खन्याइएका सात कचौरा
कचौराहरू बिनाविराम आउँछन्: घाउहरू, लाशको रगतजस्तो समुद्र, नदीहरू, पोल्ने घाम, अन्धकार, आक्रमणकारी राजाहरूका निम्ति सुकाइएको यूफ्रेटिस। पोलिएर र पीडामा परेर मानिसहरूले हाम्रा पितालाई सराप्छन् र पश्चात्ताप गर्न इन्कार गर्छन्। सातौँ कचौराले यसको अन्त्य गर्छ — पूरा भयो — र बेबिलोनलाई सम्झिइन्छ।
16 1मैले मन्दिरबाट एउटा ठूलो सोर ती सात स्वर्गदूतलाई यसो भनिरहेको सुनेँ, “जाओ, परमेश्वरको क्रोधका सात कचौरा पृथ्वीमा खन्याओ।”
2पहिलो स्वर्गदूतले आफ्नो कचौरा पृथ्वीमा खन्याए; अनि पशुको छाप भएका र त्यसको मूर्ति पूज्नेहरूमा हानिकारक र पीडादायी घाउहरू निस्के।
3दोस्रो स्वर्गदूतले आफ्नो कचौरा समुद्रमा खन्याए; अनि त्यो मृत मानिसको रगतजस्तो भयो, र समुद्रमा भएका सबै जीवित प्राणी मरे।
4तेस्रो स्वर्गदूतले आफ्नो कचौरा नदीहरू र पानीका मूलहरूमा खन्याए, र ती रगत भए। 5मैले पानीका स्वर्गदूतले यसो भनेको सुनेँ, “हे हाम्रा पिता, जो हुनुहुन्छ र जो हुनुहुन्थ्यो, हे परमपवित्र, तपाईं धार्मिक हुनुहुन्छ, किनकि तपाईंले यी कुराको न्याय गर्नुभयो। 6किनकि तिनीहरूले तपाईंका पवित्र जन र अगमवक्ताहरूको रगत बगाए, र तपाईंले तिनीहरूलाई पिउन रगत दिनुभएको छ। तिनीहरू यसैको योग्य छन्।”
7अनि मैले वेदीले यसो भनेको सुनेँ, “हो, हे सर्वशक्तिमान् प्रभु पिता, तपाईंका न्याय सत्य र धार्मिक छन्।”
8चौथो स्वर्गदूतले आफ्नो कचौरा सूर्यमा खन्याए, र त्यसलाई मानिसहरूलाई आगोले डढाउने शक्ति दिइयो। 9भयानक गर्मीले डढेपछि, मानिसहरूले यी विपत्तिमाथि अधिकार गर्नुहुने हाम्रा पिताको नाउँको अपमान गरे, र पश्चात्ताप गरेर उहाँलाई महिमा दिन इन्कार गरे।
10पाँचौँ स्वर्गदूतले आफ्नो कचौरा पशुको सिंहासनमा खन्याए, र त्यसको राज्य अन्धकारमय भयो; मानिसहरूले पीडाले आफ्ना जिब्रा टोके, 11अनि तिनीहरूले आफ्ना पीडा र घाउहरूका कारण स्वर्गका हाम्रा पिताको अपमान गरे, र आफ्ना कामको पश्चात्ताप गर्न इन्कार गरे।
12छैटौँ स्वर्गदूतले आफ्नो कचौरा महानदी यूफ्रेटिसमा खन्याए; त्यसको पानी सुक्यो, र पूर्वबाट आउने राजाहरूका निम्ति बाटो तयार भयो। 13मैले अजिङ्गर, पशु र झूटा अगमवक्ताको मुखबाट भ्यागुताजस्ता तीन अशुद्ध आत्मा निस्केका देखेँ। 14यी चिह्नहरू देखाउने भूतात्माहरू हुन्; सर्वशक्तिमान् हाम्रा पिताको महान् दिनको युद्धका निम्ति भेला गर्न तिनीहरू सारा संसारका राजाहरूकहाँ निस्कन्छन्।
15“हेर, म चोरझैँ आउँदैछु! धन्य हो त्यो, जो जागा रहन्छ र आफ्ना वस्त्र सम्हालेर राख्छ, ताकि त्यो नाङ्गै नहिँडोस् र मानिसहरूले त्यसको लाज नदेखून्।” a a v15 यहाँ येशू बोल्नुभएको हो — कचौराहरूको वृत्तान्तमा अचानक घुसाइएको उहाँको प्रथम-पुरुष प्रतिज्ञा, जसले प्रकाश 3:3 मा भन्नुभएका उहाँका अघिका वचनको प्रतिध्वनि गर्छ।
16अनि तिनीहरूले राजाहरूलाई हिब्रूमा आरमागेड्डोन भनिने ठाउँमा भेला गरे। b b v16 आरमागेड्डोनको अर्थ ‘मगिद्दोको पर्वत’ हो — उत्तरी इस्राएलको एउटा उपत्यका, प्राचीन निर्णायक युद्धहरूको स्थल, जुन यहाँ हाम्रा पिताको विरुद्ध राजाहरूको अन्तिम भेलाका निम्ति प्रयोग गरिएको छ।
17सातौँ स्वर्गदूतले आफ्नो कचौरा हावामा खन्याए, र मन्दिरको सिंहासनबाट एउटा ठूलो सोरले भन्यो, “सिद्धियो!” 18बिजुली चम्क्यो, गडगडाहट भयो, मेघ गर्जियो, र एउटा भयानक भूकम्प गयो—पृथ्वीमा मानिस उत्पन्न भएदेखि यताको सबैभन्दा भयंकर—त्यो भूकम्प यति महान् थियो। 19त्यो महान् सहर तीन भागमा विभाजित भयो; जाति-जातिका सहरहरू ढले। महान् बेबिलोनलाई हाम्रा पिताको सामु सम्झना गरियो, र उहाँको प्रचण्ड क्रोधको दाखमद्यको प्याला त्यसलाई पिउन लगाइयो। 20हरेक टापु भाग्यो, र कुनै पर्वत भेट्टाइएन। 21आकाशबाट मानिसहरूमाथि ठूल्ठूला असिना खसे, हरेकको तौल करिब एक सय पाउन्ड थियो, र मानिसहरूले असिनाको विपत्तिको कारण हाम्रा पिताको निन्दा गरे, किनकि त्यो विपत्ति अति भयानक थियो।