ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ 15

15 ¹ਮੈਂ ਸੁਰਗ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਹੋਰ ਨਿਸ਼ਾਨ ਦੇਖਿਆ, ਵੱਡਾ ਅਤੇ ਅਚਰਜ: ਸੱਤ ਦੂਤ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਸੱਤ ਆਖ਼ਰੀ ਬਵਾਂ ਸਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ ਦਾ ਕ੍ਰੋਧ ਪੂਰਾ ਹੋ ਗਿਆ।

²ਮੈਂ ਕੱਚ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਰਗਾ ਕੁਝ ਦੇਖਿਆ ਜੋ ਅੱਗ ਨਾਲ ਮਿਲਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਕੋਲ ਉਹ ਖੜ੍ਹੇ ਸਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਦਰਿੰਦੇ, ਉਸ ਦੀ ਮੂਰਤ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਨਾਂ ਦੇ ਅੰਕ ਉੱਤੇ ਜਿੱਤ ਪਾਈ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ ਵੱਲੋਂ ਮਿਲੀਆਂ ਰਬਾਬਾਂ ਸਨ। ³ਅਤੇ ਉਹ ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਦਾਸ ਮੂਸਾ ਦਾ ਗੀਤ, ਅਤੇ ਲੇਲੇ ਯਿਸੂ ਦਾ ਗੀਤ ਗਾਉਂਦੇ ਸਨ: “ਹੇ ਸਰਬਸ਼ਕਤੀਮਾਨ ਪ੍ਰਭੂ ਪਿਤਾ, ਤੇਰੇ ਕੰਮ ਵੱਡੇ ਅਤੇ ਅਚਰਜ ਹਨ! ਤੇਰੇ ਰਾਹ ਸੱਚੇ ਅਤੇ ਨਿਆਂਪੂਰਣ ਹਨ, ਹੇ ਕੌਮਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ! ⁴ਹੇ ਪਿਤਾ, ਕੌਣ ਤੈਥੋਂ ਨਾ ਡਰੇਗਾ ਅਤੇ ਤੇਰੇ ਨਾਂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਨਾ ਕਰੇਗਾ? ਕਿਉਂਕਿ ਇਕੱਲਾ ਤੂੰ ਹੀ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈਂ। ਸਾਰੀਆਂ ਕੌਮਾਂ ਆਉਣਗੀਆਂ ਅਤੇ ਤੇਰੇ ਅੱਗੇ ਮੱਥਾ ਟੇਕਣਗੀਆਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੇਰੇ ਧਰਮ ਦੇ ਕੰਮ ਪਰਗਟ ਹੋ ਗਏ ਹਨ।”

⁵ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਮੈਂ ਦੇਖਿਆ, ਅਤੇ ਸੁਰਗ ਵਿੱਚ ਹੈਕਲ, ਅਰਥਾਤ ਗਵਾਹੀ ਦਾ ਤੰਬੂ, ਖੋਲ੍ਹਿਆ ਗਿਆ। ⁶ਸੱਤ ਬਵਾਂ ਵਾਲੇ ਸੱਤ ਦੂਤ ਹੈਕਲ ਵਿੱਚੋਂ ਨਿਕਲੇ, ਸਾਫ਼ ਚਮਕਦੇ ਕਤਾਨ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਛਾਤੀਆਂ ਦੁਆਲੇ ਸੋਨੇ ਦੀਆਂ ਪੇਟੀਆਂ ਬੰਨ੍ਹੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਸਨ।

⁷ਫੇਰ ਚਾਰ ਜੀਵਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਨੇ ਸੱਤ ਦੂਤਾਂ ਨੂੰ ਸੋਨੇ ਦੇ ਸੱਤ ਕਟੋਰੇ ਦਿੱਤੇ ਜੋ ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਕ੍ਰੋਧ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਜੋ ਜੁੱਗੋ-ਜੁੱਗ ਜੀਉਂਦਾ ਹੈ। ⁸ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਸਮਰੱਥਾ ਤੋਂ ਧੂੰਆਂ ਹੈਕਲ ਵਿੱਚ ਭਰ ਗਿਆ; ਅਤੇ ਜਦ ਤੱਕ ਸੱਤ ਦੂਤਾਂ ਦੀਆਂ ਸੱਤ ਬਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਨਾ ਹੋਈਆਂ, ਕੋਈ ਵੀ ਉਸ ਵਿੱਚ ਵੜ ਨਾ ਸਕਿਆ।