Yetti kosaning toʻkilishi
Kosalar oraliqsiz toʻkiladi: yaralar, oʻlik qonidek boʻlgan dengiz, daryolar, kuydiruvchi quyosh, zulmat, bostirib keladigan shohlar uchun qurigan Furot. Kuygan va azob chekayotgan odamlar Otamizni laʼnatlaydilar va tavba qilishni rad etadilar. Yettinchi kosa hammasiga yakun yasaydi — «Bitdi!» — va Bobil yodga olinadi.
16 1Maʼbaddan baland bir ovoz yetti farishtaga shunday deganini eshitdim: “Boringlar, Xudoning gʻazabi toʻla yetti kosani yer yuziga toʻkinglar.”
2Birinchi farishta kosasini yer yuziga toʻkdi. Shunda vahshiy hayvonning tamgʻasini olgan va uning haykaliga sajda qilganlarning badanida xavfli, ogʻriqli yaralar toshib chiqdi.
3Ikkinchi farishta kosasini dengizga toʻkdi. Dengiz murda qoniga oʻxshash qonga aylandi va dengizdagi barcha jonzot nobud boʻldi.
4Uchinchi farishta kosasini daryolar va suv buloqlariga toʻkdi, ular esa qonga aylandi. 5Suvlar farishtasining shunday deganini eshitdim: “Sen adolatlisan, ey Otamiz, Sen hoziru avvaldan bor boʻlgansan, ey Muqaddas Zot, chunki Sen bularni hukm qilding. 6Axir ular Sening muqaddas xalqing va paygʻambarlaringning qonini toʻkishdi, Sen esa ularga ichgani qon berding. Bu ularga munosibdir.”
7Qurbongohning javob berib shunday deganini eshitdim: “Ha, ey Hukmron, Qodir Ota, Sening hukmlaring haq va adolatlidir.”
8Toʻrtinchi farishta kosasini quyoshga toʻkdi. Quyoshga odamlarni olov bilan kuydirish berildi. 9Odamlar qattiq jazirama issiqda kuyib, bu ofatlarni idora qiluvchi Otamizning nomini haqorat qilishdi, tavba qilib Unga shon-sharaf keltirishni esa rad etishdi.
10Beshinchi farishta kosasini vahshiy hayvonning taxtiga toʻkdi, uning shohligi zulmatga choʻmdi. Odamlar ogʻriqdan tillarini tishlashdi, 11ular ogʻriqlari va yaralari uchun osmondagi Otamizni haqorat qilishdi, qilmishlaridan tavba qilishni esa rad etishdi.
12Oltinchi farishta kosasini buyuk Furot daryosiga toʻkdi. Daryoning suvi qurib, sharqdan keladigan shohlar uchun yoʻl ochildi. 13Ajdaho, vahshiy hayvon va soxta paygʻambarning ogʻzidan baqaga oʻxshash uchta harom ruh chiqqanini koʻrdim. 14Bular alomatlar koʻrsatadigan jin ruhlaridir. Ular Qodir Otamizning buyuk kunida boʻladigan jangga toʻplash uchun butun dunyo shohlari oldiga chiqadilar.
15“Mana, Men oʻgʻridek kelaman! Uygʻoq turgan va kiyimlarini saqlagan kishi barakalidir, toki u yalangʻoch yurmasin va uning uyatini koʻrmasinlar.” a a v15 Bu yerda Iso gapirmoqda — kosalar haqidagi hikoyaga toʻsatdan kiritilgan Uning birinchi shaxsdagi vaʼdasi, Vahiy 3:3 dagi avvalgi soʻzlarini aks ettiradi.
16Ular shohlarni ibroniy tilida Armageddon deb ataladigan joyga toʻplashdi. b b v16 Armageddon “Megiddo togʻi” degan maʼnoni bildiradi — bu Isroilning shimolidagi vodiy boʻlib, qadimda hal qiluvchi janglar boʻlgan joy; bu yerda shohlarning Otamizga qarshi soʻnggi toʻplanishi uchun ishlatilgan.
17Yettinchi farishta kosasini havoga toʻkdi va maʼbaddagi taxtdan baland bir ovoz shunday dedi: “Tamom boʻldi!” 18Chaqmoqlar chaqdi, gumburlashlar eshitildi, momaqaldiroq gulduradi va dahshatli zilzila boʻldi — insoniyat yer yuzida paydo boʻlganidan beri bunchalik kuchli zilzila boʻlmagan edi, oʻsha zilzila shu qadar buyuk edi. 19Buyuk shahar uch boʻlakka boʻlindi, xalqlarning shaharlari quladi. Buyuk Bobil Otamiz oldida yodga olindi, toki Uning qattiq gʻazabi sharobi toʻla kosani unga ichirsin. 20Har bir orol qochib ketdi, togʻlar esa topilmay qoldi. 21Osmondan odamlar ustiga har biri taxminan yuz funt keladigan ulkan doʻl toshlari yogʻdi. Odamlar doʻl ofati uchun Otamizni laʼnatlashdi, chunki bu ofat juda dahshatli edi.