હવે છપાયેલી
પુસ્તક

કાદેશમાં મરિયમનું મૃત્યુ

મરિયમ મૃત્યુ પામે છે, પાણી ખૂટી જાય છે, અને આપણા પિતાએ જે ખડકને બોલવાનું મૂસાને કહ્યું હતું તેને તે મારે છે — પાણી તો નીકળે છે, પણ તે અને હારુન દેશ ગુમાવે છે. અદોમ માર્ગ આપવાની ના પાડે છે, અને હારુનનાં વસ્ત્રો એલાઝારને પહેરાવાયા પછી હારુન હોર પર્વત પર મૃત્યુ પામે છે.

અધ્યાય 20.

પહેલા મહિનામાં ઇઝરાયલનો આખો સમુદાય સીનના અરણ્યમાં આવ્યો; લોકો કાદેશમાં રોકાયા. ત્યાં મરિયમ મરણ પામી અને ત્યાં જ તેને દફનાવવામાં આવી. સમુદાય માટે પાણી નહોતું, તેથી તેઓ મૂસા તથા હારુનની વિરુદ્ધ એકઠા થયા. લોકોએ મૂસા સાથે તકરાર કરી: “આપણા પિતાની હાજરીમાં જ્યારે અમારા ભાઈઓ મરણ પામ્યા ત્યારે અમે પણ મરી ગયા હોત તો કેવું સારું! આપણા પિતાની મંડળીને આ અરણ્યમાં શા માટે લાવ્યા, કે અમે તથા અમારાં ઢોરઢાંક અહીં મરી જઈએ? તમે અમને મિસરમાંથી આ ખરાબ જગ્યાએ શા માટે લઈ આવ્યા? અહીં અનાજ, અંજીર, દ્રાક્ષવેલા કે દાડમ નથી—પીવાનું પાણી પણ નથી.”

મૂસા તથા હારુન મંડળીની આગળથી મુલાકાતમંડપના પ્રવેશદ્વાર પાસે ગયા, ઊંધા મોઢે પડ્યા, અને આપણા પિતાનો મહિમા તેઓને દેખાયો. આપણા પિતાએ મૂસાને કહ્યું,

“લાકડી લે, અને તું તથા તારો ભાઈ હારુન સમુદાયને એકઠો કરો; તેઓની નજર સામે ખડકને કહો, એટલે તે પોતાનું પાણી આપશે. ખડકમાંથી તેઓને માટે પાણી કાઢ, અને સમુદાય તથા તેઓનાં ઢોરઢાંકને પાણી પા.”

તેથી આપણા પિતાએ આજ્ઞા આપી હતી તે પ્રમાણે મૂસાએ તેમની આગળથી લાકડી લીધી. મૂસા તથા હારુને મંડળીને ખડકની આગળ એકઠી કરી. તેણે કહ્યું, “હે બંડખોરો, સાંભળો—શું અમારે તમારા માટે આ ખડકમાંથી પાણી કાઢવું પડશે?” મૂસાએ પોતાનો હાથ ઊંચો કરીને લાકડીથી ખડક પર બે વાર પ્રહાર કર્યો; પુષ્કળ પાણી ધસી આવ્યું, અને સમુદાય તથા તેઓનાં ઢોરઢાંકે પાણી પીધું. a a v11 પાઉલ આપણને કહે છે કે આ ખડક ખ્રિસ્ત હતા (૧ કરિંથી ૧૦:૪). આ પહેલાં એક વાર ખડક પર પ્રહાર થઈ ચૂક્યો હતો (નિર્ગમન ૧૭); આ વખતે આપણા પિતાએ ફક્ત તેને કહેવાનું જણાવ્યું હતું. ખ્રિસ્ત પર એક જ વાર સર્વને માટે પ્રહાર થયો—હવે આપણે ફક્ત તેમને પોકારવાની જ જરૂર છે.

પણ આપણા પિતાએ મૂસા તથા હારુનને કહ્યું, “તમે ઇઝરાયલીઓની આગળ મને પવિત્ર તરીકે માન આપવા જેટલો મારા પર ભરોસો રાખ્યો નહિ, તેથી મેં તેઓને જે દેશ આપ્યો છે તેમાં તમે આ મંડળીને લઈ જશો નહિ.”

મરીબાનું પાણી એ જ છે, જ્યાં ઇઝરાયલના લોકોએ આપણા પિતા સાથે તકરાર કરી, અને તેમણે તેઓની મધ્યે પોતાને પવિત્ર તરીકે પ્રગટ કર્યા.

