હવે છપાયેલી
પુસ્તક

લાલ વાછરડી: શુદ્ધિકરણનું પાણી

એક નિર્દોષ લાલ વાછરડીને છાવણીની બહાર બાળવામાં આવે છે અને તેની રાખ શુદ્ધિના પાણી માટે રાખી મૂકવામાં આવે છે. મૃતદેહને અડકનાર દરેક પર ત્રીજા અને સાતમા દિવસે છંટકાવ થાય છે — મૃત્યુની અવગણના થતી નથી, તે પવિત્રસ્થાન સુધી પહોંચે તે પહેલાં ધોઈ નાખવામાં આવે છે.

અધ્યાય 19.

આપણા પિતાએ મૂસા તથા હારુનને કહ્યું:

“આપણા પિતાએ ફરમાવેલા નિયમનો વિધિ આ છે: ઇઝરાયલીઓને કહો કે તેઓ તમારી પાસે એવી લાલ વાછરડી લાવે જે નિર્દોષ હોય, જેમાં કોઈ ખોડ ન હોય, અને જેના પર કદી ઝૂંસરી મૂકાઈ ન હોય. તે યાજક એલાઝારને આપો; તેને છાવણીની બહાર લઈ જઈને તેની આગળ કાપવામાં આવે. યાજક એલાઝાર પોતાની આંગળી તેના લોહીમાં બોળીને મુલાકાતમંડપના આગળના ભાગ તરફ સાત વાર તે છાંટે. તેના દેખતાં તે વાછરડીને બાળવામાં આવે—ચામડું, માંસ, લોહી તથા છાણ બધું સાથે. યાજક દેવદારનું લાકડું, ઝુફા તથા કિરમજી દોરો લઈને વાછરડીને બાળતા અગ્નિમાં નાખે. યાજક પોતાનાં વસ્ત્રો ધુએ અને પાણીથી પોતાનું શરીર નવડાવે, પછી છાવણીમાં પ્રવેશે—પણ સાંજ સુધી તે અશુદ્ધ રહે. જે તેને બાળે તે પોતાનાં વસ્ત્રો પાણીથી ધુએ અને પાણીથી પોતાનું શરીર નવડાવે, અને સાંજ સુધી અશુદ્ધ રહે.

“કોઈ શુદ્ધ માણસ વાછરડીની રાખ ભેગી કરીને છાવણીની બહાર શુદ્ધ જગ્યાએ મૂકે. ઇઝરાયલના સમાજ માટે શુદ્ધિકરણના પાણીને સારુ તે રાખવામાં આવે—તે પાપ દૂર કરે છે. વાછરડીની રાખ ભેગી કરનાર પોતાનાં વસ્ત્રો ધુએ અને સાંજ સુધી અશુદ્ધ રહે. ઇઝરાયલીઓ માટે તથા તેમની વચ્ચે રહેતા પરદેશી માટે આ કાયમી નિયમ છે.

“જે કોઈ કોઈ પણ માણસના મૃત શરીરને અડે તે સાત દિવસ અશુદ્ધ રહે. ત્રીજા તથા સાતમા દિવસે તે તેનાથી પોતાને શુદ્ધ કરે; તો તે શુદ્ધ થશે. જો તે ત્રીજા તથા સાતમા દિવસે પોતાને શુદ્ધ ન કરે, તો તે શુદ્ધ થશે નહિ. જે કોઈ મૃતદેહને—મરણ પામેલા કોઈના શરીરને—અડે અને પોતાને શુદ્ધ ન કરે, તે આપણા પિતાના મંડપને અશુદ્ધ કરે છે; તે માણસ ઇઝરાયલમાંથી અલગ કરાય. શુદ્ધિકરણનું પાણી તેના પર છાંટવામાં ન આવ્યું હોવાથી તે અશુદ્ધ રહે છે; તેની અશુદ્ધતા તેના પર રહે છે.

“નિયમ આ છે: જ્યારે કોઈ માણસ તંબુમાં મરણ પામે, ત્યારે તેમાં પ્રવેશનાર દરેક તથા તેમાં રહેનાર દરેક સાત દિવસ અશુદ્ધ રહે. અને જે ખુલ્લા વાસણ પર ઢાંકણ બાંધેલું ન હોય તે દરેક વાસણ અશુદ્ધ રહે.

“ખુલ્લા ખેતરમાં જે કોઈ તરવારથી માર્યા ગયેલાને, કુદરતી રીતે મરણ પામેલાને, માણસના હાડકાને, કે કબરને અડે, તે સાત દિવસ અશુદ્ધ થાય.

“અશુદ્ધ માણસ માટે તેઓ બાળેલા શુદ્ધિકરણના અર્પણની રાખ લઈને વાસણમાં મૂકે, અને તેમાં તાજું વહેતું પાણી રેડે. કોઈ શુદ્ધ માણસ ઝુફા લઈને તેને પાણીમાં બોળે, અને તંબુ પર, બધાં વાસણો પર, ત્યાં હાજર દરેક માણસ પર, અને જેણે હાડકાને, માર્યા ગયેલાને, મૃતદેહને, કે કબરને અડ્યું હોય તેના પર છાંટે. શુદ્ધ માણસ અશુદ્ધ માણસ પર ત્રીજા તથા સાતમા દિવસે છાંટે, અને સાતમા દિવસે તેને શુદ્ધ કરે. પછી તે પોતાનાં વસ્ત્રો ધુએ, પાણીથી સ્નાન કરે, અને સાંજ સુધીમાં શુદ્ધ થાય. જે અશુદ્ધ માણસ પોતાને શુદ્ધ ન કરે તેને સમાજમાંથી અલગ કરાય, કેમ કે તેણે આપણા પિતાના પવિત્રસ્થાનને અશુદ્ધ કર્યું છે; શુદ્ધિકરણનું પાણી તેના પર છાંટવામાં ન આવ્યું—તે અશુદ્ધ છે. તેમના માટે આ કાયમી વિધિ છે: જે કોઈ શુદ્ધિકરણનું પાણી છાંટે તે પોતાનાં વસ્ત્રો ધુએ; જે કોઈ શુદ્ધિકરણના પાણીને અડે તે સાંજ સુધી અશુદ્ધ રહે. અશુદ્ધ માણસ જે કંઈને અડે તે અશુદ્ધ થાય; અને જે કોઈ તેને અડે તે સાંજ સુધી અશુદ્ધ રહે.”