ഏഴു കലശങ്ങൾ പകർന്നൊഴിക്കുന്നു
കലശങ്ങൾ ഇടവേളയില്ലാതെ വരുന്നു: വ്രണങ്ങൾ, ശവത്തിന്റെ രക്തംപോലെ കടൽ, നദികൾ, ചുട്ടുപൊള്ളിക്കുന്ന സൂര്യൻ, ഇരുട്ട്, ആക്രമിച്ചുവരുന്ന രാജാക്കന്മാർക്കായി വറ്റിച്ച യൂഫ്രാത്തേസ്. പൊള്ളലേറ്റും വേദനപ്പെട്ടും മനുഷ്യർ നമ്മുടെ പിതാവിനെ ശപിക്കുന്നു, മാനസാന്തരപ്പെടാൻ വിസമ്മതിക്കുന്നു. ഏഴാം കലശം അതിന് അന്തം വരുത്തുന്നു — സംഭവിച്ചുതീർന്നു — ബാബിലോൺ ഓർക്കപ്പെടുന്നു.
16 1ആലയത്തിൽനിന്ന് ഒരു ഉറച്ച ശബ്ദം ഏഴു ദൂതന്മാരോട്, “പോയി ദൈവക്രോധത്തിന്റെ ഏഴു കലശങ്ങൾ ഭൂമിയിൽ പകർന്നൊഴിക്കുവിൻ” എന്നു പറയുന്നതു ഞാൻ കേട്ടു.
2ഒന്നാമത്തെ ദൂതൻ തന്റെ കലശം ഭൂമിയിൽ പകർന്നു; മൃഗത്തിന്റെ മുദ്ര ഉണ്ടായിരുന്ന, അതിന്റെ പ്രതിമയെ ആരാധിച്ച മനുഷ്യരുടെമേൽ ദോഷകരവും വേദനാജനകവുമായ വ്രണങ്ങൾ പൊട്ടിപ്പുറപ്പെട്ടു.
3രണ്ടാമത്തവൻ തന്റെ കലശം സമുദ്രത്തിൽ പകർന്നു; അതു മരിച്ചവന്റെ രക്തംപോലെ ആയിത്തീർന്നു, സമുദ്രത്തിൽ ജീവനുള്ളതെല്ലാം ചത്തു.
4മൂന്നാമത്തെ ദൂതൻ തന്റെ കലശം നദികളിലും നീരുറവകളിലും പകർന്നു, അവ രക്തമായിത്തീർന്നു. 5ജലത്തിന്റെ ദൂതൻ ഇപ്രകാരം പറയുന്നതു ഞാൻ കേട്ടു: “ഉള്ളവനും ഉണ്ടായിരുന്നവനും പരിശുദ്ധനുമായ ഞങ്ങളുടെ പിതാവേ, അങ്ങ് നീതിമാനാകുന്നു; എന്തെന്നാൽ അങ്ങ് ഇവയെ ന്യായം വിധിച്ചിരിക്കുന്നു. 6അവർ അങ്ങയുടെ വിശുദ്ധജനത്തിന്റെയും പ്രവാചകന്മാരുടെയും രക്തം ചൊരിഞ്ഞതിനാൽ, അങ്ങ് അവർക്കു കുടിക്കാൻ രക്തം കൊടുത്തിരിക്കുന്നു. അവർ അതിന് അർഹർതന്നെ.”
7യാഗപീഠം ഇങ്ങനെ പ്രതിവചിക്കുന്നതു ഞാൻ കേട്ടു: “അതേ, സർവശക്തനായ പരമാധിപതിയായ പിതാവേ, അങ്ങയുടെ ന്യായവിധികൾ സത്യവും നീതിയുമുള്ളവയാകുന്നു.”
8നാലാമത്തെ ദൂതൻ തന്റെ കലശം സൂര്യന്മേൽ പകർന്നു; തീകൊണ്ടു മനുഷ്യരെ ചുട്ടുപൊള്ളിക്കാൻ അതിന് അധികാരം നല്കപ്പെട്ടു. 9കഠിനമായ ചൂടിനാൽ ചുട്ടുപൊള്ളിയ മനുഷ്യർ, ഈ ബാധകളുടെമേൽ അധികാരമുള്ള നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ നാമത്തെ നിന്ദിച്ചു; മാനസാന്തരപ്പെട്ട് അവിടുത്തേക്കു മഹത്ത്വം കൊടുക്കാൻ അവർ വിസമ്മതിച്ചു.
10അഞ്ചാമത്തെ ദൂതൻ തന്റെ കലശം മൃഗത്തിന്റെ സിംഹാസനത്തിന്മേൽ പകർന്നു; അതിന്റെ രാജ്യം ഇരുണ്ടുപോയി; മനുഷ്യർ വേദനനിമിത്തം തങ്ങളുടെ നാവുകൾ കടിച്ചു, 11തങ്ങളുടെ വേദനകളും വ്രണങ്ങളും നിമിത്തം സ്വർഗസ്ഥനായ നമ്മുടെ പിതാവിനെ നിന്ദിച്ചു; തങ്ങളുടെ പ്രവൃത്തികളെക്കുറിച്ചു മാനസാന്തരപ്പെടാൻ അവർ വിസമ്മതിച്ചു.
