Rabe, Evîna Min, û Were
Jin dipeyive, siya wî, salona şahiyê, û destê wî yê di bin serê wê de tîne bîra xwe. Paşê bangê wî ji kefesê dubare dike: zivistan derbas bû, hêjîr digihîjin, were. Du caran keçên Orşelîmê hişyar dike ku hezkirinê berî ku amade be şiyar nekin.
2 1Ez gulek ji Şaronê me, sosinek ji geliyan im. 2Çawa ku sosinek di nav stiriyan de ye, evîna min jî di nav keçan de wisa ye. 3Çawa ku darek sêvê di nav darên daristanê de ye, evîndarê min jî di nav xortan de wisa ye. Bi kêfeke mezin ez di bin siya wî de rûniştim, û fêkiyê wî ji damaxê min re şîrîn bû. 4Wî ez anîm salona şahiyê, û ala wî ya li ser min hezkirin bû. 5Bi tiriyê hişk min bihêz bikin, bi sêvan min tezebar bikin, çimkî ez bi hezkirinê nexweş ketime. 6Destê wî yê çepê di bin serê min de ye, û destê wî yê rastê min hemêz dike. 7Ey keçên Orşelîmê, ez bi xezal û bi ask û pezkûviyên zeviyan we sond didim: hezkirinê nelebitînin û şiyar nekin heta ku bi dilê wê be.
8Dengê evîndarê min! Ew tê, li ser çiyayan bazdide, li ser gir û dolan dibeze. 9Evîndarê min mîna xezalekê an mîna aska ciwan e. Binêrin, ew li wir li pişt dîwarê me radiweste, ji pencereyan dinihêre, ji kefesê temaşe dike. 10Evîndarê min ji min re dibêje: Rabe, evîna min, cindiya min, û were, 11çimkî zivistan derbas bû; baran rawestiya û çû. 12Kulîlk li ser erdê xuya dibin, dema stiranê hat, û dengê qumriyê li welatê me tê bihîstin. 13Dara hêjîrê hêjîrên xwe digihîne, û rez di gulî de ne; ew bîhna xwe belav dikin. Rabe, evîna min, cindiya min, û were. 14Kevoka min, di qulên zinêr de, di penagehên zinarê de, bila ez rûyê te bibînim, bila ez dengê te bibihîzim, çimkî dengê te şîrîn e, û rûyê te xweşik e. 15Roviyan ji me re bigirin, rovîçkên ku rezan xera dikin, çimkî rezên me di gulî de ne. 16Evîndarê min ê min e, û ez jî ya wî me; ew di nav sosinan de diçêre. 17Heta ku roj bêhna xwe berde û sî bireve, vegere, evîndarê min, û mîna xezalekê an mîna aska ciwan a li ser çiyayên qeşmer be.
