Poe Kawin Raja
Awewe teh neangan jalma nu dipikacinta ku manehna di kota nu poek, nanya ka nu ronda, tuluy manggihan kakasihna sarta henteu dileupaskeun nepi ka dibawa ka imah indungna. Saterusna sora-sora sejen ningali tandu Suleman nu dijaga ngadeukeutan, raja dimakutaan dina poe kawinna.
3 1Dina ranjang sapeuting jeput kuring neangan jalma nu dipikacinta ku jiwa kuring; kuring neangan manehna, tapi teu kapanggih. 2Ayeuna kuring rek hudang tuluy ngulampreng di jero kota, nyoro jalan-jalan jeung tanah lapang; kuring rek neangan jalma nu dipikacinta ku jiwa kuring. Kuring neangan manehna, tapi teu kapanggih. 3Para jaga papanggih jeung kuring waktu keur ngaronda kota. “Naha aranjeun ningal jalma nu dipikacinta ku jiwa kuring?” 4Kakara oge kaliwatan ti maranehna, kuring manggih jalma nu dipikacinta ku jiwa kuring. Ku kuring dicekel, teu rek dileupaskeun nepi ka kabawa ka imah indung kuring, ka kamar nu ngakandung kuring. 5Kuring ngingetan aranjeun, he para putri Yerusalem, demi mencek jeung uncal bikang di tegalan: ulah ngahudangkeun atawa ngagugahkeun cinta nepi ka datang mangsana sorangan.
6Saha ieu nu unggah ti gurun keusik lir tihang haseup, seungit ku mur jeung menyan, jeung sagala bubuk seungit ti sudagar? 7Tingali—ieu teh tandu kagungan Raja Suleman, dikuriling ku genep puluh prajurit gagah, ti antara para prajurit gagah Israil, 8kabehanana nyekel pedang, geus latihan perang, masing-masing jeung pedangna dina angkengna, pikeun ngajaga tina bahaya peuting. 9Raja Suleman ngadamel tandu kanggo anjeunna tina kayu Libanon. 10Tihangna didamel tina perak, sandaranana tina emas, tempat diukna tina lawon wungu; bagian jerona dihias kalawan asih ku para putri Yerusalem. 11Geura kalaluar, he para putri Sion, tuluy pencrong Raja Suleman, nganggo makuta nu dipasangkeun ku ibuna dina poe kawin anjeunna, dina poe manahna bungah.