Pangandharing Toret 31 FHB Father's Heart Bible™

31 ¹Nabi Musa banjur tindak lan ngandikakake tembung-tembung iki marang wong Israel kabeh. ²Panjenengane ngandika marang wong-wong mau: “Ing dina iki umurku wis 120 taun; aku wis ora kuwat metu lan mlebu maneh, sarta Rama kita wis ngandika marang aku, ‘Kowe ora bakal nyabrang Kali Yarden iki.’ ³Ramamu piyambak bakal tindak nyabrang ana ing ngarepmu; Panjenengane bakal numpes bangsa-bangsa iki ana ing ngarepmu, lan kowe bakal ngusir wong-wong mau. Yusak bakal nyabrang ana ing ngarepmu, kaya kang wis dipangandikakake dening Rama kita. ⁴Rama kita bakal nindakake marang wong-wong mau kaya kang wis katindakake marang Sihon lan Og, ratu-ratune wong Amori, lan tanahe, nalika padha ditumpes dening Panjenengane. ⁵Rama kita bakal masrahake wong-wong mau marang kowe, lan kowe kudu nindakake marang wong-wong mau trep karo kabeh kang wis dakprentahake marang kowe. ⁶Padha dikukuh lan kendela. Aja wedi lan aja giris marang wong-wong mau, awit Ramamu nunggil karo kowe; Panjenengane ora pisan-pisan bakal nilar kowe utawa negakake kowe.”

⁷Nabi Musa banjur nimbali Yusak sarta ngandika marang dheweke ana ing ngarepe wong Israel kabeh: “Dikukuh lan kendela—kowe bakal mlebu bebarengan karo bangsa iki menyang tanah kang wis kaprasetyakake dening Rama kita marang para leluhure, supaya diparingake marang wong-wong mau, lan kowe bakal ngedum tanah iku marang wong-wong mau minangka warisane. ⁸Rama kita piyambak tindak ana ing ngarepmu; Panjenengane bakal nunggil karo kowe. Panjenengane ora pisan-pisan bakal nilar kowe utawa negakake kowe. Aja wedi; aja cilik atimu.”

Angger-angger Dipasrahake marang Israel

⁹Nabi Musa banjur nyerat angger-angger iki lan masrahake marang para imam, yaiku para tedhak turune Lewi, kang padha ngusung pethine prajanjian Rama kita, lan marang para tuwa-tuwane wong Israel kabeh. ¹⁰Nabi Musa banjur paring dhawuh marang wong-wong mau: “Saben pungkasane pitung taun, ing wektu kang wis katemtokake, yaiku taun pangluwaran, nalika Riaya Tarub, ^a a v10 Riaya Tarub: pahargyan panen ing mangsa gugur sajrone saminggu, nalika para kulawarga padha nggawe lan manggon ing payon-payon sawatara kanggo ngelingi lakune wong Israel ing ara-ara samun. ¹¹nalika wong Israel kabeh padha sowan ing ngarsane Ramamu ana ing panggonan kang dipilih Panjenengane, angger-angger iki wacanen kanthi swara seru ana ing ngarepe wong Israel kabeh. ¹²Klumpukna wong-wong mau—wong lanang, wong wadon, bocah-bocah, lan wong manca kang manggon ing kutha-kuthamu—supaya padha ngrungokake, sinau, lan ngabekti marang Ramamu, sarta netepi lan nglakoni kabeh tembunge angger-angger iki. ¹³Temahan anak-anake, kang padha durung ngreti angger-angger iki, bakal padha ngrungokake lan sinau ngabekti marang Ramamu, salawase kowe urip ana ing tanah kang bakal koenggoni, kang koparani kanthi nyabrang Kali Yarden.”

Rama kita Paring Dhawuh marang Yusak

¹⁴Rama kita banjur ngandika marang Nabi Musa: “Wektu patimu wis cedhak. Undangen Yusak, lan padha ngadhepa ing Tarub Pasewakan; Aku bakal paring dhawuh marang dheweke.” Nabi Musa lan Yusak banjur padha tindak lan ngadhep ing Tarub Pasewakan.

