ማሕልየ መሓልይ 2

2 ¹እኔ የሳሮን ጽጌረዳ፣ የሸለቆዎች አበባ ነኝ። ²በእሾህ መካከል እንዳለ አበባ፣ ውዴም በቈነጃጅት መካከል እንዲሁ ናት። ³በዱር ዛፎች መካከል እንዳለ የፖም ዛፍ፣ ውዴም በወጣቶች መካከል እንዲሁ ነው። በጥላው ሥር በታላቅ ደስታ ተቀመጥሁ፤ ፍሬውም ለአንደበቴ ጣፋጭ ነበር። ⁴ወደ ግብዣ አዳራሽ አመጣኝ፤ በላዬ ላይ የዘረጋው ሰንደቅ ዓላማም ፍቅር ነበር። ⁵በዘቢብ ደግፉኝ፤ በፖም አበረታቱኝ፤ በፍቅር ታምሜአለሁና። ⁶ግራ እጁ ከራሴ በታች ነው፤ ቀኝ እጁም ዐቅፎኛል። ⁷እናንተ የኢየሩሳሌም ቈነጃጅት ሆይ፣ በሚዳቋዎችና በሜዳ ዋላዎች አምላችኋለሁ፤ ፍቅርን አትቀስቅሱት፤ አታንቁትም፤ እስኪፈቅድ ድረስ።

⁸የውዴ ድምፅ! እነሆ፣ ተራሮችን እየዘለለ፣ ኮረብቶችን እየተወረወረ ይመጣል። ⁹ውዴ እንደ ሚዳቋ ወይም እንደ ወጣት ዋላ ነው። እነሆ፣ ከግንባችን ኋላ ቆሞአል፤ በመስኮቶች እያጮለቀ፣ በፍርግርጉ ይመለከታል። ¹⁰ውዴ እንዲህ አለኝ፤ ተነሺ፣ ውዴ፣ ውቤ፣ ነይ ሂጂ፤ ¹¹እነሆ፣ ክረምት ዐልፎአልና፤ ዝናቡም አብቅቶ ሄዶአል። ¹²አበቦች በምድር ላይ ይታያሉ፤ የመዝሙር ጊዜ ደርሶአል፤ የዋኖስም ድምፅ በምድራችን ይሰማል። ¹³በለስ ፍሬዋን አብስላለች፤ ወይኖችም አብበዋል፤ መዐዛቸውንም ይሰጣሉ። ተነሺ፣ ውዴ፣ ውቤ፣ ነይ ሂጂ። ¹⁴በዐለቱ ንቃቃት ውስጥ፣ በገደሉ መሸሸጊያ ውስጥ ያለሽ ርግቤ ሆይ፣ ፊትሽን ዐሳየኝ፤ ድምፅሽን አሰሚኝ፤ ድምፅሽ ጣፋጭ ነውና፤ ፊትሽም ያማረ ነው። ¹⁵ቀበሮዎችን ያዙልን፤ የወይኑን ተክል የሚያበላሹትን ታናናሾቹን ቀበሮዎች ያዙልን፤ ወይኖቻችን አብበዋልና። ¹⁶ውዴ የእኔ ነው፤ እኔም የእርሱ ነኝ፤ እርሱም በአበቦች መካከል ይሰማራል። ¹⁷ቀኑ እስኪነጋ፣ ጥላዎቹም እስኪሸሹ ድረስ፣ ውዴ ሆይ፣ ተመለስ፤ በወጣ ገባ ተራሮች ላይ እንደ ሚዳቋ ወይም እንደ ወጣት ዋላ ሁን።