मिर्याम कादेश येथे मरण पावते
20 1 पहिल्या महिन्यात इस्राएलाचा सगळा समुदाय सीन रानात आला; लोक कादेश येथे राहिले. तेथे मिर्याम मरण पावली आणि तेथेच तिला पुरण्यात आले. 2 त्या समुदायाला प्यायला पाणी नव्हते, म्हणून ते मोशे व अहरोन यांच्याविरुद्ध एकवटले. 3 लोक मोशेशी वाद घालून म्हणाले, “आमच्या पित्यासमोर आमचे भाऊ मरण पावले तेव्हाच जर आम्हीही मेलो असतो तर बरे झाले असते! 4 आमच्या पित्याच्या मंडळीला या रानात आणून आम्हांला व आमच्या गुराढोरांना इथे मरायला का आणलेत? 5 तुम्ही आम्हांला मिसरातून या भयंकर ठिकाणी का आणलेत? इथे धान्य नाही, अंजीर नाहीत, द्राक्षवेली नाहीत, डाळिंबे नाहीत—प्यायला पाणीसुद्धा नाही.”
6 मग मोशे व अहरोन मंडळीसमोरून दर्शनमंडपाच्या दाराकडे गेले, पालथे पडले, आणि आमच्या पित्याचे तेज त्यांना प्रकट झाले. 7 आमचा पिता मोशेला म्हणाला,
8 “ती काठी घे, आणि तू व तुझा भाऊ अहरोन मिळून समुदायाला एकत्र करा; मग त्यांच्या डोळ्यांदेखत त्या खडकाशी बोला, म्हणजे तो आपले पाणी देईल. त्या खडकातून त्यांच्यासाठी पाणी काढ, आणि समुदायाला व त्यांच्या गुराढोरांना पाणी पाज.”
9 तेव्हा आमच्या पित्याने आज्ञा केल्याप्रमाणे मोशेने त्याच्यासमोरून ती काठी घेतली. 10 मोशे व अहरोन यांनी त्या मंडळीला खडकासमोर एकत्र केले. मोशे म्हणाला, “अहो बंडखोरांनो, ऐका—या खडकातून आम्ही तुमच्यासाठी पाणी काढावे का?” 11 मग मोशेने आपला हात उगारून आपल्या काठीने त्या खडकावर दोनदा प्रहार केला; तेव्हा भरपूर पाणी उसळून बाहेर आले, आणि समुदायाने व त्यांच्या गुराढोरांनी पाणी प्यायले. a a v11 पौल आपल्याला सांगतो की तो खडक ख्रिस्त होता (१ करिंथकर १०:४). या खडकावर आधी एकदा प्रहार झाला होता (निर्गम १७); पण या वेळी आमच्या पित्याने केवळ त्याच्याशी बोलण्यास सांगितले होते. ख्रिस्तावर एकदाच सर्वांसाठी प्रहार झाला—आता आपल्याला फक्त त्याचा धावा करण्याचीच गरज आहे.
12 पण आमचा पिता मोशे व अहरोन यांना म्हणाला, “इस्राएल लोकांसमोर मला पवित्र मानून माझा सन्मान करण्याइतका तुम्ही माझ्यावर विश्वास ठेवला नाही, म्हणून मी दिलेल्या देशात तुम्ही या मंडळीला नेणार नाही.”
13 हेच मरीबाचे पाणी, जेथे इस्राएलाच्या मुलांनी आमच्या पित्याशी भांडण केले, आणि त्याने त्यांच्यामध्ये स्वतःला पवित्र असे दाखवले.
