Die koning se troudag
Die vrou soek in die donker stad na die een wat sy liefhet, vra die wagte, kry hom dan en wil hom nie laat gaan voordat sy hom na haar moeder se huis gebring het nie. Ander stemme kyk dan hoe Salomo se bewaakte draagstoel nader kom, die koning gekroon op sy troudag.
3 1Op my bed deur die nag het ek gesoek na hom vir wie my siel lief is; ek het hom gesoek, maar ek het hom nie gekry nie. 2Nou sal ek opstaan en deur die stad swerf, deur die strate en die pleine; ek sal soek na hom vir wie my siel lief is. Ek het hom gesoek, maar ek het hom nie gekry nie. 3Die wagte het my gekry terwyl hulle hul rondte deur die stad maak. “Het julle hom gesien vir wie my siel lief is?” 4Ek het hulle skaars verbygegaan toe ek hom gekry het vir wie my siel lief is. Ek het hom vasgehou en wou hom nie laat gaan nie totdat ek hom na my moeder se huis toe gebring het, na die kamer van haar wat my ontvang het. 5Ek besweer julle, dogters van Jerusalem, by die gemsbokke en die wildsbokke van die veld: moenie die liefde wakker maak of aanwakker voordat dit wil nie.
6Wie is dit wat uit die woestyn opkom soos rookpilare, geurig van mirre en wierook, met al die geurige poeiers van die handelaar? 7Kyk—dit is Salomo se eie draagstoel, met sestig helde daar rondom, van die helde van Israel, 8almal met swaarde in die hand, geoefen vir die stryd, elkeen met sy swaard aan sy sy, teen die verskrikking van die nag. 9Koning Salomo het vir homself ’n draagstoel gemaak van die hout van die Libanon. 10Hy het sy style van silwer gemaak, sy rugleuning van goud, sy sitplek van purper; sy binnekant is met liefde ingelê deur die dogters van Jerusalem. 11Kom uit, dogters van Sion, en aanskou koning Salomo, met die kroon wat sy moeder hom opgesit het op sy troudag, op die dag toe sy hart bly was.
