چاپ شوی
کتاب

پلار خپل اِمامان او لاويان مقرروى

د هارون کورنۍ د مقدس ځای ګناه پر غاړه لري، او لاویان هغوی ته د ډالۍ په توګه ورکول کېږي. هېڅ یو ځمکه نه ترلاسه کوي: لسمه برخه، لومړنۍ مېوې او لومړني زېږېدلي د دوی مزد دی، او پخپله زموږ پلار وايي چې هغه د اسرائیلو په منځ کې د دوی برخه او میراث دی.

څپرکی 18.

زمونږ پلار هارون ته وفرمائيل چې، ”تۀ، ستا زامن او ستا د پلار کور به د مقدس ځائ د ګناه ذمه وار اوسئ؛ تۀ او ستا زامن به د خپلې اِمامۍ د ګناه ذمه وار اوسئ. خپل وروڼه هم راوله — د لاوى قبيله، ستا د پلار قبيله — چې تا او ستا د زامنو سره يوځائ شى او د شاهدۍ د خېمې مخکښې خدمت وکړى. هغوئ دې ستا ذمه وارۍ او د خېمې ټولې ذمه وارۍ وساتى، خو د مقدس ځائ مقدسو شيانو او قربان‌ګاه ته دې نزدې نۀ شى، ګنې هم هغوئ او هم تاسو به مړۀ شئ. هغوئ به تا سره يوځائ شى او د ملاقات د خېمې ذمه وارى به وساتى، د هغې ټول خدمت — هيڅ پردے دې تا ته نزدې نۀ شى.

د مقدس ځائ او قربان‌ګاه حفاظت وکړئ، دې دپاره چې بيا د اِسرائيل په قوم باندې غضب رانۀ شى. ما ستا لاوى ورُوڼه د اِسرائيل د زامنو نه اخستى دى — تا ته يوه ډالۍ، ما ته ورکړے شوى، چې د ملاقات په خېمه کښې خدمت وکړى. تۀ او ستا زامن دې د قربان‌ګاه په ټولو چارو کښې او د دننۀ پردې شا ته د خپلې اِمامۍ حفاظت وکړئ؛ هلته خدمت وکړئ. زۀ ستا اِمامى د ډالۍ په طور درکوم؛ هر هغه پردے چې نزدې شى، هغه دې ووژلے شى.“

پلار د خپلو خادِمانو دپاره بندوبست کوى

زمونږ پلار هارون ته وفرمائيل چې، ”ما تا ته د خپلو نذرانو ذمه وارى درکړې ده، د اِسرائيل د قوم ټولې مقدسې ډالۍ. ما هغه تا ته د برخې په طور او ستا زامنو ته د دائمى حصې په طور درکړى دى. دا ستا دى، د هغو تر ټولو مقدسو شيانو نه چې د اور نه ساتلى شوى وى: د هغوئ ټولې نذرانې — هره د غلې نذرانه، هره د ګناه قربانى، او هره د قصور قربانى چې ما ته يې راوړى — تر ټولو مقدسې دى، تا او ستا د زامنو دپاره. هغه په تر ټولو مقدس ځائ کښې وخورئ؛ هر نر يې خوړلے شى — دا تا له مقدس دے.

دا هم ستا دى: د هغوئ د ډاليو نه نذرانه، د اِسرائيل ټولې د ښورولو نذرانې. ما هغه تا ته، ستا زامنو ته، او تا سره ستا لوڼو ته درکړى دى — يو دائمى قانون. ستا په کور کښې چې هر څوک پاک وى، هغه يې خوړلے شى. د تېلو، د نوى شرابو او د غلې تر ټولو ښه برخه، يعنې هغه اول محصول چې ما ته يې راکوى، زۀ تا ته درکوم. د هغوئ د زمکې اول محصول چې ما ته راوړے شى، ستا دے. ستا په کور کښې چې هر څوک پاک وى، هغه يې خوړلے شى.

په اِسرائيل کښې هر وقف شوے شے به ستا وى. د اِنسان او د حېوان هر اول زېږ چې ما ته پېش کړے شى، ستا دے — خو د اِنسانانو اول زېږ خلاص کړه، او د ناپاکو حېواناتو اول زېږ خلاص کړه. هغه چې يوه مياشتنى شى، نو د مقدس ځائ د پېمانې مطابق د چاندۍ شاوخوا دوو اونسو په بدل کښې يې خلاص کړه.

