چاپ شوی
کتاب

اے زما محبوبې، پاڅه او راروانه شه

ښځه خبرې کوي، د هغه سیوری، د مېلمستیا تالار، او د خپل سر لاندې د هغه لاس رایادوي. بیا د جالۍ له لارې د هغه بلنه تکراروي: ژمی تېر شو، انځر پخېږي، راځه ځو. دوه ځله د اورشلیم لوڼو ته خبرداری ورکوي چې مینه مه راویښوئ تر هغه چې چمتو نه وي.

څپرکی 2.

زۀ د شارون ګلاب يم، د وادو سوسن يم. لکه څنګه چې ازغو کښې سوسن وى، هم هغه شان زما محبوبه د جينکو په مينځ کښې ده. لکه څنګه چې د ځنګل د ونو په مينځ کښې د مڼې ونه وى، هم هغه شان زما محبوب د ځوانانو په مينځ کښې دے. زۀ په ډېرې خوشحالۍ د هغۀ په سيورى کښې کښېناستم، او د هغۀ مېوه زما خوله له خوږه وه. هغۀ زۀ د مېلمستيا تالار ته راوستم، او زما له پاسه د هغۀ جنډه مينه وه. ما ته د مُنقو سره طاقت راکړئ، په مڼو سره مې تازه کړئ، ځکه چې زۀ د مينې نه ناروغه يم. د هغۀ کيڼ لاس زما د سر لاندې دے، او د هغۀ ښى لاس ما غېږ کښې نيسى. اے د يروشلم لوڼو، زۀ تاسو ته د هوسيو او د ميدان د هوسۍ په قسم وايم چې، مينه مۀ راپاروئ او مۀ راويښوئ ترڅو چې د هغې خوښه نۀ وى.

د زما د محبوب آواز! هغه راځى، په غرونو باندې ټوپونه وهى، په غونډيو باندې ټوپونه وهى. زما محبوب د هوسۍ يا د ځوان هوسۍ په شان دے. ګوره، هغه هلته زمونږ د ديوال شا ته ولاړ دے، د کړکيو نه ګورى، د جالۍ نه بهر ګورى. زما محبوب ما ته وائى چې، اے زما محبوبې، اے زما ښکُلې، پاڅه او راروانه شه، ځکه چې ژمے تېر شو، باران بس شو او لاړو. په زمکه باندې ګلونه راښکاره شول، د سندرو وخت راغلو، او زمونږ په مُلک کښې د قُمرۍ آواز اورېدے کيږى. د انځر ونه خپل انځر پخوى، او د انګورو تاکونه غوټۍ کوى؛ هغه خپله خوشبوئى خورَوى. پاڅه، اے زما محبوبې، اے زما ښکُلې، او راروانه شه. اے زما کوترې، د تيږې په چاودونو کښې، د چټان په پټو ځايونو کښې، زۀ دې مخ وګورم، ستا آواز دې واورم، ځکه چې ستا آواز خوږ دے، او ستا مخ ښکُلے دے. زمونږ دپاره ګيدړان ونيسئ، هغه وړوکى ګيدړان چې د انګورو باغونه برباد کوى، ځکه چې زمونږ د انګورو باغونه غوټۍ کوى. زما محبوب زما دے، او زۀ د هغۀ يم؛ هغه د سوسنو په مينځ کښې څرى. ترڅو چې ورځ سا واخلى او سيورى وتښتى، راوګرځه، اے زما محبوبه، او د هوسۍ په شان شه يا د ځوان هوسۍ په شان چې په ناهوارو غرونو باندې وى.