ଲୋହିତବର୍ଣ୍ଣ ଗାଭୀ: ଶୁଚିକରଣର ଜଳ

ନିଖୁଣ ଲାଲ ଗାଈକୁ ଛାଉଣି ବାହାରେ ପୋଡ଼ାଯାଏ ଏବଂ ଶୁଚି କରିବା ଜଳ ପାଇଁ ତାହାର ପାଉଁଶ ରଖାଯାଏ। ଯିଏ ଶବ ଛୁଏଁ ତାହା ଉପରେ ତୃତୀୟ ଓ ସପ୍ତମ ଦିନରେ ଜଳ ସିଞ୍ଚନ କରାଯାଏ — ମୃତ୍ୟୁକୁ ଅଣଦେଖା କରାଯାଏ ନାହିଁ, ପବିତ୍ରସ୍ଥାନରେ ପହଞ୍ଚିବା ପୂର୍ବରୁ ତାହାକୁ ଧୋଇ ଦିଆଯାଏ।

ଅଧ୍ୟାୟ 19।

ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ମୋଶା ଓ ହାରୋଣଙ୍କୁ କହିଲେ,

“ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ଏହି ଯେଉଁ ବ୍ୟବସ୍ଥାର ବିଧି ଆଜ୍ଞା କଲେ, ତାହା ଏହି: ଇସ୍ରାଏଲ-ସନ୍ତାନଗଣଙ୍କୁ କୁହ ଯେ, ସେମାନେ ତୁମ୍ଭ ନିକଟକୁ ଏକ ନିଖୁଣ, ନିର୍ଦ୍ଦୋଷ, ଯୁଆଳିରେ କେବେ ଯୋଜିତ ନ ହୋଇଥିବା ଲୋହିତବର୍ଣ୍ଣ ଗାଭୀ ଆଣନ୍ତୁ। ତାହା ଇଲୀୟାସର ଯାଜକଙ୍କୁ ଦିଅ; ତାହା ଛାଉଣିର ବାହାରକୁ ନିଆଯାଇ ତାହାଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ବଧ କରାଯିବ। ପୁଣି ଇଲୀୟାସର ଯାଜକ ଆପଣା ଅଙ୍ଗୁଳି ତାହାର ରକ୍ତରେ ବୁଡ଼ାଇ ସମାଗମ-ତମ୍ବୁର ସମ୍ମୁଖ ଆଡ଼କୁ ସାତ ଥର ସେହି ରକ୍ତ ଛିଞ୍ଚିବେ। ତାହାଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟି ଆଗରେ ସେହି ଗାଭୀ ଦଗ୍ଧ କରାଯିବ—ଚର୍ମ, ମାଂସ, ରକ୍ତ ଓ ମଳ ଏକତ୍ର ଦଗ୍ଧ କରାଯିବ। ପୁଣି ଯାଜକ ଏରସ କାଷ୍ଠ, ଏସୋବ ଓ ସିନ୍ଦୂରବର୍ଣ୍ଣ ସୂତା ନେଇ ସେହି ଜ୍ଵଳନ୍ତ ଗାଭୀ ଉପରେ ନିକ୍ଷେପ କରିବେ। ତହିଁ ଉତ୍ତାରେ ଯାଜକ ଆପଣା ବସ୍ତ୍ର ଧୋଇବେ ଓ ଜଳରେ ଆପଣା ଶରୀର ସ୍ନାନ କରିବେ, ତହୁଁ ଛାଉଣିରେ ପ୍ରବେଶ କରିବେ—ମାତ୍ର ସନ୍ଧ୍ୟା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଅଶୁଚି ରହିବେ। ଆଉ ଯେ ତାହା ଦଗ୍ଧ କରିବ, ସେ ଜଳରେ ଆପଣା ବସ୍ତ୍ର ଧୋଇବ ଓ ଜଳରେ ଆପଣା ଶରୀର ସ୍ନାନ କରିବ, ପୁଣି ସନ୍ଧ୍ୟା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଅଶୁଚି ରହିବ।

“ପୁଣି ଜଣେ ଶୁଚି ଲୋକ ସେହି ଗାଭୀର ଭସ୍ମ ସଂଗ୍ରହ କରି ଛାଉଣିର ବାହାରେ ଏକ ଶୁଚି ସ୍ଥାନରେ ରଖିବ। ଆଉ ତାହା ଇସ୍ରାଏଲ-ମଣ୍ଡଳୀ ନିମନ୍ତେ ଶୁଚିକରଣର ଜଳ ପାଇଁ ସଞ୍ଚିତ ରହିବ—ତାହା ପାପ ଦୂର କରେ। ଆଉ ଯେ ସେହି ଗାଭୀର ଭସ୍ମ ସଂଗ୍ରହ କରିବ, ସେ ଆପଣା ବସ୍ତ୍ର ଧୋଇବ ଓ ସନ୍ଧ୍ୟା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଅଶୁଚି ରହିବ। ଏହା ଇସ୍ରାଏଲ-ସନ୍ତାନଗଣ ଓ ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରବାସ କରୁଥିବା ବିଦେଶୀ ନିମନ୍ତେ ଏକ ଅନନ୍ତକାଳୀନ ବ୍ୟବସ୍ଥା।

