ઊભી થા, મારી પ્રિયા, ને ચાલી આવ
સ્ત્રી બોલે છે અને તેની છાયા, ભોજનશાળા, અને પોતાના માથા નીચેનો તેનો હાથ યાદ કરે છે. પછી જાળીમાંથી આવેલો તેનો સાદ તે ફરી કહે છે: શિયાળો પૂરો થયો છે, અંજીર પાકી રહ્યાં છે, ચાલ, મારી સાથે આવ. બે વાર તે યરૂશાલેમની દીકરીઓને ચેતવે છે કે પ્રેમ તૈયાર થાય તે પહેલાં તેને જગાડશો નહિ.
2 1હું શારોનનું ગુલાબ છું, ખીણોની કમળ છું. 2કાંટાઝાંખરાં વચ્ચે જેમ કમળ, તેમ જુવાન સ્ત્રીઓ વચ્ચે મારી પ્રિયા છે. 3વનનાં વૃક્ષો વચ્ચે જેમ સફરજનનું ઝાડ, તેમ જુવાન પુરુષો વચ્ચે મારો પ્રીતમ છે. ભારે આનંદથી હું તેની છાયામાં બેઠી, ને તેનું ફળ મારા સ્વાદમાં મીઠું લાગ્યું. 4તે મને ઉજાણીગૃહમાં લઈ ગયો, ને મારા પર તેની ધજા પ્રેમ હતી. 5સૂકી દ્રાક્ષથી મને ટકાવી રાખો, સફરજનથી મને તાજગી આપો, કેમ કે હું પ્રેમમાં બીમાર છું. 6તેનો ડાબો હાથ મારા માથા નીચે છે, ને તેનો જમણો હાથ મને ભેટે છે. 7હે યરુશાલેમની દીકરીઓ, હરણાં તથા વનનાં મૃગલાંની શપથ દઈને હું તમને કહું છું: પ્રેમને જગાડશો નહિ કે સળવળાવશો નહિ, જ્યાં સુધી તેને ઇચ્છા ન થાય ત્યાં સુધી.
8મારા પ્રીતમનો સાદ! પર્વતો પર કૂદતો, ટેકરીઓ પર ઠેકડા મારતો તે આવે છે. 9મારો પ્રીતમ હરણ કે જુવાન મૃગ જેવો છે. જુઓ, તે આપણી ભીંત પાછળ ઊભો છે, બારીઓમાંથી ટગરટગર જોતો, જાળીમાંથી નિહાળતો. 10મારો પ્રીતમ મને કહે છે: ઊભી થા, મારી પ્રિયા, મારી સુંદરી, ને ચાલી આવ, 11કેમ કે શિયાળો વીતી ગયો; વરસાદ પૂરો થઈને ચાલ્યો ગયો. 12પૃથ્વી પર ફૂલો દેખાય છે, ગાવાનો સમય આવી પહોંચ્યો છે, ને આપણા દેશમાં હોલાનો સાદ સંભળાય છે. 13અંજીરનું ઝાડ પોતાનાં અંજીર પકવે છે, ને દ્રાક્ષવેલા મોરમાં છે; તેઓ પોતાની સુગંધ ફેલાવે છે. ઊભી થા, મારી પ્રિયા, મારી સુંદરી, ને ચાલી આવ. 14મારી કબૂતરી, ખડકની ફાટોમાં, ભેખડના સંતાવાના સ્થાનોમાં, મને તારો ચહેરો જોવા દે, મને તારો સાદ સાંભળવા દે, કેમ કે તારો સાદ મીઠો છે, ને તારો ચહેરો સુંદર છે. 15આપણે માટે શિયાળોને પકડો, દ્રાક્ષવાડીઓને બગાડનારાં નાનાં શિયાળોને પકડો, કેમ કે આપણી દ્રાક્ષવાડીઓ મોરમાં છે. 16મારો પ્રીતમ મારો છે, ને હું તેની છું; તે કમળો વચ્ચે ચરે છે. 17દિવસ શ્વાસ લે ને પડછાયા નાસી જાય ત્યાં સુધી, હે મારા પ્રીતમ, પાછો ફર, ને ખરબચડા પર્વતો પરના હરણ કે જુવાન મૃગ જેવો થા.
