Bangon, Hinigugma Ko, kag Upud Ikaw sa Akon

Ang babayi nagahambal, nagadumdom sa iya landong, sa hulot sang piesta, sa iya butkon sa idalom sang iya ulo. Dayon ginsulit niya ang iya pagtawag paagi sa rehas sang bintana: tapos na ang tigtilaw, nagahinog na ang mga higos, dali na kita. Makaduha niya ginpaandaman ang mga anak nga babayi sang Jerusalem nga indi pukawon ang gugma antes sini handa.

Kapitulo 2.

Ako isa ka rosa sang Saron, isa ka liryo sang mga nalupyakan. Subong sang liryo sa tunga sang mga tunukon, amo man ang akon hinigugma sa tunga sang mga pamatan-on nga babayi. Subong sang kahoy nga mansanas sa tunga sang mga kahoy sang kagulangan, amo man ang akon hinigugma sa tunga sang mga pamatan-on nga lalaki. Sa dakung kalipay naglingkod ako sa iya landong, kag ang iya bunga matam-is sa akon panlasa. Gindala niya ako sa balay sang punsyon, kag ang iya hayahay sa ibabaw nakon amo ang gugma. Palig-una ako sang mga pasas, lig-una ako sang mga mansanas, kay nagamasakit ako sa gugma. Ang iya wala nga kamot yara sa idalum sang akon ulo, kag ang iya too nga kamot nagahakus sa akon. Ginapanumpa ko kamo, mga anak nga babayi sang Jerusalem, paagi sa mga usa ukon sa mga bayi nga usa sang latagon: dili ninyo pukawa ukon tandoga ang gugma tubtub nga magbuut ini.

Ang tingug sang akon hinigugma! Nagakari sia nga nagalukso sa mga bukid, nagalagapak sa mga bakolod. Ang akon hinigugma kaangay sang usa ukon sang bataon nga usa nga lalaki. Yari karon, nagatindog sia sa likod sang amon dingding, nagapanilag sa mga bintana, nagatangla sa mga rehas. Nagasiling sa akon ang akon hinigugma: Bangon, hinigugma ko, matahum ko, kag upud ikaw sa akon, kay ang tigtulugnaw naglabay na; ang ulan natapus na kag naghalin. Ang mga bulak nagpakita sa duta, ang tion sang pag-amba nag-abut na, kag ang tingug sang tukmo nabatian sa amon duta. Ang kahoy nga higuera nagapahinog sang iya mga bunga, kag ang mga ubas nagapamulak; nagahatag sila sang ila kahumot. Bangon, hinigugma ko, matahum ko, kag upud ikaw sa akon. Pating ko, nga yara sa mga buho sang igang, sa mga palanaguan sang pil-as, tuguti ako nga makita ang imo nawong, tuguti ako nga mabatian ang imo tingug, kay ang imo tingug matam-is, kag ang imo nawong matahum. Dakpa ninyo para sa amon ang mga sora, ang magagmay nga mga sora nga nagaguba sang mga ulubasan, kay ang amon mga ulubasan nagapamulak. Ang akon hinigugma akon, kag ako iya; nagahalab sia sa tunga sang mga liryo. Tubtub nga magginhawa ang adlaw kag magpalagyo ang mga landong, magbalik ka, hinigugma ko, kag mangin kaangay sang usa ukon sang bataon nga usa nga lalaki sa mga bukid nga batoon.