Sang Rama Njumenengake Para Imam lan Wong Lewi Kagungane

Brayate Harun nanggung kaluputan bab papan suci, lan wong Lewi kaparingake marang wong-wong mau minangka pisungsung. Kalorone ora oleh tanah: prasepuluhan, pametu wiwitan lan pambarep dadi opahe, lan Rama kita piyambak ngandika yen Panjenengane iku bageyane lan warisane ing antarane Israel.

Pasal 18.

Rama kita ngandika marang Harun: “Kowe, anak-anakmu, lan brayate bapakmu bakal padha nyangga kaluputan tumrap papan suci; kowe lan anak-anakmu bakal padha nyangga kaluputan tumrap kaimamanmu. Para sadulurmu uga gawanen—yaiku taler Lewi, talere bapakmu—supaya padha nggabung lan ngladeni kowe, kowe lan anak-anakmu, ana ing ngarep Tarub Paseksen. Wong-wong mau kudu padha netepi kuwajibanmu lan sakabehing kuwajiban tumrap tarub mau, nanging aja padha nyedhaki prabot-prabot suci ing papan suci utawa misbyah, supaya aja nganti wong-wong mau lan kowe padha mati. Wong-wong mau bakal nggabung karo kowe lan netepi tanggung jawab tumrap Tarub Pasewakan, yaiku sakabehing pangladene—ora ana wong njaba kang kena nyedhaki kowe.

Papan suci lan misbyah padha jaganen, supaya bebendu aja nganti tumiba maneh marang wong Israel. Aku wis mundhut para sadulurmu wong Lewi saka tengahe para anak Israel—minangka peparing kanggo kowe, kang wis kaaturake marang Aku, supaya padha ngladeni ana ing Tarub Pasewakan. Kowe lan anak-anakmu kudu padha ngreksa kaimamanmu ing sakabehing prakara bab misbyah lan ing saburine geber jero; padha ngladenana ana ing kono. Kaimamanmu iki Dakparingake minangka peparing; sapa wae wong njaba kang nyedhak kudu diukum pati.”

Sang Rama Nyukupi Kabutuhane Para Abdine

Rama kita ngandika marang Harun: “Aku wis maringake marang kowe tanggung jawab tumrap pisungsungKu, yaiku sakabehing pangaturan suci saka wong Israel. Iku wis Dakparingake marang kowe minangka panduman, lan marang anak-anakmu minangka panduman kang langgeng. Iki kang dadi duwekmu saka barang-barang kang suci banget, kang ora kaobong: yaiku sakabehing kurbane—saben kurban dhaharan, saben kurban pangruwating dosa, lan saben kurban panebus kaluputan kang disaosake marang Aku—iku suci banget, kanggo kowe lan anak-anakmu. Padha pangana ana ing papan kang suci banget; saben wong lanang kena mangan—iku suci tumrap kowe.

Iki uga dadi duwekmu: yaiku pisungsung saka pawewehe, sakabehing kurban goyangan wong Israel. Iku wis Dakparingake marang kowe, anak-anakmu lanang, lan anak-anakmu wadon—minangka pranatan kang langgeng. Saben wong kang resik ing omahmu kena mangan. Lenga, anggur anyar, lan gandum kang becik dhewe—yaiku woh kawitan kang disaosake marang Aku—iku Dakparingake marang kowe. Woh wiwitan saka lemahe, kang disaosake marang Aku, iku dadi duwekmu. Saben wong kang resik ing omahmu kena mangan.

Saben barang kang kacawisake kanthi mligi ana ing Israel iku bakal dadi duwekmu. Saben anak mbarep, dadia manungsa utawa kewan, kang disaosake marang Aku iku dadi duwekmu—nanging anak mbarep manungsa kudu koktebus, lan anak mbarep kewan kang najis uga kudu koktebus. Tebusen samangsa umure sesasi, kanthi rega kira-kira rong ons salaka, manut ukuran bakune papan suci.

Nanging anak mbarep sapi, wedhus gembel, utawa wedhus jawa aja koktebus—kabeh iku suci. Getihe kepyurna ing misbyah, gajihe obongen minangka kurban dhaharan, yaiku ganda kang arum tumrap Aku. Nanging daginge dadi duwekmu, kaya dada kurban goyangan lan paha tengen kang dadi duwekmu. Sakabehing pisungsung suci kang disaosake wong Israel marang Aku iku Dakparingake marang kowe, anak-anakmu lanang lan wadon, minangka panduman kang langgeng. Iku prajanjian uyah kang langgeng ana ing ngarsaKu, kanggo kowe lan turunmu.” ^a

Rama kita ngandika marang Harun: “Kowe ora bakal nduwe warisan ana ing tanahe, lan ora duwe panduman ana ing antarane. Aku iki panduman lan warisanmu ana ing antarane para anak Israel.”

“Wong Lewi wis Dakparingi sakabehing prasepuluhan ing Israel minangka warisan, kanggo lelironing pangladen kang ditindakake, yaiku pangladen ing Tarub Pasewakan. Wong Israel ora kena maneh nyedhaki Tarub Pasewakan, supaya aja nganti padha nyangga kaluputan banjur mati. Nanging wong Lewi kang bakal ngladeni ana ing Tarub Pasewakan lan nyangga kaluputane dhewe. Iki pranatan kang langgeng tumrap turun-turunmu: wong-wong mau ora oleh warisan ana ing antarane wong Israel. Awit prasepuluhan kang disaosake wong Israel marang Aku minangka pisungsung iku wis Dakparingake marang wong Lewi minangka warisane. Mulane Aku wis ngandika marang wong-wong mau: ora bakal padha nduwe warisan ana ing antarane wong Israel.”

Rama kita ngandika marang Musa, dhawuhe:

“Kandhaa marang wong Lewi lan tuturana: Samangsa kowe nampani prasepuluhan kang Dakparingake marang kowe saka wong Israel minangka warisanmu, saka iku kowe kudu nyaosake pisungsung marang Aku—yaiku prasepuluhan saka prasepuluhan iku. Pisungsungmu mau bakal kaetung kaya gandum saka papan pangiriding, lan kaya asil kang kebak saka pamipitan anggur. Kowe uga kudu nyaosake pisungsung marang Aku saka sakabehing prasepuluhanmu kang koktampa saka wong Israel, lan saka iku wenehna pisungsung kanggo Aku marang Harun, imam mau. Saka sakabehing pawewehmu, saosna saben pisungsung marang Aku—saka saben siji, yaiku perangan kang becik lan suci dhewe.

“Mulane tuturana: samangsa kowe nyaosake perangane kang becik dhewe, iku bakal kaetung kanggo wong Lewi kaya asil saka papan pangiriding lan pamipitan anggur. Iku kena kokpangan ana ing ngendi wae, kowe lan sabrayatmu—awit iku dadi opahmu kanggo pangladenmu ana ing Tarub Pasewakan. Kowe ora bakal nyangga kaluputan marga saka iku, samangsa kowe wis nyaosake perangane kang becik dhewe. Nanging kowe aja njemberake barang-barang suci kagungane para anak Israel, supaya aja nganti kowe padha mati.”