Kalk, Sevgilim, ve Gel Benimle
Kadın konuşur; onun gölgesini, şölen salonunu, başının altındaki kolunu anımsar. Sonra sevgilisinin kafesin ardından yaptığı çağrıyı yineler: kış bitti, incirler olgunlaşıyor, haydi gel. İki kez Yeruşalim kızlarını uyarır: sevgiyi vakti gelmeden uyandırmayın.
2 1Ben Şaron çiğdemiyim, vadilerin zambağıyım. 2Dikenlerin arasında bir zambak nasılsa, genç kızlar arasında sevgilim de öyledir. 3Orman ağaçları arasında bir elma ağacı nasılsa, gençler arasında sevdiğim de öyledir. Gölgesinde oturmak bana büyük zevk verdi, meyvesi tadıma tatlı geldi. 4Beni şölen evine götürdü, üzerimdeki sancağı sevgiydi. 5Üzüm pestiliyle beni güçlendirin, elmalarla beni canlandırın, çünkü sevgi hastasıyım. 6Sol eli başımın altında, sağ eli beni sarıyor. 7Ey Yeruşalim kızları, size ceylanlar ve kırın dişi geyikleri üzerine ant içiriyorum: Sevgiyi ayıltmayın, gönlü hoş olana dek uyandırmayın onu.
8Sevdiğimin sesi! İşte geliyor, dağların üzerinden sıçrayarak, tepelerin üzerinden seğirterek. 9Sevdiğim bir ceylana benzer, bir geyik yavrusuna. İşte duvarımızın ardında duruyor, pencerelerden bakıyor, kafeslerden gözlüyor. 10Sevdiğim bana şöyle diyor: Kalk, sevgilim, güzelim, gel benimle, 11çünkü kış geçti; yağmurlar dindi, gitti. 12Çiçekler açtı yeryüzünde, şarkı söyleme zamanı geldi, kumrunun sesi duyuluyor topraklarımızda. 13İncir ağacı incirlerini olgunlaştırıyor, asmalar çiçek açmış, güzel kokular saçıyor. Kalk, sevgilim, güzelim, gel benimle. 14Ey güvercinim, kayanın kovuklarında, uçurumun gizli yerlerinde, göster bana yüzünü, işiteyim sesini, çünkü sesin tatlı, yüzün güzeldir. 15Yakalayın bizim için tilkileri, bağları bozan küçük tilkileri, çünkü bağlarımız çiçek açtı. 16Sevdiğim benimdir, ben de onunum; zambakların arasında otluyor. 17Gün serinleyip gölgeler kaçana dek, dön, sevdiğim, ve engebeli dağlarda bir ceylan ya da bir geyik yavrusu gibi ol.
