Oʻrningdan tur, yorim, men bilan yur

Ayol soʻzlaydi: uning soyasini, ziyofat zalini, boshi ostidagi qoʻlini eslaydi. Soʻng panjara ortidan kelgan chaqiriqni takrorlaydi: qish oʻtdi, anjirlar pishmoqda, ketaylik. U Quddus qizlarini ikki marta ogohlantiradi: sevgi oʻzi istamaguncha uni uygʻotmanglar.

2-bob.

Men Sharon atirguliman, vodiylar nilufariman. Tikanlar orasidagi nilufar kabi, qizlar orasida suyuklim shunday. Oʻrmon daraxtlari orasidagi olma daraxti kabi, yigitlar orasida suyuklim shunday. Katta zavq bilan uning soyasida oʻtirdim, mevasi taʼbimga shirin edi. U meni ziyofat uyiga olib keldi, ustimda yoygan bayrogʻi sevgi edi. Meni mayiz bilan quvvatlab turinglar, olmalar bilan tetiklantiringlar, chunki men sevgidan bemorman. Uning chap qoʻli boshim ostida, oʻng qoʻli meni quchoqlaydi. Ey Quddus qizlari, dala jayronlari va kiyiklari haqi, sizlardan qasam olaman: sevgini qoʻzgʻatmanglar, uygʻotmanglar, toki u oʻzi istamaguncha.

Suyuklimning ovozi! Mana, u kelyapti, togʻlardan sakrab, tepaliklardan oshib. Suyuklim jayronga yoki yosh bugʻuga oʻxshaydi. Mana, u devorimiz ortida turibdi, derazalardan moʻralab, panjaralardan boqib. Suyuklim menga shunday deydi: Oʻrningdan tur, yorim, goʻzalim, men bilan yur, chunki qish oʻtib ketdi; yomgʻirlar tugadi, ketdi. Yer yuzida gullar ochildi, qoʻshiq vaqti keldi, va yurtimizda musicha ovozi eshitilmoqda. Anjir daraxti mevalarini pishirmoqda, toklar gullab, iforini taratmoqda. Oʻrningdan tur, yorim, goʻzalim, men bilan yur. Ey kaptarim, qoya yoriqlarida, jarlik panohgohlarida, yuzingni koʻray, ovozingni eshitay, chunki ovozing shirin, yuzing esa goʻzaldir. Tulkilarni biz uchun tutinglar, uzumzorlarni payhon qiladigan kichik tulkilarni, chunki uzumzorlarimiz gullagan. Suyuklim meniki, men esa uniki; u nilufarlar orasida oʻtlaydi. Toki kun nafas olib, soyalar qochguncha, ortga qaytgin, suyuklim, va jayrondek, qirli togʻlardagi yosh bugʻudek boʻlgin.