Heft Belayên Dawî
Ên ku cinawir red kirin li tenişta deryayeke camî radiwestin, stranê Mûsa û yê Berx distirên, ku dibêjin rêyên Bavê me dadperwer û rast in. Heft milyaket bi ketaneke biriqdar û bi heft tasan derdikevin, û dûman Perestgehê tije dike, loma tu kes nikare têkeve heta ku ew bên rijandin.
15 1Min li ezmanan nîşaneke din dît, mezin û ecêb: heft milyaketên ku heft belayên dawî digirtin, çimkî hêrsa Bavê me bi wan bi dawî hat.
2Min tiştek dît ku mîna deryayeke camî ya bi agir tevlihev bû, û yên ku li ser cenawir, peykerê wî û hejmara navê wî serketî bûbûn li tenişta wê rawestabûn, ku çengên ji Bavê me di destên xwe de digirtin. 3Û wan stranê Mûsa, xizmetkarê Bavê me, û stranê Îsa, Berx, got: “Karên te mezin û ecêb in, Ya Bavê Serdest ê Herî Karîndar! Rêyên te dadperwer û rast in, Ya Padîşahê miletan! 4Ya Bavo, kî ji te natirse û navê te birûmet nake? Çimkî tenê tu pîroz î. Hemû milet wê bên û li pêşberî te biperizin, çimkî karên te yên rast hatine eşkerekirin.”
5Piştî vê, min nêrî û Perestgeh, kona şahidiyê, li ezmanan hat vekirin. 6Heft milyaketên bi heft belayan ji Perestgehê derketin, ketaneke paqij û biriqdar li xwe kiribûn û li dora sîngên xwe kemberên zêrîn girêdabûn.
7Paşê yek ji wan çar candarên zindî heft tasên zêrîn ên ku bi hêrsa Bavê me, yê ku heta hetayê dijî, tije bûbûn, da heft milyaketan. 8Dûman ji rûmeta Bavê me û ji hêza wî Perestgeh tije kir; tu kes nikaribû têkeve nav wê heta ku heft belayên heft milyaketan bi dawî hatin.
