول او د هور غر ته راغلل. ²³د هور غر کښې، د اَدوم په سرحد باندې، زمونږ پلار موسىٰ او هارون ته وفرمائيل،

²⁴”هارون به خپلو خلقو سره يوځائ شى؛ هغه به هغه مُلک ته داخل نۀ شى کوم چې ما بنى اِسرائيلو ته ورکړو، ځکه چې تاسو دواړو د مريبه د اوبو په خاطر زما د حُکم خلاف بغاوت وکړو. ^b b v24 ”خپلو خلقو سره يوځائ کېدل“ يوه نرمه کلمه ده چې مطلب يې دا دے چې هارون به مړ شى او د خپلو پلارانو سره به يوځائ شى؛ دا په ٢٦ آيت کښې بيا هم اِستعمال شوے دے. ²⁵هارون او د هغۀ زوئ اِلعازر واخله، او هغوئ د هور غر ته پورته کړه. ²⁶د هارون نه د هغۀ جامې وباسه، او هغه د هغۀ زوئ اِلعازر ته واغونده؛ هارون به خپلو خلقو سره يوځائ شى او هلته به مړ شى.“

²⁷موسىٰ هغه شان وکړو لکه څنګه چې زمونږ پلار حُکم ورکړے وو، او هغوئ د هور غر ته پورته شول چې ټول جماعت ورته کتل. ²⁸موسىٰ د هارون نه جامې وويستلې او هغه يې د هغۀ زوئ اِلعازر ته واغوستلې. هارون هلته د غر په سر مړ شو؛ موسىٰ او اِلعازر ښکته راغلل. ²⁹ټول جماعت وليدل چې هارون مړ شوے دے، او د اِسرائيلو ټول کور د هغۀ دپاره دېرش ورځې ماتم وکړو.