Tujuh Pinggan Dicurahkeun
Mangkok-mangkok datang tanpa jeda: borok, laut kawas getih mayit, walungan-walungan, panonpoé anu ngahuru, poék, walungan Eprat disaatkeun pikeun raja-raja anu nyerang. Kaduruk jeung nyeri, jalma-jalma nyumpahan Rama urang jeung teu daék tobat. Mangkok katujuh ngaréngsékeun sagalana — Geus réngsé — sarta Babul diémutan.
16 1Kuring ngadenge aya sora tarik ti Bait Allah, nimbalan ka tujuh malaikat tea, “Pek, curahkeun tujuh pinggan bebendu Allah ka bumi.”
2Malaikat kahiji nyurahkeun pinggan na ka bumi; jalma-jalma anu make cap sato tea sarta anu nyembah kana arcana teh baruncelik ku bisul anu nyeri jeung ngabahayakeun.
3Malaikat kadua nyurahkeun pinggan na kana laut; laut jadi getih siga getih mayit, sarta sagala mahluk anu hirup di laut paraeh.
4Malaikat katilu nyurahkeun pinggan na kana walungan-walungan jeung sumber-sumber cai, tuluy kabeh jadi getih. 5Kuring ngadenge malaikat anu ngurus cai teh cumarios, “Nun Ama, Gusti teh adil, Anu jumeneng ayeuna sareng anu parantos jumeneng ti baheula, nya eta Nu Maha Suci, reh Gusti parantos ngajatuhkeun hukuman kana ieu sadaya perkara. 6Reh maranehna geus ngocorkeun getih umat Gusti anu suci jeung getih nabi-nabi, sarta ku Gusti maranehna geus disina nginum getih. Pantes maranehna narima kitu.”
7Tuluy kuring ngadenge aya sora ti altar ngawaler, “Leres, nun Ama, Gusti Nu Maha Kawasa, saestu leres sareng adil sagala hukuman Gusti.”
8Malaikat kaopat nyurahkeun pinggan na kana panonpoe, anu dibere kawasa pikeun ngahuru jalma-jalma ku seuneu. 9Kahuru ku panas anu kacida, jalma-jalma teh ngahina kana jenengan Rama urang, anu ngawasaan ieu sagala balai, sarta embung tarobat jeung embung ngamulyakeun Mantenna.
10Malaikat kalima nyurahkeun pinggan na kana tahta sato tea, nepi ka karajaanana jadi poek; jalma-jalma tingarekel letahna sorangan bakating ku nyeri, 11sarta ngahina ka Rama urang nu di sawarga lantaran nyeri jeung bisul-bisulna, tapi arembungeun tarobat tina sagala kalakuanana.
12Malaikat kagenep nyurahkeun pinggan na kana walungan gede, nya eta Walungan Efrat; caina saat, nyadiakeun jalan pikeun raja-raja ti wetan. 13Kuring nenjo aya tilu roh najis anu siga bangkong bijil tina sungut naga, tina sungut sato tea, jeung tina sungut nabi palsu. 14Eta teh roh-roh setan anu bisa nyieun mujijat, anu arindit ka raja-raja saalam dunya pikeun ngumpulkeun maranehna sina tarung dina poe nu agung ti Rama urang, Nu Maha Kawasa.
15“Regepkeun, Kami bakal datang kawas bangsat! Bagja jalma anu tetep nyaring sarta ngariksa pakeanana, supaya ulah leumpang taranjang nepi ka katembong kaerana.” a a v15 Ieu teh Yesus anu ngadawuh — jangji-Na dina jalma kahiji anu ujug-ujug diselapkeun kana carita ngeunaan pinggan-pinggan, nyambung kana dawuhan Anjeunna samemehna dina Wahyu 3:3.
16Tuluy raja-raja teh dikumpulkeun di hiji tempat anu dina basa Ibrani disebut Armagedon. b b v16 Armagedon hartina ‘gunung Megido’ — hiji lebak di beulah kaler Israil, tempat perang-perang penting jaman baheula, anu di dieu dipake pikeun ngagambarkeun pangumpulan panungtungan raja-raja pikeun ngalawan Rama urang.
17Malaikat katujuh nyurahkeun pinggan na ka awang-awang, tuluy aya sora tarik ti tahta di Bait Allah ngandika, “Parantos rengse!” 18Gelap pating burinyay, aya sora ngaguruh, gundem guludug ngageleger, sarta aya lini anu kacida gedena — panghebatna ti saprak aya manusa di bumi — kitu gedena eta lini teh. 19Kota gede teh peupeus jadi tilu bagian; kota-kota bangsa-bangsa raruntuh. Babul nu gede teh kaemut di payuneun Rama urang, supaya dititah nginum lumur anggur bebendu-Na anu rosa. 20Unggal pulo kalabur, sarta taya hiji gunung anu kapanggih deui. 21Hujan es nu gede-gede, unggal siki beuratna kira-kira saratus pon, maruragan ti langit kana jalma-jalma, anu tuluy nyumpahan Rama urang lantaran balai hujan es tea, sabab eta balai teh kacida hebatna.