Awit ni Solomon 3

3 ¹Sa aking higaan buong magdamag ay hinanap ko ang minamahal ng aking kaluluwa; hinanap ko siya, ngunit hindi ko siya natagpuan. ²Ngayon ay babangon ako at lilibutin ang lungsod, sa mga lansangan at mga liwasan; hahanapin ko ang minamahal ng aking kaluluwa. Hinanap ko siya, ngunit hindi ko siya natagpuan. ³Natagpuan ako ng mga bantay habang nililibot nila ang lungsod. “Nakita ba ninyo ang minamahal ng aking kaluluwa?” ⁴Bahagya ko pa lamang silang nalalampasan nang matagpuan ko ang minamahal ng aking kaluluwa. Hinawakan ko siya at ayaw ko na siyang bitiwan hanggang madala ko siya sa bahay ng aking ina, sa silid ng nagdalang-tao sa akin. ⁵Nananagot ako sa inyo, mga anak na babae ng Jerusalem, sa pamamagitan ng mga usa at mga usang babae sa parang: huwag ninyong gigisingin o pupukawin ang pag-ibig hanggang sa naisin nito.

⁶Sino itong umaahon mula sa ilang na parang ng mga haliging usok, pinabango ng mira at kamanyang, kasama ang lahat ng mababangong pulbos ng mangangalakal? ⁷Tingnan ninyo—ito ang sariling karwahe ni Solomon, na napaliligiran ng animnapung magigiting na lalaki, mula sa mga magigiting na lalaki ng Israel, ⁸silang lahat ay may hawak na mga espada, sanay sa pakikipagbaka, ang bawat isa ay may espada sa kanyang tagiliran, laban sa lagim ng gabi. ⁹Gumawa si Haring Solomon para sa kanyang sarili ng isang karwahe mula sa kahoy ng Lebanon. ¹⁰Ginawa niya ang mga haligi nito na pilak, ang likuran nito na ginto, ang upuan nito na kulay ube; ang loob nito ay may pagmamahal na binalutan ng mga anak na babae ng Jerusalem. ¹¹Lumabas kayo, mga anak na babae ng Zion, at masdan ninyo si Haring Solomon, suot ang koronang ipinutong sa kanya ng kanyang ina sa araw ng kanyang kasal, sa araw na nagsaya ang kanyang puso.