અદોમ સલામત માર્ગ આપવાની ના પાડે છે

મૂસાએ કાદેશથી અદોમના રાજા પાસે સંદેશવાહકો મોકલ્યા: “તારો ભાઈ ઇઝરાયલ કહે છે: અમારા પર જે સર્વ વિપત્તિ આવી પડી છે તે તું જાણે છે. અમારા પૂર્વજો મિસરમાં ગયા; અમે ઘણાં વર્ષો સુધી મિસરમાં રહ્યા, અને મિસરીઓએ અમારી તથા અમારા પૂર્વજોની સાથે ખરાબ વર્તાવ કર્યો. તેથી અમે અમારા પિતાને પોકાર કર્યો; તેમણે અમારો અવાજ સાંભળ્યો, એક સંદેશવાહક મોકલ્યો, અને અમને મિસરમાંથી બહાર લાવ્યા. હવે અમે કાદેશમાં છીએ, જે તારી સરહદના છેડા પરનું એક નગર છે. કૃપા કરીને અમને તારા દેશમાંથી પસાર થવા દે. અમે ખેતર કે દ્રાક્ષવાડીમાં થઈને જઈશું નહિ, કે કૂવાનું પાણી પીશું નહિ. અમે રાજમાર્ગ પર જ રહીશું, અને જમણે કે ડાબે વળ્યા વિના તારા પ્રદેશમાંથી પસાર ન થઈએ ત્યાં સુધી ચાલતા રહીશું.” અદોમે તેને કહ્યું, “તું મારામાં થઈને પસાર થશે નહિ, નહિ તો હું તલવાર લઈને તારી વિરુદ્ધ બહાર આવીશ.” ઇઝરાયલના લોકોએ તેને કહ્યું, “અમે તો રાજમાર્ગ પર જ ચાલીશું. જો અમે કે અમારાં જાનવર તારું પાણી પીએ, તો અમે તેની કિંમત ચૂકવીશું. ફક્ત અમને પગે ચાલીને પસાર થવા દે, એથી વધારે કંઈ નહિ.” પણ તેણે કહ્યું, “તું પસાર થશે નહિ.” અને અદોમ મોટી સંખ્યામાં તથા બળવાન હાથે તેની વિરુદ્ધ ચઢી આવ્યો. આમ અદોમે ઇઝરાયલને પોતાના પ્રદેશમાંથી પસાર થવા દેવાની ના પાડી, અને ઇઝરાયલ તેની પાસેથી ફરીને બીજી બાજુ ગયો.

હારુન પોતાના લોકો ભેગો થાય છે

ઇઝરાયલના લોકોનો આખો સમુદાય કાદેશથી નીકળીને હોર પર્વત પાસે આવ્યો. અદોમની સરહદ પરના હોર પર્વત પાસે આપણા પિતાએ મૂસા તથા હારુનને કહ્યું,

“હારુન પોતાના લોકો ભેગો થશે; મેં ઇઝરાયલીઓને જે દેશ આપ્યો તેમાં તે પ્રવેશ કરશે નહિ, કારણ કે તમે બંનેએ મરીબાના પાણી આગળ મારી આજ્ઞાની વિરુદ્ધ બંડ કર્યું. b b v24 “પોતાના લોકો ભેગો થવું” એ એક સૌમ્ય અભિવ્યક્તિ છે, જેનો અર્થ એ કે હારુન મરણ પામશે અને પોતાના પૂર્વજોમાં ભળી જશે; આ જ અભિવ્યક્તિ કલમ ૨૬માં ફરી વપરાઈ છે. હારુનને તથા તેના દીકરા એલાઝારને લઈને તેઓને હોર પર્વત પર ચઢાવી લાવ. હારુનનાં વસ્ત્રો ઉતારીને તેના દીકરા એલાઝારને તે પહેરાવ; હારુન પોતાના લોકો ભેગો થશે અને ત્યાં મરણ પામશે.”

આપણા પિતાએ આજ્ઞા આપી હતી તે પ્રમાણે મૂસાએ કર્યું, અને આખો સમુદાય જોતો હતો ત્યારે તેઓ હોર પર્વત પર ચઢ્યા. મૂસાએ હારુનનાં વસ્ત્રો ઉતારીને તેના દીકરા એલાઝારને તે પહેરાવ્યાં. હારુન ત્યાં પર્વતની ટોચ પર મરણ પામ્યો; મૂસા તથા એલાઝાર નીચે ઊતર્યા. આખા સમુદાયે જોયું કે હારુન મરણ પામ્યો છે, અને ઇઝરાયલના આખા ઘરે ત્રીસ દિવસ સુધી તેનો શોક કર્યો.