12ആറാമത്തെ ദൂതൻ തന്റെ കലശം ഫ്രാത്ത് എന്ന മഹാനദിയിന്മേൽ പകർന്നു; കിഴക്കുനിന്നുള്ള രാജാക്കന്മാർക്കു വഴിയൊരുങ്ങേണ്ടതിന് അതിലെ വെള്ളം വറ്റിപ്പോയി. 13മഹാസർപ്പത്തിന്റെയും മൃഗത്തിന്റെയും കള്ളപ്രവാചകന്റെയും വായിൽനിന്നു തവളകളെപ്പോലുള്ള മൂന്ന് അശുദ്ധാത്മാക്കൾ പുറത്തുവരുന്നതു ഞാൻ കണ്ടു. 14അടയാളങ്ങൾ പ്രവർത്തിക്കുന്ന ഭൂതാത്മാക്കളായ അവ, സർവശക്തനായ നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ മഹാദിവസത്തിലെ യുദ്ധത്തിനായി ലോകമെങ്ങുമുള്ള രാജാക്കന്മാരെ ഒരുമിച്ചുകൂട്ടാൻ അവരുടെ അടുക്കലേക്കു പുറപ്പെടുന്നു.
15“ഇതാ, ഞാൻ കള്ളനെപ്പോലെ വരുന്നു! ഉണർന്നിരുന്ന് തന്റെ വസ്ത്രം സൂക്ഷിക്കുന്നവൻ അനുഗൃഹീതൻ; എന്തെന്നാൽ അവൻ നഗ്നനായി നടക്കുകയോ തന്റെ ലജ്ജ അവർ കാണുകയോ ഇല്ല.” a a v15 ഇതു യേശു സംസാരിക്കുന്നതാണ് — കലശങ്ങളുടെ വിവരണത്തിനിടയിൽ പെട്ടെന്നു കടന്നുവരുന്ന അവിടുത്തെ ഉത്തമപുരുഷ വാഗ്ദാനം, വെളിപാട് 3:3-ൽ അവിടുന്നു മുമ്പു പറഞ്ഞ വാക്കുകളുടെ പ്രതിധ്വനി.
16എബ്രായഭാഷയിൽ അർമഗെദോൻ എന്നു വിളിക്കപ്പെടുന്ന സ്ഥലത്തേക്ക് അവ രാജാക്കന്മാരെ ഒരുമിച്ചുകൂട്ടി. b b v16 അർമഗെദോൻ എന്നാൽ ‘മെഗിദ്ദോ പർവതം’ എന്നർഥം — വടക്കൻ ഇസ്രായേലിലെ ഒരു താഴ്വര, പ്രാചീനകാലത്തെ നിർണായക യുദ്ധങ്ങളുടെ രംഗം, നമ്മുടെ പിതാവിനെതിരെയുള്ള രാജാക്കന്മാരുടെ അന്തിമമായ സമ്മേളനത്തെ സൂചിപ്പിക്കാൻ ഇവിടെ ഉപയോഗിച്ചിരിക്കുന്നു.
17ഏഴാമത്തെ ദൂതൻ തന്റെ കലശം ആകാശത്തിൽ പകർന്നു; ആലയത്തിലെ സിംഹാസനത്തിൽനിന്ന് ഒരു ഉറച്ച ശബ്ദം, “സംഭവിച്ചുകഴിഞ്ഞു!” എന്നു പറഞ്ഞു. 18മിന്നലുകൾ മിന്നി, മുഴക്കങ്ങൾ കേട്ടു, ഇടിനാദങ്ങൾ മുഴങ്ങി, ഒരു മഹാഭൂകമ്പം ഉണ്ടായി — ഭൂമിയിൽ മനുഷ്യൻ ഉണ്ടായതുമുതൽ ഇത്ര വലിയ ഭൂകമ്പം ഉണ്ടായിട്ടില്ല — അത്ര വലുതായിരുന്നു ആ ഭൂകമ്പം. 19ആ മഹാനഗരം മൂന്നു ഭാഗമായി പിളർന്നു; ജാതികളുടെ നഗരങ്ങൾ വീണു. അവിടുത്തെ ഉഗ്രക്രോധത്തിന്റെ വീഞ്ഞിന്റെ പാനപാത്രം അവളെ കുടിപ്പിക്കേണ്ടതിന് മഹാബാബിലോൺ നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ മുമ്പാകെ ഓർമിക്കപ്പെട്ടു. 20സകല ദ്വീപുകളും ഓടിയൊളിച്ചു, പർവതങ്ങൾ ഒന്നും കാണാനില്ലാതായി. 21ഏകദേശം നൂറു റാത്തൽ വീതം ഭാരമുള്ള വലിയ കന്മഴ ആകാശത്തുനിന്നു മനുഷ്യരുടെമേൽ പതിച്ചു; കന്മഴയുടെ ബാധ അത്യന്തം ഭയങ്കരമായിരുന്നതിനാൽ മനുഷ്യർ ആ ബാധനിമിത്തം നമ്മുടെ പിതാവിനെ ശപിച്ചു.
