Roja Dawetê ya Padîşah
Jin di bajarê tarî de li yê ku jê hez dike digere, ji dergevanan dipirse, paşê wî dibîne û wî bernade heta ku wî dibe mala diya xwe. Paşê dengên din li textê rêwîtiyê yê Silêman ê parastî dinêrin ku nêzîk dibe, padîşahê ku di roja dawetê de bi tac e.
3 1Li ser nivîna xwe bi şev min lê geriya ew kesê ku canê min jê hez dike; min lê geriya, lê min ew nedît. 2Niha ezê rabim û li bajêr bigerim, di nav kolan û meydanan re; ezê li wî kesê ku canê min jê hez dike bigerim. Min lê geriya, lê min ew nedît. 3Dema ku dergevan li bajêr digeriyan, ew li min rast hatin. Min pirsî: “Ma we ew kesê ku canê min jê hez dike dît?” 4Hema ku ez ji wan derbas bûbûm, min ew kesê ku canê min jê hez dike dît. Min ew girt û min bernedayê, heta ku min ew bir mala diya xwe, bir ode ya wê ya ku ez welidandim. 5Ya keçên Orşelîmê, ez bi xezal û xezalokên deştê we sond didim: hezkirinê heta ku bixwaze ne bibizivînin û ne jî hişyar bikin.
6Ev kî ye ku ji çolê radibe mîna stûnên dûmanê, bi mur û bixûrê bîhnxweş kiriye, bi hemû tozên bîhnxweş ên bazirgên? 7Va ye—ew textê rêwîtiyê yê Silêman bi xwe ye, bi şêst zexman li dora wî, ji zexmên Îsraêl, 8hemû şûran digirin, ji bo şer hatine terbiyekirin, her yek bi şûrê xwe li kêleka xwe, li hember tirsa şevê. 9Padîşah Silêman ji darê Libnanê ji xwe re textê rêwîtiyê çêkir. 10Stûnên wî ji zîv, pişta wî ji zêr, rûniştgeha wî ji erxewanî çêkir; hundirê wî bi hezkirinê ji aliyê keçên Orşelîmê ve hatibû xemilandin. 11Ya keçên Siyonê, derkevin û li Padîşah Silêman binêrin, bi tacê ku diya wî di roja dawetê de li serê wî danî, di roja ku dilê wî şa bû.
