Księga Liczb 19

19 ¹Nasz Ojciec powiedział do Mojżesza i Aarona:

²„To jest ustawa prawa, którą nakazał nasz Ojciec: Powiedz Izraelitom, aby przyprowadzili ci czerwoną jałówkę, zdrową, bez skazy, która nigdy nie nosiła jarzma. ³Oddajcie ją kapłanowi Eleazarowi; ma być wyprowadzona poza obóz i zabita przed jego oczami. ⁴Kapłan Eleazar umoczy swój palec w jej krwi i pokropi nią siedem razy w stronę przodu Namiotu Zgromadzenia. ⁵Jałówka ma być spalona na jego oczach — skóra, mięso, krew i nieczystości razem. ⁶Kapłan weźmie drewno cedrowe, hizop i karmazynową przędzę i wrzuci je w ogień palący jałówkę. ⁷Kapłan wypierze swoje szaty, obmyje swoje ciało wodą, a potem wejdzie do obozu — ale pozostanie nieczysty aż do wieczora. ⁸Ten, kto ją spala, wypierze swoje szaty w wodzie, obmyje swoje ciało wodą i pozostanie nieczysty aż do wieczora.

⁹„Czysty człowiek zbierze popiół z jałówki i złoży go w czystym miejscu poza obozem. Społeczność Izraela będzie go przechowywać dla wody oczyszczenia — ona usuwa grzech. ¹⁰Ten, kto zbiera popiół z jałówki, wypierze swoje szaty i pozostanie nieczysty aż do wieczora. To jest wieczne prawo dla Izraelitów i dla cudzoziemca mieszkającego wśród nich.

¹¹„Kto dotknie martwego ciała jakiegokolwiek człowieka, będzie nieczysty przez siedem dni. ¹²Oczyści się nią trzeciego i siódmego dnia, a wtedy będzie czysty. Jeśli nie oczyści się trzeciego i siódmego dnia, nie będzie czysty. ¹³Każdy, kto dotknie zwłok — ciała kogoś, kto umarł — i nie oczyści się, zanieczyszcza przybytek naszego Ojca; taki człowiek zostanie wyłączony z Izraela. Ponieważ nie pokropiono go wodą oczyszczenia, pozostaje nieczysty; jego nieczystość pozostaje na nim.

¹⁴„To jest prawo: gdy ktoś umrze w namiocie, każdy, kto do niego wejdzie, i każdy, kto w nim jest, będzie nieczysty przez siedem dni. ¹⁵A każde otwarte naczynie, które nie ma przymocowanej pokrywy, będzie nieczyste.

¹⁶„Kto na otwartym polu dotknie zabitego mieczem albo zmarłego naturalną śmiercią, albo kości ludzkiej, albo grobu, stanie się nieczysty przez siedem dni.

¹⁷„Dla człowieka nieczystego wezmą popiół ze spalonej ofiary oczyszczenia, włożą go do naczynia i zaleją świeżą, bieżącą wodą. ¹⁸Człowiek czysty weźmie hizop, umoczy go w wodzie i pokropi namiot, wszystkie naczynia i wszystkich ludzi, którzy tam byli, oraz tego, kto dotknął kości, zabitego, zwłok albo grobu. ¹⁹Człowiek czysty pokropi nieczystego trzeciego i siódmego dnia, a siódmego dnia go oczyści. Wypierze on swoje szaty, obmyje się wodą i wieczorem będzie czysty. ²⁰Każdy nieczysty, kto się nie oczyści, zostanie wyłączony ze zgromadzenia, gdyż zanieczyścił świątynię naszego Ojca; nie pokropiono go wodą oczyszczenia — jest nieczysty. ²¹To jest dla nich wieczna ustawa: kto kropi wodą oczyszczenia, wypierze swoje szaty; a kto dotknie wody oczyszczenia, będzie nieczysty aż do wieczora. ²²Czegokolwiek dotknie nieczysty, staje się nieczyste; a kto tego dotknie, będzie nieczysty aż do wieczora.”