ست پيالا ڍاريا ويا
پيالا بنا وقفي جي اچن ٿا: ڦٽ، لاش جي رت جهڙو سمنڊ، دريا، ساڙيندڙ سج، اونداهي، حملي آور بادشاهن لاءِ سڪل فرات. ساڙيل ۽ درد ۾ ماڻهو اسان جي پيءُ تي لعنت ڪن ٿا ۽ توبهه کان انڪار ڪن ٿا. ستون پيالو ان کي پورو ڪري ٿو — ٿي ويو — ۽ بابل ياد ڪيو وڃي ٿو.
16 1مون هيڪل مان هڪ وڏو آواز ٻڌو، جيڪو ستن ملائڪن کي چئي رهيو هو تہ ”وڃو، خدا جي غضب جا ست پيالا زمين تي ڍاريو.“
2پهرئين ملائڪ پنهنجو پيالو زمين تي ڍاريو؛ تڏهن جن ماڻهن تي حيوان جو نشان هو ۽ جيڪي سندس مورتيءَ جي پوڄا ڪندا هئا، تن تي نقصانڪار ۽ ڏکوئيندڙ ڦٽ نڪري آيا.
3ٻئي ملائڪ پنهنجو پيالو سمنڊ ۾ ڍاريو؛ اهو مڙدي جي رت جهڙو رت ٿي ويو ۽ سمنڊ ۾ هر جاندار شيءِ مري وئي.
4ٽئين ملائڪ پنهنجو پيالو درياهن ۽ پاڻيءَ جي چشمن ۾ ڍاريو، ۽ اهي رت ٿي ويا. 5مون پاڻيءَ جي ملائڪ کي چوندي ٻڌو تہ ”اي اسان جا بابا، تون سچار آهين، جيڪو آهين ۽ جيڪو هئين، اي پاڪ، ڇاڪاڻ تہ تو انهن ڳالهين جو انصاف ڪيو آهي. 6هنن تنهنجن پاڪ ماڻهن ۽ نبين جو رت وهايو، ۽ تو کين رت پيئڻ لاءِ ڏنو آهي. اهي انهيءَ جي لائق آهن.“
7پوءِ مون قربانگاهه کي وراڻيندي ٻڌو تہ ”ها، اي حاڪم، قادر مطلق بابا، تنهنجا فيصلا سچا ۽ سچار آهن.“
8چوٿين ملائڪ پنهنجو پيالو سج تي ڍاريو؛ سج کي ماڻهن کي باهہ سان ساڙڻ جو اختيار ڏنو ويو. 9ماڻهو سخت گرميءَ سان ساڙجي ويا؛ تڏهن هنن اسان جي پيءُ جي نالي جي، جنهن کي انهن آفتن تي اختيار آهي، بي حرمتي ڪئي، ۽ توبهه ڪري کيس جلوو ڏيڻ کان انڪار ڪيائون.
10پنجين ملائڪ پنهنجو پيالو حيوان جي تخت تي ڍاريو، تہ سندس بادشاهي اونداهي ٿي وئي؛ ماڻهو سور ۾ پنهنجون زبانون چٻاڙڻ لڳا، 11۽ پنهنجن ڏکن ۽ ڦٽن ڪري اسان جي آسمان واري پيءُ جي بي حرمتي ڪيائون، ۽ پنهنجن ڪمن کان توبهه ڪرڻ کان انڪار ڪيائون.
12ڇهين ملائڪ پنهنجو پيالو وڏي درياهه فرات تي ڍاريو؛ ان جو پاڻي سڪي ويو ۽ اوڀر کان ايندڙ بادشاهن لاءِ رستو تيار ٿي ويو. 13مون ازدها، حيوان ۽ ڪوڙي نبيءَ جي وات مان ڏيڏرن جهڙا ٽي ناپاڪ روح نڪرندي ڏٺا. 14اهي شيطاني روح آهن جيڪي نشان ڏيکارين ٿا؛ اهي سڄيءَ دنيا جي بادشاهن ڏانهن نڪري وڃن ٿا تہ کين اسان جي پيءُ، قادر مطلق جي وڏي ڏينهن تي جنگ لاءِ گڏ ڪن.
15”ڏسو، آءٌ چور وانگر اچان ٿو! سڀاڳو آهي اهو جيڪو جاڳندو رهي ٿو ۽ پنهنجا ڪپڙا سنڀالي ٿو، تہ جيئن اگهاڙو نہ هلي ۽ ماڻهو سندس شرم نہ ڏسن.“ a a v15 هي يسوع جو ڳالهائڻ آهي — پيالن جي بيان ۾ سندس اوچتو ’آءٌ‘ سان ڏنل واعدو، جيڪو مڪاشفو 3:3 ۾ سندس اڳئين لفظن جي گونج آهي.
16پوءِ هنن بادشاهن کي انهيءَ هنڌ گڏ ڪيو جنهن کي عبراني ۾ هرمجدون سڏين ٿا. b b v16 هرمجدون جي معنيٰ ’مجدو جو جبل‘ آهي — اتر اسرائيل جي هڪ ماٿري، جتي قديم دور جون فيصلا ڪندڙ جنگيون ٿيون، ۽ هتي اسان جي پيءُ جي خلاف بادشاهن جي آخري گڏجاڻيءَ لاءِ ڪتب آندي وئي آهي.
17ستين ملائڪ پنهنجو پيالو هوا ۾ ڍاريو، تہ هيڪل جي تخت مان هڪ وڏي آواز چيو تہ ”پورو ٿيو!“ 18بجليون چمڪيون، گجگوڙون ٿيون، ڪڙڪا ٿيا ۽ هڪ وڏو زلزلو آيو — زمين تي انسان جي پيدا ٿيڻ کان وٺي اهڙو سخت زلزلو ڪڏهن نہ آيو هو، ايڏو وڏو هو اهو زلزلو. 19وڏو شهر ٽن حصن ۾ ورهائجي ويو؛ قومن جا شهر ڪري پيا. اسان جي پيءُ جي اڳيان وڏي بابل کي ياد ڪيو ويو، تہ هو کيس پنهنجي سخت غضب جي شراب جو پيالو پياري. 20هر ٻيٽ ڀڄي ويو ۽ ڪي جبل نہ لڌا ويا. 21وڏا ڳڙا، هر هڪ اٽڪل سؤ پائونڊ جو، آسمان مان ماڻهن تي ڪريا؛ ماڻهن ڳڙن جي آفت ڪري اسان جي پيءُ تي لعنت ڪئي، ڇاڪاڻ تہ اها آفت ڏاڍي خوفناڪ هئي.
