پلار خپل اِمامان او لاويان مقرروى
د هارون کورنۍ د مقدس ځای ګناه پر غاړه لري، او لاویان هغوی ته د ډالۍ په توګه ورکول کېږي. هېڅ یو ځمکه نه ترلاسه کوي: لسمه برخه، لومړنۍ مېوې او لومړني زېږېدلي د دوی مزد دی، او پخپله زموږ پلار وايي چې هغه د اسرائیلو په منځ کې د دوی برخه او میراث دی.
18 1زمونږ پلار هارون ته وفرمائيل چې، ”تۀ، ستا زامن او ستا د پلار کور به د مقدس ځائ د ګناه ذمه وار اوسئ؛ تۀ او ستا زامن به د خپلې اِمامۍ د ګناه ذمه وار اوسئ. 2خپل وروڼه هم راوله — د لاوى قبيله، ستا د پلار قبيله — چې تا او ستا د زامنو سره يوځائ شى او د شاهدۍ د خېمې مخکښې خدمت وکړى. 3هغوئ دې ستا ذمه وارۍ او د خېمې ټولې ذمه وارۍ وساتى، خو د مقدس ځائ مقدسو شيانو او قربانګاه ته دې نزدې نۀ شى، ګنې هم هغوئ او هم تاسو به مړۀ شئ. 4هغوئ به تا سره يوځائ شى او د ملاقات د خېمې ذمه وارى به وساتى، د هغې ټول خدمت — هيڅ پردے دې تا ته نزدې نۀ شى.
5د مقدس ځائ او قربانګاه حفاظت وکړئ، دې دپاره چې بيا د اِسرائيل په قوم باندې غضب رانۀ شى. 6ما ستا لاوى ورُوڼه د اِسرائيل د زامنو نه اخستى دى — تا ته يوه ډالۍ، ما ته ورکړے شوى، چې د ملاقات په خېمه کښې خدمت وکړى. 7تۀ او ستا زامن دې د قربانګاه په ټولو چارو کښې او د دننۀ پردې شا ته د خپلې اِمامۍ حفاظت وکړئ؛ هلته خدمت وکړئ. زۀ ستا اِمامى د ډالۍ په طور درکوم؛ هر هغه پردے چې نزدې شى، هغه دې ووژلے شى.“
پلار د خپلو خادِمانو دپاره بندوبست کوى
8زمونږ پلار هارون ته وفرمائيل چې، ”ما تا ته د خپلو نذرانو ذمه وارى درکړې ده، د اِسرائيل د قوم ټولې مقدسې ډالۍ. ما هغه تا ته د برخې په طور او ستا زامنو ته د دائمى حصې په طور درکړى دى. 9دا ستا دى، د هغو تر ټولو مقدسو شيانو نه چې د اور نه ساتلى شوى وى: د هغوئ ټولې نذرانې — هره د غلې نذرانه، هره د ګناه قربانى، او هره د قصور قربانى چې ما ته يې راوړى — تر ټولو مقدسې دى، تا او ستا د زامنو دپاره. 10هغه په تر ټولو مقدس ځائ کښې وخورئ؛ هر نر يې خوړلے شى — دا تا له مقدس دے.
11دا هم ستا دى: د هغوئ د ډاليو نه نذرانه، د اِسرائيل ټولې د ښورولو نذرانې. ما هغه تا ته، ستا زامنو ته، او تا سره ستا لوڼو ته درکړى دى — يو دائمى قانون. ستا په کور کښې چې هر څوک پاک وى، هغه يې خوړلے شى. 12د تېلو، د نوى شرابو او د غلې تر ټولو ښه برخه، يعنې هغه اول محصول چې ما ته يې راکوى، زۀ تا ته درکوم. 13د هغوئ د زمکې اول محصول چې ما ته راوړے شى، ستا دے. ستا په کور کښې چې هر څوک پاک وى، هغه يې خوړلے شى.
14په اِسرائيل کښې هر وقف شوے شے به ستا وى. 15د اِنسان او د حېوان هر اول زېږ چې ما ته پېش کړے شى، ستا دے — خو د اِنسانانو اول زېږ خلاص کړه، او د ناپاکو حېواناتو اول زېږ خلاص کړه. 16هغه چې يوه مياشتنى شى، نو د مقدس ځائ د پېمانې مطابق د چاندۍ شاوخوا دوو اونسو په بدل کښې يې خلاص کړه.