अदोम सुरक्षित मार्ग नाकारतो
14 मोशेने कादेशहून अदोमाच्या राजाकडे दूत पाठवले आणि म्हटले, “तुमचा भाऊ इस्राएल असे म्हणतो: आम्हांवर ओढवलेले सगळे कष्ट तुम्हांला ठाऊक आहेत. 15 आमचे पूर्वज मिसरात गेले; आम्ही पुष्कळ वर्षे मिसरात राहिलो, आणि मिसरी लोकांनी आमच्याशी व आमच्या पूर्वजांशी वाईट वर्तन केले. 16 तेव्हा आम्ही आमच्या पित्याचा धावा केला; त्याने आमची हाक ऐकली, एक दूत पाठवला, आणि आम्हांला मिसरातून बाहेर आणले. आता आम्ही कादेश येथे आहोत, हे तुमच्या सीमेच्या टोकावरचे एक नगर आहे. 17 कृपया आम्हांला तुमच्या देशातून जाऊ द्या. आम्ही कोणतेही शेत किंवा द्राक्षमळा तुडवणार नाही, किंवा विहिरीचे पाणीही पिणार नाही. आम्ही राजमार्गानेच जाऊ, तुमच्या हद्दीतून पार होईपर्यंत उजवीकडे किंवा डावीकडे वळणार नाही.” 18 अदोम त्याला म्हणाला, “तू माझ्यातून जाऊ शकणार नाहीस, नाहीतर मी तलवार घेऊन तुझ्यावर चालून येईन.” 19 इस्राएल लोक त्याला म्हणाले, “आम्ही राजमार्गानेच जाऊ. आम्ही किंवा आमच्या गुरांनी तुमचे पाणी प्यायले तर त्याची किंमत देऊ. आम्हांला फक्त पायी पार होऊ द्या, त्याहून अधिक काही नको.” 20 पण तो म्हणाला, “तू जाऊ शकणार नाहीस.” आणि अदोम मोठ्या सैन्यानिशी व बलाढ्य हाताने त्याच्यावर चालून आला. 21 अशा प्रकारे अदोमाने इस्राएलाला आपल्या हद्दीतून जाऊ देण्याचे नाकारले, आणि इस्राएल त्याच्यापासून वळून दुसरीकडे गेला.
अहरोन आपल्या लोकांना जाऊन मिळतो
22 मग इस्राएलाच्या मुलांचा सगळा समुदाय कादेशहून निघाला आणि होर पर्वतापाशी आला. 23 अदोमाच्या सीमेवरील होर पर्वतापाशी आमचा पिता मोशे व अहरोन यांना म्हणाला,
24 “अहरोन आपल्या लोकांना जाऊन मिळेल; मी इस्राएल लोकांना दिलेल्या देशात तो जाणार नाही, कारण मरीबाच्या पाण्याजवळ तुम्ही दोघांनी माझ्या आज्ञेविरुद्ध बंड केले. b b v24 “आपल्या लोकांना जाऊन मिळेल” हे एक सौम्य वचन आहे, ज्याचा अर्थ अहरोन मरून आपल्या पूर्वजांना जाऊन मिळेल; याचाच पुन्हा २६ व्या वचनात उपयोग केला आहे. 25 अहरोन व त्याचा मुलगा एलाजार यांना घे, आणि त्यांना होर पर्वतावर घेऊन ये. 26 अहरोनाची वस्त्रे काढून घे आणि ती त्याचा मुलगा एलाजार याला घाल; अहरोन आपल्या लोकांना जाऊन मिळेल व तेथेच मरण पावेल.”
27 आमच्या पित्याने आज्ञा केल्याप्रमाणे मोशेने केले, आणि सगळ्या समुदायाच्या देखत ते होर पर्वतावर चढून गेले. 28 मोशेने अहरोनाची वस्त्रे काढून घेतली आणि ती त्याचा मुलगा एलाजार याला घातली. अहरोन तेथेच पर्वताच्या माथ्यावर मरण पावला; मग मोशे व एलाजार खाली उतरले. 29 अहरोन मरण पावला हे सगळ्या समुदायाने पाहिले, आणि इस्राएलाच्या सगळ्या घराण्याने तीस दिवस त्याच्यासाठी शोक केला.