Çölde Sayım 20

20 ¹Birinci ayda İsrail topluluğunun tümü Zin Çölü'ne girdi; halk Kadeş'te kaldı. Miryam orada öldü ve oraya gömüldü. ²Topluluk için su yoktu; bu yüzden Musa'yla Harun'a karşı toplandılar. ³Halk Musa'yla çekişti: «Keşke kardeşlerimiz Babamız'ın önünde öldüğünde biz de ölseydik! ⁴Babamız'ın topluluğunu neden bu çöle getirdiniz? Biz de hayvanlarımız da burada ölelim diye mi? ⁵Bizi neden Mısır'dan çıkarıp bu kötü yere getirdiniz? Ne tahıl var, ne incir, ne asma, ne de nar—içecek su bile yok.»

⁶Musa'yla Harun topluluğun önünden ayrılıp buluşma çadırının girişine gittiler, yüzüstü yere kapandılar ve Babamız'ın görkemi onlara göründü. ⁷Babamız Musa'ya şöyle dedi:

⁸«Değneği al, topluluğu topla—sen ve kardeşin Harun—ve gözlerinin önünde kayaya söyle; kaya suyunu verecek. Onlar için kayadan su çıkar, topluluğa ve hayvanlarına su ver.»

⁹Böylece Musa, Babamız'ın buyurduğu gibi değneği O'nun önünden aldı. ¹⁰Musa'yla Harun topluluğu kayanın önüne topladılar. Musa, «Dinleyin, ey asiler—bu kayadan sizin için su mu çıkaralım?» dedi. ¹¹Musa elini kaldırıp değneğiyle kayaya iki kez vurdu; sular bol bol fışkırdı ve topluluk da hayvanları da içti. ^a a v11 Pavlus bize bu kayanın Mesih olduğunu söyler (1. Korintliler 10:4). Kayaya daha önce bir kez vurulmuştu (Mısır'dan Çıkış 17); bu kez Babamız yalnızca ona söylemesini istemişti. Mesih, herkes için bir kez vuruldu—artık yalnızca O'na seslenmemiz yeterli.

¹²Ama Babamız Musa'yla Harun'a, «İsrailliler'in gözünde beni kutsal sayarak onurlandıracak kadar bana güvenmediğiniz için, bu topluluğu onlara verdiğim ülkeye götürmeyeceksiniz» dedi.

¹³İsrailoğulları'nın Babamız'la çekiştiği ve Babamız'ın kendini onların arasında kutsal gösterdiği Meriva suları işte bunlardır.

Edom Geçiş İzni Vermiyor

¹⁴Musa Kadeş'ten Edom kralına ulaklar gönderdi: «Kardeşin İsrail şöyle diyor: Başımıza gelen bütün sıkıntıları biliyorsun. ¹⁵Atalarımız Mısır'a gitti; Mısır'da uzun yıllar yaşadık ve Mısırlılar bize de atalarımıza da kötü davrandı. ¹⁶Bunun üzerine Babamız'a haykırdık; O sesimizi işitti, bir ulak gönderip bizi Mısır'dan çıkardı. Şimdi sınırının kıyısındaki bir kent olan Kadeş'teyiz. ¹⁷Lütfen ülkenden geçmemize izin ver. Ne tarladan ne bağdan geçeriz, ne de kuyu suyu içeriz. Sağa sola sapmadan, senin topraklarından geçene dek Kral Yolu'nda kalırız.» ¹⁸Edom ona, «Buradan geçmeyeceksin, yoksa kılıçla karşına çıkarım» dedi. ¹⁹İsrail halkı ona, «Ana yoldan gideriz. Biz ya da hayvanlarımız suyundan içersek, karşılığını öderiz. Yalnızca yürüyerek geçmemize izin ver, başka bir şey istemeyiz» dedi. ²⁰Ama Edom, «Buradan geçmeyeceksin» dedi. Sonra büyük bir kalabalık ve güçlü bir elle İsrail'in karşısına çıktı. ²¹Böylece Edom İsrail'in topraklarından geçmesine izin vermeyi reddetti ve İsrail ondan uzaklaştı.

Harun Halkına Kavuşuyor

²²İsrailoğulları topluluğunun tümü Kadeş'ten yola çıkıp Hor Dağı'na geldi. ²³Edom sınırındaki Hor Dağı'nda Babamız Musa'yla Harun'a şöyle dedi:

²⁴«Harun halkına kavuşacak; İsrailliler'e verdiğim ülkeye girmeyecek, çünkü ikiniz de Meriva sularında buyruğuma karşı geldiniz. ^b b v24 «Halkına kavuşmak», Harun'un öleceğini ve atalarına katılacağını anlatan yumuşak bir deyiştir; 26. ayette yeniden kullanılır. ²⁵Harun'la oğlu Elazar'ı al ve onları Hor Dağı'na çıkar. ²⁶Harun'un giysilerini çıkar, oğlu Elazar'a giydir; Harun halkına kavuşacak ve orada ölecek.»

²⁷Musa, Babamız'ın buyurduğu gibi yaptı ve bütün topluluğun gözü önünde Hor Dağı'na çıktılar. ²⁸Musa, Harun'un giysilerini çıkarıp oğlu Elazar'a giydirdi. Harun orada, dağın tepesinde öldü; Musa'yla Elazar aşağı indi. ²⁹Bütün topluluk Harun'un öldüğünü gördü ve İsrail'in tüm halkı onun için otuz gün yas tuttu.