Rijandina Heft Tasan
Tas bêyî navber tên: birîn, behra mîna xwîna cendekekî, çem, tava şewitî, tarî, Firata ku ji bo padîşahên êrîşkar ziwa bû. Şewitî û bi êş, mirov nifiran li Bavê me dikin û red dikin ku tobe bikin. Tasa heftem wê diqedîne — Qediya — û Babîl tê bîranîn.
16 1Min dengekî bilind ji perestgehê bihîst ku ji heft milyaketan re digot: “Herin, heft tasên hêrsa Xwedê li ser erdê birijînin.”
2Milyaketê yekem tasa xwe li ser erdê rijand; li ser wan ên ku nîşana cenawir hildabûn û ji peykerê wî re diperistin, birînên ziyandar û bi êş peyda bûn.
3Yê duyem tasa xwe di behrê de rijand; ew bû xwîn mîna ya cendekekî, û her tiştê ku di behrê de zindî bû mir.
4Milyaketê sêyem tasa xwe di çem û kaniyên avê de rijand, û ew bûn xwîn. 5Min bihîst ku milyaketê avan got: “Tu rast î, Bavê me, Yê ku heye û Yê ku hebû, Yê Pîroz, çimkî te li ser van tiştan daraz kir. 6Çimkî wan xwîna gelê te yê pîroz û pêxemberan rijand, û te ji wan re xwîn da vexwarin. Ew tiştê ku ew heq dikin e.”
7Û min bihîst ku gorîgeh bersiv da: “Erê, Bavê Serwer ê Karîndar, darazên te rast û durust in.”
8Milyaketê çarem tasa xwe li ser rojê rijand, û jê re hat dayîn ku mirovan bi êgir bişewitîne. 9Mirov bi germa dijwar şewitîn, wan navê Bavê me, Yê ku van bela kontrol dike, kirin pûç û red kirin ku tobe bikin û rûmetê bidin wî.
10Milyaketê pêncem tasa xwe li ser textê cenawir rijand, û padîşahiya wî tarî bû; mirovan ji ber êşê zimanên xwe gez kirin, 11û ji ber êş û birînên xwe Bavê me yê ezmanî kirin pûç, û red kirin ku ji karên xwe tobe bikin.
12Milyaketê şeşem tasa xwe li ser çemê mezin Firatê rijand; ava wî zuwa bû, da ku rê ji padîşahên ji rojhilatê re vebûbe. 13Min dît ku sê ruhên nepak ên mîna beqan ji devê ejderha, cenawir û pêxemberê derewîn derketin. 14Ruhên cinî bûn ku nîşanan çêdikirin, ew diçûn ba padîşahên tevahiya dinyayê, da ku wan ji bo şer di roja mezin a Bavê me, Yê Karîndar, de kom bikin.
15“Va ye, ez mîna diziyekî têm! Xwezî bi wî yê ku hişyar dimîne û cilên xwe diparêze, da ku tazî negere û ew şerma wî nebînin.” a a v15 Ev Îsa ye ku dipeyive — soza wî ya nişkêve bi devê yekem ku di nav çîroka tasan de hatiye danîn, dengvedana gotinên wî yên berê di Peyxama 3:3 de.
16Û wan padîşah li wî cihê ku bi Îbranî jê re Armagedon tê gotin kom kirin. b b v16 Armagedon tê wateya ‘çiyayê Megîdoyê’ — newalek li bakurê Îsraêlê, cihê şerên biryardar ên kevnar, li vir ji bo kombûna dawî ya padîşahan li dijî Bavê me tê bikaranîn.
17Milyaketê heftem tasa xwe di hewayê de rijand, û dengekî bilind ji textê perestgehê got: “Ew qediya!” 18Birûsk çirisîn, dengên gurînê bilind bûn, ewr teqiyan, û erdhejeke mezin çêbû — ya herî xirab ji dema ku mirovatî li ser erdê dest pê kir — ewqas mezin bû ew erdhej. 19Bajarê mezin li sê parçeyan hat dabeşkirin; bajarên miletan hilweşiyan. Babîla mezin li ber Bavê me hat bibîranîn, da ku kasa şeraba hêrsa wî ya dijwar bide wê vexwarin. 20Her giravek reviya, û tu çiya nedihatin dîtin. 21Kevirên teyroka mezin, her yek bi qasî sed lîreyî, ji ezman li ser mirovan ketin, û wan ji ber bela teyrokê Bavê me nifir kir, çimkî ew bela ewqas tirsnak bû.
