Wong Lonthe Gedhe Dibukak Wewadine
Ana malaékat sing nuduhaké marang Yokanan wong wadon nganggo sandhangan wungu, mendem getihé para seksiné Yesus, nunggang kéwan abang. Yokanan gumun banget; malaékat mau nerangaké sirah-sirah lan sungu-sunguné. Pungkasané kéwan mau lan para ratuné malik nglawan wong wadon iku lan ngobong dhèwèké, nglakoni karsané Rama kita.
17 1Salah sawijining malaekat pitu kang nyekel bokor pitu mau teka lan ngandika marang aku: “Mrenea, kowe bakal daktuduhi paukuman tumrap wong lonthe gedhe kang linggih ing pinggiring banyu akeh. 2Para raja ing bumi wis padha laku jina karo wong wadon mau, lan wong-wong ing bumi wis padha mendem dening anggur dosane.” 3Aku banjur digawa dening Sang Roh menyang ara-ara samun, lan ing kono aku weruh wong wadon linggih ing sawijining kewan galak kang abang mbranang, kang kebak jeneng-jeneng kang ngremehake Gusti Allah, duwe endhas pitu lan sungu sepuluh. 4Wong wadon mau nganggo sandhangan wungu lan abang mbranang, rinengga ing emas, watu-watu adi lan mutiara, lan nyekel tuwung emas ing tangane kang kebak barang-barang kang njijiki lan rereged saka dosa jinane. 5Ing bathuke katulis jeneng, sawijining wewadi: “Babil kang gedhe, biyunge para wong lonthe lan sakehing barang njijiki ing bumi.”
6Aku weruh wong wadon mau mendem dening getihe para suci, yaiku getihe para seksine Gusti Yesus. Bareng aku weruh wong wadon mau, aku banget gumunku.
7Malaekat mau takon: “Yagene kowe gumun? Aku bakal ngandhakake marang kowe wewadine wong wadon iku lan kewan galak kang nggendhong dheweke, kang duwe endhas pitu lan sungu sepuluh. 8Kewan galak kang kokdeleng iku maune ana, saiki ora ana, lan bakal munggah saka jurang kang tanpa dhasar lan menyang karusakane. Wong-wong kang manggon ing bumi, kang jenenge ora katulis ing kitab kauripan wiwit jagad dumadi, bakal padha gumun bareng weruh kewan galak mau—awit maune ana, saiki ora ana, nanging bakal teka maneh.
9Iki mbutuhake pikiran kang wicaksana: endhas pitu iku gunung pitu kang dilinggihi wong wadon mau, lan uga raja pitu. 10Lima wis padha rubuh, siji isih ana, lan sijine durung teka; samangsa teka, dheweke mung kena ngaso sedhela. 11Kewan galak kang maune ana lan saiki ora ana iku dadi kang kaping wolu, nanging uga klebu golongane kang pitu mau, lan kang lumaku menyang karusakan. 12Sungu sepuluh kang kokdeleng iku raja sepuluh kang durung padha nampa karajan, nanging bakal padha nampa panguwasa minangka raja sajrone sajam bebarengan karo kewan galak mau. 13Raja-raja iku padha saiyeg sapikir, lan padha masrahake kakuwatan lan panguwasane marang kewan galak mau.
14Raja-raja mau bakal padha perang nglawan Sang Cempe, nanging Sang Cempe bakal ngalahake wong-wong mau, awit Panjenengane iku Gustine para gusti lan Rajane para raja, lan para kang nunggal karo Panjenengane iku kang katimbalan, kapilih lan setya.” 15Malaekat mau ngandika marang aku: “Banyu kang kokdeleng, ing ngendi wong lonthe mau linggih, iku para bangsa, para wong akeh, para bangsa lan para basa. 16Sungu sepuluh kang kokdeleng lan kewan galak mau bakal padha sengit marang wong lonthe iku. Bakal padha ninggal dheweke dadi sepi lan wuda, mangan daginge, lan ngobong dheweke nganti entek karo geni. 17Awit Rama kita wis maringi marang atine wong-wong mau supaya nindakake karsane, nunggal ing sapikir, lan masrahake karajane marang kewan galak mau, nganti kalakon kabeh pangandikane Rama kita. a a v17 Senajan raja-raja kang mbalela lan ngladeni kewan galak iku, padha nindakake karsane Rama kita. Panjenengane kang nuntun lakune sejarah tumuju marang kaunggulane Sang Cempe. 18Wong wadon kang kokdeleng iku kutha gedhe kang ngerehake para raja ing bumi.”