خو د غوا، د ګډې يا د چېلۍ اول زېږ دې بيا نۀ اخلى — هغه مقدس دى. د هغوئ وينه په قربان‌ګاه باندې وشينده، او د هغوئ وازده د خوراکى نذرانې په طور وسوزوه، چې ما ته خوښه خوشبو وى. خو د هغوئ غوښه ستا ده، لکه څنګه چې د ښورولو نذرانې سينه او ښى پاتے ستا دى. ټولې مقدسې نذرانې چې اِسرائيل يې ما ته راوړى، زۀ هغه تا ته، او تا سره ستا زامنو او لوڼو ته، د دائمى حصې په طور درکوم. دا زما په مخکښې د تل دپاره د مالګې لوظ دے، تا او تا سره ستا اولاد دپاره.“ a a v19 د مالګې لوظ يو نۀ ماتېدونکے، ابدى تړون وو — مالګه ساتى او هيچرې نۀ خرابيږى، چې د دوام نښه ده.

زمونږ پلار هارون ته وفرمائيل چې، ”د هغوئ په زمکه کښې به ستا هيڅ مِيراث نۀ وى، د هغوئ په مينځ کښې به ستا هيڅ برخه نۀ وى. د اِسرائيل د زامنو په مينځ کښې زۀ ستا برخه او مِيراث يم.“

”ما لاويانو ته په اِسرائيل کښې ټوله لسمه حصه د مِيراث په طور ورکړې ده، د هغه خدمت په بدل کښې چې هغوئ يې کوى، يعنې د ملاقات د خېمې خدمت. بنى اِسرائيل دې بيا د ملاقات خېمې ته نزدې نۀ شى، ګنې د ګناه ذمه وار به شى او مړۀ به شى. خو لاويان به د ملاقات په خېمه کښې خدمت کوى او د خپلې ګناه ذمه وار به وى. دا ستا د نسلونو دپاره دائمى قانون دے: د اِسرائيل د قوم په مينځ کښې به هيڅ مِيراث نۀ مومى. ځکه چې کومه لسمه حصه چې د اِسرائيل قوم يې ما ته د نذرانې په طور پېش کوى، هغه ما لاويانو ته د هغوئ د مِيراث په طور ورکړې ده. نو دې دپاره ما ورته داسې وفرمائيل چې: د اِسرائيل د قوم په مينځ کښې به هيڅ مِيراث نۀ لرى.“

زمونږ پلار موسىٰ ته وفرمائيل چې،

”لاويانو ته وغږېږه او ورته ووايه چې: کله چې تاسو هغه لسمه حصه واخلئ چې ما يې تاسو ته د اِسرائيل د قوم نه ستاسو د مِيراث په طور درکړې ده، نو د هغې نه ما ته يوه نذرانه راوړئ — د لسمې حصې لسمه برخه. ستاسو دا نذرانه به تاسو له داسې حساب شى لکه د کهنې غله، او لکه د انګورو د کولُو بشپړ محصول. همدغه شان تاسو هم بايد ما ته د خپلې ټولې لسمې حصې نه نذرانه پېش کړئ چې د اِسرائيل د قوم نه مو اخستې ده، او د هغې نه زما نذرانه هارون اِمام ته ورکړئ. د خپلو ټولو ډاليو نه، هره نذرانه ما ته پېش کړئ — د هرې نه تر ټولو ښه او مقدسه برخه.

”نو ورته ووايه چې: کله چې تاسو د هغې تر ټولو ښه برخه پېش کړئ، نو دا به لاويانو له د کهنې او د انګورو د کولُو محصول حساب شى. دا په هر ځائ کښې وخورئ، تاسو او ستاسو کورنۍ — دا ستاسو د هغه خدمت اُجرت دے چې د ملاقات په خېمه کښې يې کوئ. کله چې تاسو د هغې تر ټولو ښه برخه پېش کړئ، نو د دې نه به ستاسو هيڅ ګناه نۀ وى. خو د اِسرائيل د زامنو مقدس شيان مۀ ناپاکوئ، ګنې مړۀ به شئ.“