Sahroda 20 FHB Father's Heart Bible™

20 ¹Birinchi oyda Isroil jamoasining hammasi Zin choʻliga kirib keldi; xalq Qodeshda toʻxtadi. Maryam oʻsha yerda vafot etdi va oʻsha yerda dafn qilindi. ²Jamoa uchun suv yoʻq edi, shuning uchun ular Muso bilan Horunga qarshi toʻplandi. ³Xalq Muso bilan janjallashdi: “Qani endi, birodarlarimiz Otamiz huzurida oʻlgan paytda biz ham oʻlganimizda edi! ⁴Nega Otamizning jamoasini bu choʻlga olib keldingiz — biz ham, chorvamiz ham shu yerda oʻlishimiz uchunmi? ⁵Nega bizni Misrdan bu yomon joyga olib keldingiz? Bu yerda na don, na anjir, na uzum, na anor bor — ichgani suv ham yoʻq.”

⁶Muso bilan Horun jamoa oldidan uchrashuv chodirining kiraverishiga borib, yuztuban yiqildi va Otamizning ulugʻvorligi ularga zohir boʻldi. ⁷Otamiz Musoga dedi:

⁸“Hassani ol, sen va birodaring Horun jamoani toʻplang. Ularning koʻz oʻngida qoyaga gapiringlar, qoya oʻz suvini beradi. Ular uchun qoyadan suv chiqarib, jamoa va chorvasini sugʻoringlar.”

⁹Shunda Muso Otamiz buyurganidek, hassani Uning huzuridan oldi. ¹⁰Muso bilan Horun jamoani qoya oldiga toʻplashdi. Muso dedi: “Eshitinglar, ey isyonkorlar — shu qoyadan sizlarga suv chiqarishimiz kerakmi?” ¹¹Muso qoʻlini koʻtarib, hassasi bilan qoyani ikki marta urdi; suv moʻl-koʻl otilib chiqdi va jamoa hamda ularning chorvasi suv ichdi. ^a a v11 Pavlus bu qoya Masih ekanini aytadi (1 Korinfliklarga 10:4). Qoya avval bir marta urilgan edi (Chiqish 17); bu safar Otamiz faqat unga gapirishni buyurgan edi. Masih bir marta butunlay urildi — endi bizga faqat Uni chaqirish kifoya.

¹²Lekin Otamiz Muso bilan Horunga dedi: “Isroil xalqi oldida Meni muqaddas deb hurmat qiladigan darajada Menga ishonmaganingiz uchun, bu jamoani Men ularga bergan yurtga olib kirmaysizlar.”

¹³Bular Meriba suvlaridir; u yerda Isroil xalqi Otamiz bilan janjallashdi va U ular orasida Oʻzini muqaddas deb koʻrsatdi.

Edom oʻtib ketishga ruxsat bermaydi

¹⁴Muso Qodeshdan Edom podshosiga elchilar yubordi: “Birodaring Isroil shunday deydi: Boshimizga tushgan barcha mashaqqatni bilasan. ¹⁵Ota-bobolarimiz Misrga tushgan edi; biz Misrda koʻp yillar yashadik va misrliklar bizga ham, ota-bobolarimizga ham yomon muomala qildi. ¹⁶Shunda biz Otamizga faryod qildik; U tovushimizni eshitib, bir farishta yubordi va bizni Misrdan olib chiqdi. Mana, endi biz hududingning chekkasidagi shahar — Qodeshdamiz. ¹⁷Iltimos, yurtingdan oʻtishimizga ruxsat ber. Biz daladan ham, uzumzordan ham oʻtmaymiz, quduq suvidan ham ichmaymiz. Hududingdan oʻtib boʻlgunimizcha na oʻngga, na chapga burilmay, Shoh yoʻlidan yuramiz.” ¹⁸Edom unga dedi: “Mendan oʻtmaysan, aks holda qilich bilan senga qarshi chiqaman.” ¹⁹Isroil xalqi unga dedi: “Biz katta yoʻldan boramiz. Agar biz yoki podalarimiz suvingdan ichsak, uning haqini toʻlaymiz. Faqat piyoda oʻtib ketishimizga ruxsat ber, boshqa hech narsa emas.” ²⁰Lekin u: “Oʻtmaysan”, — dedi. Edom koʻp sonli qoʻshin va kuchli qoʻl bilan unga qarshi chiqdi. ²¹Shunday qilib, Edom Isroilga oʻz hududidan oʻtishga ruxsat bermadi va Isroil undan yuz oʻgirib ketdi.

Horun oʻz xalqiga qoʻshiladi

²²Isroil xalqining butun jamoasi Qodeshdan yoʻlga chiqib, Hoʻr togʻiga keldi. ²³Edom chegarasidagi Hoʻr togʻida Otamiz Muso bilan Horunga dedi:

²⁴“Horun oʻz xalqiga qoʻshiladi; u Men Isroil xalqiga bergan yurtga kirmaydi, chunki ikkovingiz Meriba suvlari yonida Mening buyrugʻimga qarshi isyon qildingiz. ^b b v24 “Oʻz xalqiga qoʻshiladi” degani — Horunning vafot etib, ota-bobolariga qoʻshilishini bildiradigan muloyim ibora; 26-oyatda yana ishlatilgan. ²⁵Horun bilan uning oʻgʻli Elazarni olib, Hoʻr togʻiga olib chiq. ²⁶Horunning kiyimlarini yechib, oʻgʻli Elazarga kiydir; Horun oʻz xalqiga qoʻshiladi va oʻsha yerda vafot etadi.”

²⁷Muso Otamiz buyurganidek qildi va butun jamoa qarab turganda, ular Hoʻr togʻiga chiqishdi. ²⁸Muso Horunning kiyimlarini yechib, uning oʻgʻli Elazarga kiydirdi. Horun oʻsha yerda, togʻ choʻqqisida vafot etdi; Muso bilan Elazar togʻdan tushishdi. ²⁹Butun jamoa Horunning vafot etganini koʻrdi va butun Isroil xonadoni unga oʻttiz kun motam tutdi.