Pieśń nad Pieśniami 2

2 ¹Jestem różą Saronu, lilią dolin. ²Jak lilia pośród cierni, tak moja miła pośród dziewcząt. ³Jak jabłoń pośród drzew leśnych, tak mój miły pośród młodzieńców. Z wielką rozkoszą usiadłam w jego cieniu, a jego owoc był słodki dla mego podniebienia. ⁴Wprowadził mnie do komnaty biesiadnej, a jego sztandarem nade mną była miłość. ⁵Pokrzepcie mnie rodzynkami, orzeźwijcie mnie jabłkami, bo jestem chora z miłości. ⁶Jego lewa ręka pod moją głową, a prawica jego obejmuje mnie. ⁷Zaklinam was, córki jerozolimskie, na gazele i na łanie polne: nie budźcie i nie rozniecajcie miłości, dopóki sama nie zechce.

⁸Głos mego miłego! Oto nadchodzi, skacząc po górach, przeskakując po pagórkach. ⁹Mój miły podobny jest do gazeli lub młodego jelenia. Oto stoi za naszym murem, spoglądając przez okna, zaglądając przez kraty. ¹⁰Mój miły mówi do mnie: Wstań, miła moja, piękna moja, i chodź, ¹¹bo oto minęła zima, deszcz ustał i przeszedł. ¹²Kwiaty ukazują się na ziemi, nadszedł czas śpiewania, a głos synogarlicy słychać w naszej krainie. ¹³Figowiec zarumienia swoje figi, a winorośle kwitną i wydają swoją woń. Wstań, miła moja, piękna moja, i chodź. ¹⁴Gołębico moja, w rozpadlinach skały, w ukryciu urwiska, ukaż mi swoją twarz, daj mi usłyszeć swój głos, bo twój głos jest słodki, a twoja twarz urocza. ¹⁵Połapcie nam lisy, małe liski, które niszczą winnice, bo nasze winnice kwitną. ¹⁶Mój miły jest mój, a ja jestem jego; pasie wśród lilii. ¹⁷Zanim dzień tchnie chłodem i pierzchną cienie, zawróć, mój miły, i bądź podobny do gazeli lub młodego jelenia na urwistych górach.