مکاشفه 15

15 ¹و نشانه‌ای دیگر در آسمان دیدم، بزرگ و شگفت‌انگیز: هفت فرشته که هفت بلای آخر را در دست داشتند، زیرا با آنها غضب پدر ما به پایان می‌رسید.

²و چیزی دیدم همچون دریایی از شیشه که با آتش آمیخته بود، و در کنار آن دریای شیشه‌ای، آنان را دیدم که بر آن وحش و بر تمثالش و بر عدد نامش پیروز شده بودند و بربط‌هایی را که از پدر ما یافته بودند در دست داشتند. ³و سرود موسی، خدمتگزار پدر ما، و سرود عیسی، آن برّه، را می‌سراییدند: «بزرگ و شگفت‌انگیز است کارهای تو، ای پدرِ فرمانروای قادرِ مطلق! عادلانه و راست است راه‌های تو، ای پادشاهِ قوم‌ها! ⁴کیست که از تو نترسد، ای پدر، و نام تو را جلال ندهد؟ زیرا تنها تو قدّوسی. همهٔ قوم‌ها خواهند آمد و در حضور تو پرستش خواهند کرد، زیرا اعمال عادلانهٔ تو آشکار گردیده است.»

⁵پس از این نگریستم، و معبد، یعنی خیمهٔ شهادت، در آسمان گشوده شد. ⁶و آن هفت فرشته که هفت بلا را داشتند، از معبد بیرون آمدند، آراسته به کتانی پاک و درخشان، و کمربندهای زرّین بر سینه‌هایشان بسته.

⁷آنگاه یکی از آن چهار موجود زنده، به آن هفت فرشته، هفت جامِ زرّین داد که از غضب پدر ما، که تا ابدالآباد زنده است، پر بود. ⁸و معبد از دودِ جلال پدر ما و از قدرت او پر شد؛ و هیچ‌کس نمی‌توانست به معبد درآید تا زمانی که هفت بلای آن هفت فرشته به پایان رسد.