నా ప్రియురాలా, లేచి రా
స్త్రీ మాట్లాడుతుంది, అతని నీడను, విందుశాలను, తన తల క్రింద అతని చేతిని జ్ఞాపకం చేసుకుంటుంది. ఆ తర్వాత కిటికీ జాలీలోనుండి అతడు పిలిచిన పిలుపును మళ్లీ చెబుతుంది: చలికాలం గడిచిపోయింది, అంజూరపు కాయలు పండుతున్నాయి, వచ్చేయి. సిద్ధం కాకముందే ప్రేమను లేపవద్దని ఆమె యెరూషలేము కుమార్తెలను రెండుసార్లు హెచ్చరిస్తుంది.
2 1నేను షారోను గులాబీని, లోయల తామరపువ్వును. 2ముళ్లపొదల మధ్య తామరపువ్వు ఎలాగో, యువతుల మధ్య నా ప్రియురాలు అలాగే. 3అడవి చెట్ల మధ్య జామచెట్టు ఎలాగో, యువకుల మధ్య నా ప్రియుడు అలాగే. ఆయన నీడలో నేను మహా ఆనందముతో కూర్చున్నాను, ఆయన ఫలము నా నోటికి తియ్యగా ఉండెను. 4ఆయన నన్ను విందుశాలకు తీసుకువచ్చెను, నాపైన ఆయన జెండా ప్రేమయే. 5ఎండుద్రాక్షలతో నన్ను బలపరచుడి, జామపండ్లతో నన్ను సేదతీర్చుడి, ఎందుకంటే నేను ప్రేమచేత రోగిణినైతిని. 6ఆయన ఎడమచేయి నా తలక్రింద ఉన్నది, ఆయన కుడిచేయి నన్ను కౌగిలించుకొనుచున్నది. 7యెరూషలేము కుమార్తెలారా, పొలములోని జింకల తోడు, లేడుల తోడు నేను మీకు ఆనతిచ్చుచున్నాను: ప్రేమకు ఇష్టమగువరకు దాన్ని రేపకుడి, మేల్కొల్పకుడి.
8నా ప్రియుని స్వరము! ఆయన పర్వతములమీద గంతులు వేయుచు, కొండలమీద దుముకుచు వచ్చుచున్నాడు. 9నా ప్రియుడు జింకవలె, లేదా లేడిపిల్లవలె ఉన్నాడు. చూడుడి, ఆయన మన గోడ వెనుక నిలిచియున్నాడు, కిటికీలగుండా చూచుచు, జల్లెడల గుండా తొంగిచూచుచున్నాడు. 10నా ప్రియుడు నాతో ఇట్లనుచున్నాడు: నా ప్రియురాలా, నా సుందరీ, లేచి రా, 11ఏలయనగా చలికాలము గడిచిపోయెను; వాన ముగిసి వెళ్లిపోయెను. 12పువ్వులు భూమిపైన కనబడుచున్నవి, గానము చేయు కాలము వచ్చెను, పావురపు స్వరము మన దేశములో వినబడుచున్నది. 13అంజూరపు చెట్టు తన కాయలను పండించుచున్నది, ద్రాక్షతీగలు పూతపూయుచున్నవి; అవి తమ సువాసనను వెదజల్లుచున్నవి. నా ప్రియురాలా, నా సుందరీ, లేచి రా. 14నా పావురమా, బండ సందులలో, కొండ చాటుస్థలములలో ఉన్నదానా, నీ ముఖమును నన్ను చూడనిమ్ము, నీ స్వరమును నన్ను వినిపించుము, ఏలయనగా నీ స్వరము మధురమైనది, నీ ముఖము మనోహరమైనది. 15మనకొరకు నక్కలను పట్టుకొనుడి, ద్రాక్షతోటలను చెరుపు చిన్న నక్కలను పట్టుకొనుడి, ఏలయనగా మన ద్రాక్షతోటలు పూతపూయుచున్నవి. 16నా ప్రియుడు నావాడు, నేను ఆయనదానను; ఆయన తామరపువ్వుల మధ్య మేయుచున్నాడు. 17పగలు ఊపిరిపోసి నీడలు తొలగిపోవువరకు, నా ప్రియుడా, మరలి రమ్ము, గరుకైన పర్వతములమీద జింకవలె లేదా లేడిపిల్లవలె ఉండుము.
