હવે છપાયેલી
પુસ્તક

રાજાના લગ્નનો દિવસ

સ્ત્રી અંધારા નગરમાં પોતાના પ્રિયને શોધે છે, ચોકીદારોને પૂછે છે, પછી તેને શોધી કાઢે છે અને પોતાની માતાના ઘરે ન લાવે ત્યાં સુધી તેને છોડતી નથી. પછી બીજા અવાજો સુલેમાનની રક્ષિત પાલખીને નજીક આવતી જુએ છે; રાજાને તેના લગ્નના દિવસે મુગટ પહેરાવાયો છે.

અધ્યાય 3.

રાત્રે મારા પલંગ પર મેં મારા જીવની પ્રિય વ્યક્તિને શોધી; મેં તેને શોધ્યો, પણ મને તે મળ્યો નહિ. હવે હું ઊઠીને નગરમાં ફરીશ, શેરીઓમાં તથા ચોકમાં; મારા જીવની પ્રિય વ્યક્તિને હું શોધીશ. મેં તેને શોધ્યો, પણ મને તે મળ્યો નહિ. નગરમાં પહેરો ભરતા ચોકીદારોને હું મળી. “મારા જીવની પ્રિય વ્યક્તિને તમે જોઈ છે?” તેમની પાસેથી હું જરાક આગળ વધી ત્યાં જ મને મારા જીવની પ્રિય વ્યક્તિ મળી. મેં તેને પકડી રાખ્યો અને જ્યાં સુધી મેં તેને મારી માની ઘરમાં, મને જન્મ આપનારીની ઓરડીમાં ન પહોંચાડ્યો, ત્યાં સુધી મેં તેને જવા દીધો નહિ. હે યરુશાલેમની દીકરીઓ, હરણીઓ તથા વનનાં મૃગલાંની સાક્ષીએ હું તમને સોગંદ દઉં છું: જ્યાં સુધી પ્રેમ પોતે ન ચાહે, ત્યાં સુધી તેને ઉશ્કેરશો નહિ કે જગાડશો નહિ.

ધુમાડાના સ્તંભોની જેમ, બોળ તથા લોબાનથી સુગંધિત, વેપારીનાં સર્વ સુગંધી દ્રવ્યોથી મહેકતી, અરણ્યમાંથી ચડી આવતી આ કોણ છે? જુઓ—એ તો સુલેમાનની પોતાની પાલખી છે, તેની આસપાસ સાઠ શૂરવીરો છે, ઇઝરાયલના શૂરવીરોમાંના, એ બધા તરવાર ધારણ કરનારા, યુદ્ધમાં તાલીમ પામેલા છે, દરેકની તરવાર તેની કમરે છે, રાત્રિના ભયની સામે. સુલેમાન રાજાએ પોતાને માટે લબાનોનના લાકડામાંથી પાલખી બનાવી. તેના થાંભલા તેણે ચાંદીના બનાવ્યા, તેની પીઠ સોનાની, તેની બેઠક જાંબુડી રંગની; તેનો અંદરનો ભાગ યરુશાલેમની દીકરીઓએ પ્રેમપૂર્વક જડતરકામથી શણગાર્યો. હે સિયોનની દીકરીઓ, બહાર આવો અને સુલેમાન રાજાને નિહાળો, જે તાજ તેની માએ તેના લગ્નના દિવસે, તેના હૃદયના આનંદના દિવસે, તેને પહેરાવ્યો હતો, તે ધારણ કરેલા.