Ny Ombivavy Mena: Rano Fanadiovana

Ombivavy mena tsy misy kilema dia dorana any ivelan'ny toby ary ny lavenony dia tehirizina ho an'ny rano fanadiovana. Izay mikasika faty dia ofafana amin'ny andro fahatelo sy fahafito — tsy ohatra ny tsy misy ny fahafatesana, fa sasana alohan'ny hahatongavany eo amin'ny toerana masina.

Miteny Raintsika ao amin’ireo andininy 2–22

Toko 19.

Niteny tamin’i Mosesy sy Arona Raintsika hoe:

«Izao no fitsipika ao amin’ny lalàna nandidian’i Raintsika: Lazao ny Israelita mba hitondra ombivavy mena ho anao, tsy misy kilema, tsy misy tsiny, ary tsy mbola nasiana zioga. Omeo an’i Eleazara mpisorona izy, ka hitondrana azy any ivelan’ny toby ary hovonoina eo anatrehany. Dia hitsoboka ny rantsan-tànany amin’ny ràny Eleazara mpisorona ka handrotsaka izany impito manandrify ny fanatrehan’ny trano-lay fihaonana. Hodorana eo imasony ilay ombivavy: ny hodiny sy ny nofony sy ny ràny ary ny fako ao anatiny no hodorana miaraka. Haka hazo sedera sy isopo ary kofehy mena jaky ny mpisorona ka hanipy azy ao anaty afo mandoro ilay ombivavy. Hanasa ny akanjony ny mpisorona sy handro ny tenany amin’ny rano, ary rehefa afaka izany dia hiditra ao amin’ny toby izy, nefa ho maloto hatramin’ny hariva. Izay mandoro azy dia hanasa ny akanjony amin’ny rano sy handro ny tenany amin’ny rano, ary ho maloto hatramin’ny hariva.

«Lehilahy madio no hanangona ny lavenon’ilay ombivavy ka hametraka azy amin’ny toerana madio any ivelan’ny toby. Hotehirizin’ny fiangonan’ny Israely izany ho rano fanadiovana—manala ota izany. Izay manangona ny lavenon’ilay ombivavy dia hanasa ny akanjony ary ho maloto hatramin’ny hariva. Lalàna maharitra ho an’ny Israelita sy ny vahiny monina eo aminy izany.

«Na iza na iza mikasika ny faty olona dia ho maloto fito andro. Hanadio ny tenany amin’izany rano izany izy amin’ny andro fahatelo sy ny andro fahafito; dia ho madio izy. Raha tsy manadio ny tenany amin’ny andro fahatelo sy ny andro fahafito izy, dia tsy ho madio. Izay mikasika faty—ny tenan’olona maty—ka tsy manadio ny tenany dia mahaloto ny tabernakelan’i Raintsika; hofongorana tsy ho isan’ny Israely io olona io. Satria tsy voadrotsaka taminy ny rano fanadiovana, dia mbola maloto izy; mbola eo aminy ny fahalotoany.

«Izao no lalàna: raha misy olona maty ao an-trano-lay, dia ho maloto fito andro izay rehetra miditra ao sy izay rehetra ao. Ary ho maloto ny fanaka misokatra rehetra izay tsy misy rakotra mifatotra aminy.

«Izay mikasika, any an-tsaha misokatra, ny voavono tamin’ny sabatra, na ny maty ho azy, na taolan’olona, na fasana, dia ho maloto fito andro.

«Ho an’ny maloto dia haka lavenona avy amin’ny fanatitra fanadiovana nodorana izy ireo ka hametraka azy ao anaty fanaka, ary hanampy rano velona vao nalaina. Olona madio no haka isopo, hitsoboka azy ao amin’ny rano, ary handrotsaka azy amin’ny trano-lay sy amin’ny fanaka rehetra sy amin’ny olona rehetra izay teo, ary amin’izay nikasika taolana na olona voavono na faty na fasana. Ny olona madio dia handrotsaka ny rano amin’ilay maloto amin’ny andro fahatelo sy ny andro fahafito, ka hanadio azy amin’ny andro fahafito. Hanasa ny akanjony izy sy handro amin’ny rano, ary ho madio rehefa hariva. Izay maloto ka tsy manadio ny tenany dia hofongorana tsy ho isan’ny fiangonana, satria nahaloto ny toerana masin’i Raintsika izy; tsy voadrotsaka taminy ny rano fanadiovana—maloto izy. Lalàna maharitra ho azy ireo izany: izay mandrotsaka ny rano fanadiovana dia hanasa ny akanjony; ary izay mikasika ny rano fanadiovana dia ho maloto hatramin’ny hariva. Na inona na inona kasihan’ny maloto dia ho maloto; ary izay mikasika izany dia ho maloto hatramin’ny hariva.»