Apokalipsa 16

16 ¹Usłyszałem donośny głos ze świątyni, mówiący do siedmiu aniołów: „Idźcie i wylejcie na ziemię siedem czasz gniewu Bożego”.

²Pierwszy anioł wylał swoją czaszę na ziemię; i złośliwe, bolesne wrzody wystąpiły na ludziach, którzy mieli znamię bestii i oddawali pokłon jej obrazowi.

³Drugi wylał swoją czaszę w morze; i stało się ono krwią jakby trupa, i wszystko, co żyło w morzu, zginęło.

⁴Trzeci anioł wylał swoją czaszę w rzeki i źródła wód, i stały się krwią. ⁵Usłyszałem, jak anioł wód mówił: „Sprawiedliwy jesteś, nasz Ojcze, który jesteś i który byłeś, Święty, ponieważ tak osądziłeś. ⁶Bo przelali krew twoich świętych i proroków, a ty dałeś im do picia krew. Na to zasłużyli”.

⁷I usłyszałem, jak ołtarz odpowiedział: „Tak, Wszechwładny Ojcze Wszechmogący, prawdziwe i sprawiedliwe są twoje sądy”.

⁸Czwarty anioł wylał swoją czaszę na słońce; i dano mu palić ludzi ogniem. ⁹Spaleni wielkim żarem, ludzie bluźnili imieniu naszego Ojca, który ma władzę nad tymi plagami, i nie chcieli się opamiętać ani oddać mu chwały.

¹⁰Piąty anioł wylał swoją czaszę na tron bestii; i jej królestwo pogrążyło się w ciemności, a ludzie gryźli języki z bólu, ¹¹i bluźnili naszemu Ojcu niebieskiemu z powodu swoich bólów i wrzodów, a nie chcieli opamiętać się ze swoich uczynków.

¹²Szósty anioł wylał swoją czaszę na wielką rzekę Eufrat; i wyschła jej woda, aby przygotować drogę królom ze wschodu. ¹³I zobaczyłem trzy duchy nieczyste, podobne do żab, wychodzące z paszczy smoka i z paszczy bestii, i z ust fałszywego proroka. ¹⁴Są to duchy demoniczne, czyniące znaki; wychodzą one do królów całego świata, aby ich zgromadzić na bój w wielki dzień naszego Ojca, Wszechmogącego.

¹⁵„Oto przychodzę jak złodziej! Błogosławiony, kto czuwa i strzeże swoich szat, aby nie chodził nago i aby nie oglądano jego hańby”. ^a a v15 To mówi Jezus — jego nagła obietnica w pierwszej osobie, wtrącona w opis czasz, nawiązująca do jego wcześniejszych słów z Apokalipsy 3,3.

¹⁶I zgromadzili królów na miejsce, które po hebrajsku nazywa się Armagedon. ^b b v16 Armagedon znaczy „góra Megiddo” — dolina w północnym Izraelu, miejsce rozstrzygających bitew w starożytności, użyta tu na określenie ostatecznego zgromadzenia królów przeciwko naszemu Ojcu.

¹⁷Siódmy anioł wylał swoją czaszę w powietrze; i rozległ się donośny głos od tronu w świątyni, mówiący: „Stało się!”. ¹⁸Zabłysły błyskawice, rozległy się głosy i grzmoty, i nastąpiło wielkie trzęsienie ziemi, jakiego nie było, odkąd istnieje człowiek na ziemi — tak potężne było to trzęsienie. ¹⁹I rozpadło się wielkie miasto na trzy części, i runęły miasta narodów. I wspomniano przed naszym Ojcem wielki Babilon, aby dać mu wypić kielich wina swojego zapalczywego gniewu. ²⁰I pierzchła każda wyspa, i nie znaleziono już gór. ²¹Wielkie bryły gradu, każda ważąca około stu funtów, spadły z nieba na ludzi, którzy bluźnili naszemu Ojcu z powodu plagi gradu, bo plaga ta była straszliwa.