“ଯେକେହି କୌଣସି ମନୁଷ୍ୟର ମୃତ ଶରୀର ସ୍ପର୍ଶ କରିବ, ସେ ସାତ ଦିନ ଅଶୁଚି ରହିବ। ସେ ତୃତୀୟ ଓ ସପ୍ତମ ଦିନରେ ତଦ୍ଦ୍ଵାରା ଆପଣାକୁ ଶୁଚି କରିବ; ତେବେ ସେ ଶୁଚି ହେବ। ମାତ୍ର ଯଦି ସେ ତୃତୀୟ ଓ ସପ୍ତମ ଦିନରେ ଆପଣାକୁ ଶୁଚି ନ କରେ, ତେବେ ସେ ଶୁଚି ହେବ ନାହିଁ। ଯେକେହି ଶବ, ଅର୍ଥାତ୍ ମୃତ ମନୁଷ୍ୟର ଶରୀର ସ୍ପର୍ଶ କରି ଆପଣାକୁ ଶୁଚି ନ କରେ, ସେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ଆବାସ ଅଶୁଚି କରେ; ସେହି ପ୍ରାଣୀ ଇସ୍ରାଏଲ ମଧ୍ୟରୁ ଉଚ୍ଛିନ୍ନ ହେବ। ଯେହେତୁ ତାହା ଉପରେ ଶୁଚିକରଣର ଜଳ ଛିଞ୍ଚା ନ ଗଲା, ଏଣୁ ସେ ଅଶୁଚି ରହିବ; ତାହାର ଅଶୁଚିତା ତାହା ଉପରେ ରହିବ।

“ଏହି ବ୍ୟବସ୍ଥା: ଯେତେବେଳେ କୌଣସି ତମ୍ବୁରେ କେହି ମରେ, ସେତେବେଳେ ତହିଁ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରବେଶକାରୀ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଜଣ ଓ ତହିଁ ମଧ୍ୟରେ ଥିବା ପ୍ରତ୍ୟେକ ଜଣ ସାତ ଦିନ ଅଶୁଚି ରହିବ। ଆଉ ଯେଉଁ ଯେଉଁ ଖୋଲା ପାତ୍ର ଉପରେ ଢାଙ୍କୁଣି ବନ୍ଧା ହୋଇ ନ ଥାଏ, ତାହା ଅଶୁଚି ହେବ।

“ଯେକେହି ଖୋଲା ପଦାରେ ଖଡ୍ଗରେ ହତ ଜଣେ, କିମ୍ବା ସ୍ଵାଭାବିକ ଭାବରେ ମୃତ ଜଣେ, କିମ୍ବା ମନୁଷ୍ୟର ଅସ୍ଥି, କିମ୍ବା କବର ସ୍ପର୍ଶ କରିବ, ସେ ସାତ ଦିନ ଅଶୁଚି ରହିବ।

“ସେହି ଅଶୁଚି ଲୋକ ନିମନ୍ତେ ସେମାନେ ଦଗ୍ଧ ଶୁଚିକରଣ-ବଳିର ଭସ୍ମ ନେଇ ପାତ୍ରରେ ରଖିବେ ଓ ତହିଁରେ ସ୍ରୋତଜଳ ଢାଳିବେ। ପୁଣି ଜଣେ ଶୁଚି ଲୋକ ଏସୋବ ନେଇ ସେହି ଜଳରେ ବୁଡ଼ାଇ ତମ୍ବୁ ଉପରେ, ସମସ୍ତ ପାତ୍ର ଉପରେ, ତହିଁ ମଧ୍ୟରେ ଉପସ୍ଥିତ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଜଣ ଉପରେ, ପୁଣି ଅସ୍ଥି, ହତ ବ୍ୟକ୍ତି, ଶବ କିମ୍ବା କବର ସ୍ପର୍ଶକାରୀ ଉପରେ ଛିଞ୍ଚିବ। ଆଉ ସେହି ଶୁଚି ଲୋକ ତୃତୀୟ ଓ ସପ୍ତମ ଦିନରେ ସେହି ଅଶୁଚି ଲୋକ ଉପରେ ଛିଞ୍ଚିବ, ପୁଣି ସପ୍ତମ ଦିନରେ ତାହାକୁ ଶୁଚି କରିବ। ତହିଁ ଉତ୍ତାରେ ସେ ଆପଣା ବସ୍ତ୍ର ଧୋଇବ, ଜଳରେ ସ୍ନାନ କରିବ ଓ ସନ୍ଧ୍ୟା ବେଳକୁ ଶୁଚି ହେବ। ମାତ୍ର ଯେଉଁ ଅଶୁଚି ଲୋକ ଆପଣାକୁ ଶୁଚି ନ କରେ, ସେ ସମାଜ ମଧ୍ୟରୁ ଉଚ୍ଛିନ୍ନ ହେବ, କାରଣ ସେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନ ଅଶୁଚି କଲା; ତାହା ଉପରେ ଶୁଚିକରଣର ଜଳ ଛିଞ୍ଚା ନ ଗଲା—ସେ ଅଶୁଚି। ଏହା ସେମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ଏକ ଅନନ୍ତକାଳୀନ ବିଧି: ଯେକେହି ଶୁଚିକରଣର ଜଳ ଛିଞ୍ଚିବ, ସେ ଆପଣା ବସ୍ତ୍ର ଧୋଇବ; ଆଉ ଯେକେହି ଶୁଚିକରଣର ଜଳ ସ୍ପର୍ଶ କରିବ, ସେ ସନ୍ଧ୍ୟା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଅଶୁଚି ରହିବ। ପୁଣି ସେହି ଅଶୁଚି ଲୋକ ଯାହା କିଛି ସ୍ପର୍ଶ କରିବ, ତାହା ଅଶୁଚି ହେବ; ଆଉ ଯେକେହି ତାହା ସ୍ପର୍ଶ କରିବ, ସେ ସନ୍ଧ୍ୟା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଅଶୁଚି ରହିବ।”