17خو د غوا، د ګډې يا د چېلۍ اول زېږ دې بيا نۀ اخلى — هغه مقدس دى. د هغوئ وينه په قربانګاه باندې وشينده، او د هغوئ وازده د خوراکى نذرانې په طور وسوزوه، چې ما ته خوښه خوشبو وى. 18خو د هغوئ غوښه ستا ده، لکه څنګه چې د ښورولو نذرانې سينه او ښى پاتے ستا دى. 19ټولې مقدسې نذرانې چې اِسرائيل يې ما ته راوړى، زۀ هغه تا ته، او تا سره ستا زامنو او لوڼو ته، د دائمى حصې په طور درکوم. دا زما په مخکښې د تل دپاره د مالګې لوظ دے، تا او تا سره ستا اولاد دپاره.“ a a v19 د مالګې لوظ يو نۀ ماتېدونکے، ابدى تړون وو — مالګه ساتى او هيچرې نۀ خرابيږى، چې د دوام نښه ده.
20زمونږ پلار هارون ته وفرمائيل چې، ”د هغوئ په زمکه کښې به ستا هيڅ مِيراث نۀ وى، د هغوئ په مينځ کښې به ستا هيڅ برخه نۀ وى. د اِسرائيل د زامنو په مينځ کښې زۀ ستا برخه او مِيراث يم.“
21”ما لاويانو ته په اِسرائيل کښې ټوله لسمه حصه د مِيراث په طور ورکړې ده، د هغه خدمت په بدل کښې چې هغوئ يې کوى، يعنې د ملاقات د خېمې خدمت. 22بنى اِسرائيل دې بيا د ملاقات خېمې ته نزدې نۀ شى، ګنې د ګناه ذمه وار به شى او مړۀ به شى. 23خو لاويان به د ملاقات په خېمه کښې خدمت کوى او د خپلې ګناه ذمه وار به وى. دا ستا د نسلونو دپاره دائمى قانون دے: د اِسرائيل د قوم په مينځ کښې به هيڅ مِيراث نۀ مومى. 24ځکه چې کومه لسمه حصه چې د اِسرائيل قوم يې ما ته د نذرانې په طور پېش کوى، هغه ما لاويانو ته د هغوئ د مِيراث په طور ورکړې ده. نو دې دپاره ما ورته داسې وفرمائيل چې: د اِسرائيل د قوم په مينځ کښې به هيڅ مِيراث نۀ لرى.“
25زمونږ پلار موسىٰ ته وفرمائيل چې،
26”لاويانو ته وغږېږه او ورته ووايه چې: کله چې تاسو هغه لسمه حصه واخلئ چې ما يې تاسو ته د اِسرائيل د قوم نه ستاسو د مِيراث په طور درکړې ده، نو د هغې نه ما ته يوه نذرانه راوړئ — د لسمې حصې لسمه برخه. 27ستاسو دا نذرانه به تاسو له داسې حساب شى لکه د کهنې غله، او لکه د انګورو د کولُو بشپړ محصول. 28همدغه شان تاسو هم بايد ما ته د خپلې ټولې لسمې حصې نه نذرانه پېش کړئ چې د اِسرائيل د قوم نه مو اخستې ده، او د هغې نه زما نذرانه هارون اِمام ته ورکړئ. 29د خپلو ټولو ډاليو نه، هره نذرانه ما ته پېش کړئ — د هرې نه تر ټولو ښه او مقدسه برخه.
30”نو ورته ووايه چې: کله چې تاسو د هغې تر ټولو ښه برخه پېش کړئ، نو دا به لاويانو له د کهنې او د انګورو د کولُو محصول حساب شى. 31دا په هر ځائ کښې وخورئ، تاسو او ستاسو کورنۍ — دا ستاسو د هغه خدمت اُجرت دے چې د ملاقات په خېمه کښې يې کوئ. 32کله چې تاسو د هغې تر ټولو ښه برخه پېش کړئ، نو د دې نه به ستاسو هيڅ ګناه نۀ وى. خو د اِسرائيل د زامنو مقدس شيان مۀ ناپاکوئ، ګنې مړۀ به شئ.“