¹⁵Rama kita banjur ngatingal ana ing Tarub sajrone tugu mega, lan tugu mega mau ngadeg ana ing lawanging Tarub. ¹⁶Rama kita banjur ngandika marang Nabi Musa: “Kowe bakal enggal ngaso nunggal karo para leluhurmu. Bangsa iki banjur bakal padha ngadeg lan laku jina kanthi nyembah allah-allah manca ing tanah kang bakal padha dileboni, padha nyingkur marang Aku lan ngrusak prajanjian kang wis Dakgawe karo wong-wong mau. ¹⁷Ing dina iku bebenduKu bakal mulad-mulad marang wong-wong mau. Aku bakal nilar wong-wong mau, ndhelikake pasuryanKu saka wong-wong mau, temah bakal padha katumpes. Akeh bebaya lan karibedan bakal padha tumiba marang wong-wong mau. Ing dina iku wong-wong mau bakal padha ngucap, ‘Apa dudu amarga Allah kita wis ora nunggil karo kita, mula bebaya iki kabeh padha tumiba marang kita?’ ¹⁸Ing dina iku Aku mesthi bakal ndhelikake pasuryanKu, marga saka sakehing piala kang wis padha ditindakake, jalaran padha minger marang allah-allah liya.

¹⁹Saiki padha nulisa kidung iki kanggo kowe kabeh, wulangna marang wong Israel, lebokna ing cangkeme, supaya kidung iki dadi seksiKu kang nglawan wong Israel. ²⁰Samangsa Aku wis nggawa wong-wong mau menyang tanah kang luber ing puwan lan madu, kang wis Dakprasetyakake marang para leluhure, wong-wong mau bakal padha mangan nganti wareg lan lemu, banjur padha minger marang allah-allah liya sarta ngabdi marang kono, nyepelekake Aku, lan ngrusak prajanjianKu. ²¹Samangsa akeh bebaya lan karibedan nempuh wong-wong mau, kidung iki bakal dadi seksi kang ngadhepi wong-wong mau, awit kidung iki ora bakal ilang saka cangkeme para turune. Awit Aku wis mirsa apa kang lagi padha direka-reka ing dina iki, sadurunge Aku nggawa wong-wong mau menyang tanah kang wis Dakprasetyakake bakal Dakparingake marang wong-wong mau.”

²²Ing dina iku uga Nabi Musa banjur nyerat kidung mau lan mulangake marang wong Israel.

²³Rama kita banjur paring dhawuh marang Yusak bin Nun: “Dikukuh lan kendela—kowe bakal nggawa wong Israel menyang tanah kang wis Dakprasetyakake bakal Dakparingake marang wong-wong mau, lan Aku piyambak bakal nunggil karo kowe.”

²⁴Bareng Nabi Musa wis rampung anggone nyerat tembung-tembunge angger-angger iki ana ing sawijining kitab, wiwit awal nganti pungkasan, ²⁵Nabi Musa banjur paring dhawuh marang para wong Lewi kang padha ngusung pethine prajanjian Rama kita: ²⁶“Jupuken kitab Angger-angger iki lan selehna ing sandhinge pethine prajanjian Ramamu, supaya tetep ana ing kono minangka seksi kang nglawan kowe kabeh. ²⁷Awit aku ngerti anggonmu padha mbalela lan wangkot. Lah ing dina iki bae, nalika aku isih urip ana ing tengahmu, kowe wis padha mbalela marang Rama kita—apa maneh sawise aku mati! ²⁸Klumpukna marang aku sakehe para tuwa-tuwaning talermu lan para pangrehe balamu, supaya aku bisa nglantarake tembung-tembung iki marang wong-wong mau sarta ngundang langit lan bumi minangka seksi kang nglawan wong-wong mau. ²⁹Awit aku ngerti, yen sawise aku mati, kowe bakal padha dadi rusak banget lan nyimpang saka dalan kang wis dakprentahake marang kowe. Lan ing dina-dina kang bakal teka bencana bakal nempuh kowe, amarga kowe bakal padha nglakoni apa kang ala ana ing paningale Rama kita, sarta gawe dukaning panggalihe lantaran pakaryaning tanganmu.”

³⁰Nabi Musa banjur ngandikakake tembung-tembunge kidung iki, wiwit awal nganti pungkasan, ana ing ngarepe pasamuwan Israel kabeh.