Księga Liczb 18

18 ¹Nasz Ojciec powiedział do Aarona: „Ty, twoi synowie i dom twojego ojca będziecie ponosić winę za świątynię; ty i twoi synowie będziecie ponosić winę za wasze kapłaństwo. ²Przyprowadź także swoich braci — plemię Lewiego, plemię twojego ojca — aby przyłączyli się do ciebie i tobie służyli, tobie i twoim synom, przed namiotem świadectwa. ³Będą pełnić twoje obowiązki i wszystkie obowiązki namiotu, lecz nie zbliżą się do świętych przedmiotów świątyni ani do ołtarza, bo inaczej pomrą — oni i wy. ⁴Przyłączą się do ciebie i będą strzec namiotu spotkania, pełniąc całą jego służbę — nikt obcy nie zbliży się do was.

⁵Strzeżcie świątyni i ołtarza, aby gniew już nigdy nie spadł na lud Izraela. ⁶Oto wziąłem waszych braci Lewitów spośród synów Izraela — jako dar dla was, oddanych mnie, aby służyli przy namiocie spotkania. ⁷Ty i twoi synowie będziecie strzec swojego kapłaństwa we wszystkim, co dotyczy ołtarza i tego, co za wewnętrzną zasłoną; tam będziecie służyć. Daję wam wasze kapłaństwo jako dar; każdy obcy, który się zbliży, poniesie śmierć.”

Ojciec zaopatruje swoje sługi

⁸Nasz Ojciec powiedział do Aarona: „Oto powierzyłem ci pieczę nad moimi daninami, nad wszystkimi świętymi darami ludu Izraela. Dałem je tobie jako dział, a twoim synom jako wieczny udział. ⁹To należy do ciebie z rzeczy najświętszych, zachowanych od ognia: wszystkie ich ofiary — każda ofiara z pokarmów, każda ofiara za grzech i każda ofiara za winę, które mi przynoszą — są najświętsze, dla ciebie i twoich synów. ¹⁰Będziesz to spożywać w miejscu najświętszym; każdy mężczyzna może to jeść — jest to święte dla ciebie.

¹¹To także należy do ciebie: danina z ich darów, wszystkie ofiary kołysane Izraela. Dałem je tobie, twoim synom i twoim córkom wraz z tobą — jako wieczne prawo. Każdy czysty w twoim domu może to jeść. ¹²Najlepszą część oliwy, moszczu i zboża — pierwociny, które mi dają — daję tobie. ¹³Pierwsze plony ich ziemi, przyniesione mnie, należą do ciebie. Każdy czysty w twoim domu może to jeść.

¹⁴Wszystko, co w Izraelu poświęcone, będzie należeć do ciebie. ¹⁵Każdy pierworodny spośród ludzi i zwierząt, którego mi ofiarują, będzie twój — lecz pierworodnego z ludzi wykupisz i pierworodnego z nieczystych zwierząt także wykupisz. ¹⁶Wykupisz je w wieku jednego miesiąca za około dwie uncje srebra, według wagi świątynnej.

¹⁷Ale pierworodnego z bydła, owiec czy kóz nie będziesz wykupywać — są święte. Pokropisz ich krwią ołtarz, a ich tłuszcz spalisz jako ofiarę pokarmową, miłą woń dla mnie. ¹⁸Ale ich mięso należy do ciebie, tak jak mostek ofiary kołysanej i prawa łopatka należą do ciebie. ¹⁹Wszystkie święte ofiary, które Izrael mi przynosi, daję tobie, twoim synom i córkom wraz z tobą, jako trwały udział. Jest to wieczne przymierze soli przede mną, dla ciebie i twojego potomstwa wraz z tobą.” ^a a v19 Przymierze soli było nienaruszalnym, wiecznym porozumieniem — sól konserwuje i nigdy się nie psuje, symbolizując trwałość.

²⁰Nasz Ojciec powiedział do Aarona: „Nie będziesz mieć dziedzictwa w ich ziemi ani działu pośród nich. Ja jestem twoim działem i dziedzictwem pośród synów Izraela.”

²¹„Oto dałem Lewitom wszystkie dziesięciny w Izraelu jako dziedzictwo w zamian za służbę, którą pełnią, służbę przy namiocie spotkania. ²²Synowie Izraela nie będą już zbliżać się do namiotu spotkania, bo inaczej poniosą winę i pomrą. ²³Ale Lewici będą służyć przy namiocie spotkania i będą ponosić własną winę. Jest to wieczne prawo dla waszych pokoleń: nie otrzymają dziedzictwa pośród ludu Izraela. ²⁴Gdyż dziesięcinę, którą lud Izraela składa mi jako daninę, dałem Lewitom jako ich dziedzictwo. Dlatego powiedziałem im: nie będą mieć dziedzictwa pośród ludu Izraela.”

²⁵Nasz Ojciec przemówił do Mojżesza tymi słowami:

²⁶„Przemów do Lewitów i powiedz im: Gdy weźmiecie dziesięcinę, którą dałem wam od ludu Izraela jako wasze dziedzictwo, złóżcie z niej daninę dla mnie — dziesięcinę z dziesięciny. ²⁷Wasza danina będzie wam poczytana jak zboże z klepiska i jak pełny plon z tłoczni. ²⁸Wy także będziecie składać mi daninę ze wszystkich waszych dziesięcin, które bierzecie od ludu Izraela, a z niej oddacie moją daninę Aaronowi, kapłanowi. ²⁹Ze wszystkich waszych darów będziecie składać mi każdą ofiarę — z każdego najlepszą i najświętszą część.

³⁰„Powiedz im więc: Gdy złożycie najlepszą jego część, będzie to poczytane Lewitom jak plon z klepiska i z tłoczni. ³¹Będziecie to spożywać wszędzie, wy i wasze rodziny — jest to wasza zapłata za waszą służbę przy namiocie spotkania. ³²Nie poniesiecie z tego powodu winy, gdy złożycie najlepszą jego część. Lecz nie będziecie bezcześcić świętych rzeczy synów Izraela, bo inaczej pomrzecie.”