ڳاڻاٽو 19 FHB Father's Heart Bible™

19 ¹اسان جي پيءُ موسيٰ ۽ هارون کي فرمايو تہ

²”شريعت جو اهو قانون، جنهن جو اسان جي پيءُ حڪم ڏنو آهي، هي آهي: بني اسرائيل کي چؤ تہ تو وٽ هڪ ڳاڙهي ڳئون آڻين، جيڪا بي عيب هجي، جنهن ۾ ڪو نقص نہ هجي ۽ جنهن تي ڪڏهن جُوئو نہ رکيو ويو هجي. ³ان کي اليعزر ڪاهن کي ڏيو؛ اها ڇانوڻيءَ کان ٻاهر آندي وڃي ۽ سندس اڳيان ذبح ڪئي وڃي. ⁴اليعزر ڪاهن پنهنجي آڱر ان جي رت ۾ ٻوڙي، ملاقات واري خيمي جي سامهون ست ڀيرا ڇنڊي. ⁵ڳئون سندس اکين اڳيان ساڙي وڃي: چمڙو، گوشت، رت ۽ گوبر سڀ گڏ. ⁶ڪاهن ديودار جو ڪاٺ، زوفا ۽ ڳاڙهو سوت کڻي، انهيءَ باهہ ۾ اڇلائي جنهن ۾ ڳئون سڙي رهي هجي. ⁷ڪاهن پنهنجا ڪپڙا ڌوئي، پنهنجو جسم پاڻيءَ ۾ ڌوئي، پوءِ ڇانوڻيءَ ۾ اچي؛ پر شام تائين ناپاڪ رهندو. ⁸جيڪو ان کي ساڙي، سو پنهنجا ڪپڙا پاڻيءَ ۾ ڌوئي، پنهنجو جسم پاڻيءَ ۾ ڌوئي ۽ شام تائين ناپاڪ رهي.

⁹”ڪو پاڪ ماڻهو ڳئون جي خاڪ گڏ ڪري ڇانوڻيءَ کان ٻاهر ڪنهن پاڪ هنڌ تي رکندو. اسرائيل جي جماعت ان کي پاڪائيءَ جي پاڻيءَ لاءِ سانڍي رکندي، جيڪو گناهه کي ختم ڪري ٿو. ¹⁰جيڪو ڳئون جي خاڪ گڏ ڪري، سو پنهنجا ڪپڙا ڌوئي ۽ شام تائين ناپاڪ رهي. هي بني اسرائيل ۽ انهن جي وچ ۾ رهندڙ پرديسيءَ لاءِ دائمي قانون آهي.

¹¹”جيڪو ڪنهن بہ ماڻهوءَ جي لاش کي ڇهندو، سو ست ڏينهن ناپاڪ رهندو. ¹²اهو ٽئين ۽ ستين ڏينهن ان پاڻيءَ سان پاڻ کي پاڪ ڪري؛ تڏهن پاڪ ٿيندو. جيڪڏهن ٽئين ۽ ستين ڏينهن پاڻ کي پاڪ نہ ڪندو تہ پاڪ نہ ٿيندو. ¹³جيڪو ڪنهن لاش کي، يعني مري ويل ماڻهوءَ جي جسم کي، ڇهي ۽ پاڻ کي پاڪ نہ ڪري، سو اسان جي پيءُ جي خيمي کي ناپاڪ ڪري ٿو؛ اهو ماڻهو اسرائيل مان ڪٽيو ويندو. جيئن تہ ان تي پاڪائيءَ جو پاڻي نہ ڇنڊيو ويو، تنهنڪري ناپاڪ رهندو؛ سندس ناپاڪي مٿس ئي رهندي.

¹⁴”شريعت هيءَ آهي: جڏهن ڪو خيمي ۾ مري، تڏهن جيڪو بہ ان ۾ داخل ٿئي ۽ جيڪو بہ ان ۾ هجي، سو ست ڏينهن ناپاڪ رهندو. ¹⁵هر کليل برتن، جنهن تي ڍڪڻ ڳنڍيل نہ هجي، ناپاڪ ٿيندو.

¹⁶”جيڪو کليل ميدان ۾ تلوار سان ماريل ماڻهوءَ کي، پاڻمرادو مئل کي، انساني هڏيءَ کي يا قبر کي ڇهندو، سو ست ڏينهن ناپاڪ ٿيندو.

¹⁷”ناپاڪ ماڻهوءَ لاءِ ساڙيل پاڪائيءَ واري نذراني جي خاڪ مان کڻي برتن ۾ وجهن ۽ مٿانس تازو وهندڙ پاڻي وجهن. ¹⁸ڪو پاڪ ماڻهو زوفا کڻي، ان پاڻيءَ ۾ ٻوڙي، خيمي تي، سڀني برتنن تي، اتي موجود سڀني ماڻهن تي ۽ انهيءَ تي ڇنڊي جنهن هڏيءَ، ماريل ماڻهوءَ، لاش يا قبر کي ڇهيو هجي. ¹⁹پاڪ ماڻهو ٽئين ۽ ستين ڏينهن ناپاڪ ماڻهوءَ تي ڇنڊي ۽ ستين ڏينهن کيس پاڪ ڪري. اهو پنهنجا ڪپڙا ڌوئي، پاڻيءَ ۾ ڌوئي ۽ شام تائين پاڪ ٿي ويندو. ²⁰جيڪو ناپاڪ ماڻهو پاڻ کي پاڪ نہ ڪري، سو جماعت مان ڪٽيو وڃي، ڇاڪاڻ تہ هن اسان جي پيءُ جي مقدس جاءِ کي ناپاڪ ڪيو آهي؛ ان تي پاڪائيءَ جو پاڻي نہ ڇنڊيو ويو، تنهنڪري هو ناپاڪ آهي. ²¹هي هنن لاءِ دائمي قانون آهي: جيڪو پاڪائيءَ جو پاڻي ڇنڊي، سو پنهنجا ڪپڙا ڌوئي؛ جيڪو پاڪائيءَ جي پاڻيءَ کي ڇهي، سو شام تائين ناپاڪ رهي. ²²ناپاڪ ماڻهو جنهن شيءِ کي ڇهي، سا ناپاڪ ٿيندي؛ جيڪو ان کي ڇهندو، سو شام تائين ناپاڪ رهندو.“