مڪاشفو 17 FHB Father's Heart Bible™

17 ¹ستن پيالن وارن ستن ملائڪن مان هڪڙي ملائڪ اچي مون سان ڳالهايو ۽ چيائين تہ ”اچ، جيڪا گهڻن پاڻين تي ويٺي آهي، انهيءَ وڏي ڪنجريءَ جي سزا آءٌ تو کي ڏيکاريان ٿو. ²زمين جي بادشاهن هن سان زناڪاري ڪئي، ۽ زمين جا رهاڪو سندس زناڪاريءَ جي شراب سان مست ٿي ويا.“ ³هن مون کي روح ۾ بيابان ڏانهن کڻي ويو. اتي مون هڪ عورت ڏٺي جيڪا ڳاڙهي رنگ جي جانور تي ويٺل هئي؛ انهيءَ جانور تي خدا جي توهين ڪندڙ نالا لکيل هئا، ۽ ان کي ست مٿا ۽ ڏهه سڱ هئا. ⁴عورت واڱڻائي ۽ ڳاڙهو لباس پهريل هئي، سون، قيمتي پٿرن ۽ موتين سان سينگاريل؛ پنهنجي هٿ ۾ سون جو جام کنيو بيٺي هئي، جيڪو نفرت جوڳين شين ۽ سندس زناڪاريءَ جي ناپاڪين سان ڀريل هو. ⁵سندس پيشانيءَ تي هڪ نالو لکيل هو، جيڪو هڪ راز هو: ”وڏي بابل، ڪنجرين ۽ زمين جي نفرت جوڳين شين جي ماءُ.“

⁶مون ڏٺو تہ اها عورت پاڪ ماڻهن جي رت سان، يعني يسوع جي شاهدن جي رت سان مست هئي. کيس ڏسي مون کي ڏاڍي حيرت ٿي.

⁷ملائڪ مون کان پڇيو تہ ”تون ڇو حيران ٿيو آهين؟ انهيءَ عورت جو ۽ هن کي کڻندڙ جانور جو، جنهن کي ست مٿا ۽ ڏهه سڱ آهن، راز آءٌ تو کي ٻڌايان ٿو. ⁸جيڪو جانور تو ڏٺو، سو هو، هاڻي ناهي، ۽ اٿاهه کڏ مان نڪري اچڻ ۽ هلاڪت ڏانهن وڃڻ وارو آهي. زمين تي رهندڙ جن جا نالا دنيا جي بنياد کان وٺي زندگيءَ جي ڪتاب ۾ لکيل نہ هئا، سي انهيءَ جانور کي ڏسي عجب ڪندا، ڇاڪاڻ تہ اهو هو، هاڻي ناهي، ۽ ايندو.

⁹هن ڳالهه کي سمجهڻ لاءِ ڏاهو ذهن گهرجي: ست مٿا اهي ست جبل آهن جن تي عورت ويٺل آهي، ۽ اهي ست بادشاهه پڻ آهن. ¹⁰پنج ڪري پيا آهن، هڪڙو آهي، ٻيو اڃا آيو ناهي؛ جڏهن اهو ايندو، تڏهن کيس ٿورو وقت رهڻو آهي. ¹¹جيڪو جانور هو ۽ هاڻي ناهي، سو پاڻ اٺون آهي، پر انهن ستن مان هڪڙو آهي، ۽ هلاڪت ڏانهن وڃي ٿو. ¹²جيڪي ڏهه سڱ تو ڏٺا، سي ڏهه بادشاهه آهن جن کي اڃا بادشاهي نہ ملي آهي، پر جانور سان گڏ هڪ ڪلاڪ لاءِ بادشاهن وانگر اختيار وٺن ٿا. ¹³هنن سڀني جو ذهن هڪڙو آهي، ۽ اهي پنهنجي قدرت ۽ اختيار جانور کي ڏيئي ڇڏين ٿا.

¹⁴اهي گھيٽي سان وڙهندا، ۽ گھيٽو کين مات ڏيندو، ڇاڪاڻ تہ اهو خداوندن جو خداوند ۽ بادشاهن جو بادشاهه آهي؛ ۽ جيڪي ساڻس گڏ آهن، سي سڏيل، چونڊيل ۽ وفادار آهن.“ ¹⁵ملائڪ مون کي چيو تہ ”جن پاڻين کي تو ڏٺو، جتي ڪنجري ويٺي آهي، سي قومون، ميڙ، امتون ۽ ٻوليون آهن. ¹⁶جيڪي ڏهه سڱ ۽ جانور تو ڏٺا، سي ڪنجريءَ کان نفرت ڪندا. کيس اجاڙ ۽ ننگي ڪري ڇڏيندا، سندس گوشت کائيندا ۽ کيس باهه ۾ ساڙي ڇڏيندا. ¹⁷ڇاڪاڻ تہ اسان جي پيءُ هنن جي دلين ۾ اها ڳالهه وجهي ڇڏي تہ هو سندس مقصد پورو ڪن، هڪ ذهن ٿين، ۽ جيستائين اسان جي پيءُ جا ڪلام پورا نہ ٿين، تيستائين پنهنجي بادشاهي جانور کي ڏيئي ڇڏين. ^a a v17 جيتوڻيڪ باغي بادشاهه جانور جي خدمت ڪن ٿا، تڏهن بہ اهي اسان جي پيءُ جو مقصد پورو ڪن ٿا. اهو تاريخ کي گھيٽي جي فتح ڏانهن هلائي ٿو. ¹⁸جنهن عورت کي تو ڏٺو، سا اهو وڏو شهر آهي جيڪو زمين جي بادشاهن تي بادشاهي ڪري ٿو.“